Զաքարիայի մարգարեության մեկնություն 4։1

Ա․ Լոպուխին

Ու վերադարձավ այն Հրեշտակը, որը խոսում էր ինձ հետ և արթնացրեց ինձ, ինչպես որ մարդուն արթնացնում են իր քնից: (Սինոդական թարգ․)[1]
   

   1−ին համարից պարզ է դառնում, որ այստեղից սկսվում է հայտնությունների երկրորդ շարքը, որը առաջինից առանձնացվում է ինչ որ ժամանակահատվածով, որի ընթացքում Հրեշտակ−մեկնիչը բացակայում է, կամ էլ մարգարեական ներշնչանքը [որոշ ժամանակով] թողնում է Զաքարիային:
--------------------------------
[1](Էջմիածին թարգ․) Եւ հրեշտակը, որ խօսում էր ինձ հետ, դարձաւ եւ արթնացրեց ինձ, ինչպէս մարդ արթնանում է իր քնից, եւ ասաց ինձ.
(Արարատ թարգ․)Ինձ հետ խոսող հրեշտակը վերադարձավ և ինձ արթնացրեց, ինչպես որ մարդուն արթնացնում են իր քնից։
(Գրաբար) Եւ դարձաւ հրեշտակն՝ որ խաւսեր ցիս, եւ զարթոյց զիս՝ զոր աւրինակ յորժամ զարթնուցու այր ի քնոյ իւրմէ.