Հովհաննես Ծործորեցի
Եւ ես քեզ ասում եմ, որ դու վէմ ես, եւ այդ վէմի վրայ պիտի շինեմ իմ եկեղեցին, ու դժոխքի դռները այն չպիտի յաղթահարեն:
«Դժոխքի դռները այն չպիտի հաղթահարեն»:
Ինչպես Քրիստոս Իրեն կոչում է արքայության Դուռ, քանի որ Նրանով են մտնում արքայություն, նույնպես սատանան և նրա հրեշտակները դժոխքի դռներ կոչվեցին, քանզի նրանցով են մտնում արտաքին խավար:
Եվ Ես քեզ ասում եմ, որ դու վեմ ես, և այդ վեմի վրա եմ կառուցելու Իմ Եկեղեցին, և դժոխքի դռները նրան չեն հաղթի»:
Այս խոսքով չորս բան է ավանդում: Նախ՝ Իրեն Հորը հավասար է ցույց տալիս՝ իշխանությամբ ասելով թե՝ «Ինչպես որ Իմ Հայրը քեզ դրդեց Ինձ ճանաչելու, այդպես էլ Ես քեզ դնում եմ որպես հավատքի վեմ՝ սկիզբը քեզնից հաստատելով»: Չի ասում՝ «դարձնում եմ [վեմ]», այլ թե՝ «Դու վեմ ես 844»: Երկրորդ՝ հավատքի՝ քո խոստովանած այդ դավանության վրա եմ կառուցելու Իմ Եկեղեցին, որը կրկնակի է. մեկը քարերից ու փայտից շինվածն է, մյուսը՝ այն ժողովուրդը, որ միասնական հավատքով կառուցված է Տիրոջ և Նրա առաքյալների հիման վրա, ինչպես ասում է Պողոսը. «Հիմքն այլ մեկը դնել չի կարող, քան դրվածը, որ Հիսուս Քրիստոսն է» (Ա Կոր. 3։11), և՝ «Ես՝ իբրև ճարտարապետ, հիմքը դրեցի» (հմմտ. Ա Կոր. 3։10), որն այստեղ [Տերը] «վեմ» է կոչում: Եվ նրա վրա է Եկեղեցին կառուցում՝ սովորեցնելով, որ շատերն են այդ նույն դավանությամբ հավատալու, և դրանով պատրաստում է [Պետրոսի] միտքը՝ հովվության գործը ստանձնելու: Երրորդ՝ այդ հավատքը չեն կարող խախտել դժոխքի դռները, որոնք փորձություններն են, ինչպես ծովեզրին եղած վեմը [չեն խախտում] ալեկոծությունները: Ուրեմն որքան ավելի Ի՛նձ [չեն կարող հաղթել]: Ուստի բնավ մի՛ խռովվեք, երբ լսեք, որ մատնվելու եմ և խաչ ելնելու: Եվ դու տե՛ս այստեղ Տիրոջ զորությունը, որ մի ձկնորս մարդու ամեն տեսակ վեմից ավելի կարծր ու ամուր դարձրեց, այնպես, որ թեկուզ ամբողջ աշխարհն էլ հարձակում գործի, նրան չի կարողանա հաղթել:
Եվ չորրորդ՝ [Տերը] մարգարեների պարգևները առաքյալներին է խոստանում: Ինչպես որ Հայրը Երեմիային ասաց. «Քեզ իբրև երկաթյա սյուն ու պղնձյա պարիսպ հաստատեցի» (հմմտ. Երեմ. Ա 18), սակայն՝ մեկ ազգի համար, այդպես Որդին [առաքյալին] անսասան [հաստատում է] ամբողջ աշխարհի համար: Եվ հիրավի՛. որովհետև ինչ որ [Աստված] Է կառուցում, ո՞վ կարող է քանդել, և ինչը Նա է կործանում, ո՞վ կարող է վերականգնել: Ասորեստանցին կամեցավ քանդել Աստծո շինած տաճարը, քանդվեց նրա թագավորություՆը 845: Աքիելը 846 ցանկացավ Երիքովը կառուցել, կործանվեց նրա արքայությունը: Այդպես էլ Որդու կառուցած Եկեղեցուն ոչ ոք չի կարող հաղթել, որովհետև նրա հիմքը կարողությունն ունի հաղթելու դժոխքի դռներին, ինչպես ասում Է [Տերը]. «Եվ դժոխքի դռները նրան չեն հաղթի»: Որովհետև ինչպես որ արքայության դուռը Քրիստոսն է, քանզի Նրանով են մտնում այնտեղ, այդպես էլ դժոխքի դռները սատանան ու նրա սպասավորներն են, որոնք նրա կամարարՆերը 847 , հերձվածողները, հալածողներն ու չար բռնակալներն են, որովհետև նրանցով են մտնում արտաքին խավարի մեջ:
Ստեփանոս Սյունեցի
Եւ ես քեզ ասում եմ, որ դու վէմ ես, եւ այդ վէմի վրայ պիտի շինեմ իմ եկեղեցին, ու դժոխքի դռները այն չպիտի յաղթահարեն:
«Դժոխքի դռները այն չպիտի հաղթահարեն»:
Ինչպես Քրիստոս Իրեն կոչում է արքայության Դուռ, քանի որ Նրանով են մտնում արքայություն, նույնպես սատանան և նրա հրեշտակները դժոխքի դռներ կոչվեցին, քանզի նրանցով են մտնում արտաքին խավար:
Մաղաքիա արք. Օրմանյան
Եւ ես քեզ ասում եմ, որ դու վէմ ես, եւ այդ վէմի վրայ պիտի շինեմ իմ եկեղեցին, ու դժոխքի դռները այն չպիտի յաղթահարեն:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 16:17
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: