Զաքարիայի մարգարեության մեկնություն 5։7

Ա․ Լոպուխին

7-8․ Եվ ահա, կապարի մի կտոր վեր բարձրացավ, և մի կին նստած էր կշռաչափի մի կողմում: [7] Եվ նա ասաց. «Այս կինը ինքն իրենով անմաքրություն է, ու նրան գցեց կշեռքի մեջ և նրա կափարիչի վրա դրեց կապարի կտորը»: (Սինոդական թարգ․)
   
   Կշռաքարի բերանը այն բանից հետո է կապարե կլոր կտորով («kikkar' ophereth») փակվում, երբ մարգարեն տեսնում է անոթի մեջ գտնվող կնոջը, որը մարմնավորում էր անմաքրությունը:
--------------------------------
[7](Էջմիածին թարգ․) Եւ ահա մի կապարէ կշեռք բարձրացաւ. մի կին նստած էր նրա մի թաթի մէջ:
(Արարատ թարգ․) Եվ ահա կապարից մի կափարիչ վեր բարձրացվեց, և ահա մի կին՝ նստած արդուի մեջ։
(Գրաբար) Եւ ահա կշիռ մի կապարեայ ամբարձեալ՝ եւ կին մի նստէր ի մէջ չափոյն։