Նավումի մարգարեության մեկնություն 1:11

Ա․ Լոպուխին

Քեզանից է առաջացել Տիրոջ դեմ չարություն մտածողը, ով անիրավության խորհուրդ է կազմում։ (Սինոդական թարգ․)[11]
   
   Այստեղ, ինչպես և 9−րդ համարում, մարգարեն նկատի ունի այն պատմական փաստը, որ մի ժամանակ Ասորեստանի և Նինվեի Սենեքերիմ թագավորը սարսափելի զորքերով պատերազմի է դուրս եկել Տեր Աստծուն պաշտող հրեաների դեմ՝ նրանց ամբողջովին ստրկացնելու և անգամ ոչնչացնելու և, միաժամանակ, երկրի վրա Աստծո աստվածապետական ​​թագավորությունը կործանելու չար ու անաստված մտադրությամբ (Դ Թագ․ 18։27−32, 19։28−29, Ես․ 26։12−17)։ Ասորեստանին և նրա թագավորներին այդքան բնորոշ Աստծո ժողովրդի, Աստծո թագավորության, Եհովայի փրկչական նպատակների դեմ մշտական թշնամությունն ասորեստանցիների մեջ այնպես է դրսևորվում, ինչպես սատանայի` Աստծո հակառակորդի, ծառաների մեջ։ Այս միտքը մարգարեի կողմից այստեղ՝ 11−րդ համարում, և ներքևում՝ 15−րդ համարում (եբրայական տեքստ՝ 2։1), արտահայտվում է «beliyaal−անիրավություն, անիրավ» բառի կիրառությամբ։ Ինչպես վերացական, այնպես էլ իր կոնկրետ իմաստով, այդ բառը Հին Կտակարանում մշտապես այնպիսի գործելակերպ ու արարքներ է մատնանշում, որոնք հակադրվում են աստվածատուր օրենքին և Աստծո կողմից հաստատված կարգին․ Այն մատնանշում է նաև հակաաստվածային տրամադրությամբ մարդկանց (Բ Օր․ 14։14, Դատ․ 19։22, Ա Թագ․ 2։12, Գ Թագ․ 21։10 և այլն)։ Արդյունքում, Նորկտակարանյան ժամանակներում այդ բառն իր հունարեն «Βελιαλ կամ Βελιαρ» (Բ Կոր․ 6։15) ձևով դառնում է սատանայի հատուկ անուններից մեկը (պրոֆ․ քհն․ Ա․ Գլագոլևի գրքում։ «Հրեշտակների մասին հինկտակարանյան աստվածաշնչային ուսմունքը», Կիև, 1900, էջ 619−622)։ Եթե Ասորեստանի վերաբերյալ մարգարեն այդքան զորավոր արտահայտություն է օգտագործում, ապա, հավանաբար, նկատի չունի միայն Սենեքերիմին և ընդհանրապես մի հստակ անձի, և ոչ էլ Հուդայի նկատմամբ ասորեստանցիների թշնամական վերաբերմունքի մի հատուկ դրվագ, այլ նկատի ունի Աստծո Թագավորության դեմ ուղղված այն չարիքի, այլասերվածության և չարության ամբողջությունը, որը որպես համաշխարհային տերություն Ասորեստանի ողջ գոյության ընթացքում դրսևորվել է ասորեստանցիների կողմից։
--------------------------------
[11](Էջմիածին թարգ․) Քեզնի՛ց պիտի դուրս գայ Տիրոջ դէմ չար խորհուրդը՝ հակառակութեամբ չարիք խորհելու միտքը:
(Արարատ թարգ․) Քեզանից դուրս եկավ Տիրոջ դեմ չարություն նյութողն ու արժեզուրկ խորհուրդներ տվողը։
(Գրաբար) Ի քէն ելցէ խորհուրդ զՏեառնէ, չարիս խորհել հակառակութեամբ։