18․ Եվ փառքով նստեց Հոր աջ կողմում.

Եւ զի փառօք նստաւ ընդ աջմէ Հօր.

 

Սա նույնպես Նրա մարդկության մասին է ասվում: Քանզի Աստվածությամբ Որդին մի՛շտ է Հորն աթոռակից ու փառակից` բնավորաբա՛ր և ո՛չ թե ստացական կերպով ու հետնաբար:  Սակայն  անճառելի  Տնօրինությունից հետո մարդկայինը Նրանն է ասվում, և մարդուն վայել [այդ բաները] պատիվ ու փառք են, որովհետև Նրա մարդկությունն  անբաժանելի  է  Նրա  աստվածությունից: Մեկ և Նույն [Քրիստոսի] մասին է ասվում, և դավանվում է դեպի հայրական փառքը բարձրացած Աստծո Որդու` տեր լինելը: Ուստի նաև ասվում է.

 

Հաջորդը՝

19․ Գալու է նույն մարմնով և Հոր փառքով` [դատելու ողջերին և մեռյալներին].

Նախորդը՝

17․ Հարություն առած նույն մարմնով ելավ երկինք.