Ա. Լոպուխին
«Երկրի այս սրբազան մասը պիտի պատկանի քահանաներին՝ սրբարանի ծառայողներին, որոնք մոտենում են Տիրոջը ծառայելու համար. դա նրանց համար վայր պիտի լինի` տների համար, և սրբավայր` սրբարանի համար»։ [4] (Սինոդական թարգ․)
Տաճարը շրջապատող վայրի («սրբազան մաս», սլավոներենում ավելի ստույգ՝ «սուրբ»- կոդեշ»-երկրից») առանձնահատուկ սրբությունն ապահովելու համար այն պետք է տրվի քահանաներին՝ հենց «սրբարանի ծառայողներին» (և ոչ թե, առհասարակ, տաճարի սպասավորներին, ինչպիսիք էին ղևտացիները – հմմտ. 5-րդ համար) և նրանց, ովքեր մշտապես «մոտենում են Աստծուն»: Այդ վայրը նրանց «տների» համար է նախատեսված լինելու. «Նրանց համար վայր պիտի լինի` տների համար», և «սրբավայր` սրբարանի համար», եբրայեցերենում` «mikdash – lemikdash», բառացիորեն` «սրբարան (գուցե` «սուրբ վայր»)` սրբարանի համար», ինչն այդքան էլ տրամաբանական արտահայտություն չէ, այդ իսկ պատճառով էլ արդեն Յոթանասնից թարգմանությունն այն տարընթերցում է հետևյալ կերպ. որպես առաջին բառ ընդունվում է «milkad» - «առանձնացված» բառը, որի արդյունքում միտքը թարգմանվում է այսպես. «Եվ նրանց համար տեղ կգտնվի առանձնացված (afwrismenouV) տներում` նրանց սրբացման համար»: Այսինքն՝ քահանաների տները, լինելով այդպիսի մեկուսացված վայրում, այդպիսով կհամապատասխանեն քահանաների սրբությանը: Այս արտահայտության այսօրինակ տարընթերցումը նույնպես ամբողջովին հարթ չէ, ուստի նորագույն շրջանի մեկնիչներն առաջին «mikdash» բառի վերաբերությամբ ենթադրում են, որ այն «migrash» - «ազատ տարածք, հրապարակ» բառի վնասվելու արգասիքն է։ Քահանաների բնակարանների համար նախատեսված առանձնահատուկ վայրի սահմանումը չի հակասում Եզեկ. 44:28-րդ համարի` «Նրանց ունեցվածք չտաք Իսրայելում. Ես եմ նրանց ունեցվածքը» պատգամին, քանի որ ներկայումս հիշատակվող հողակտորը («teruma» - 1-ին համար), ըստ էության, պատկանում է Տիրոջն ու տաճարին, և այդ հողակտորի վրա քահանաների բնակեցումը միայն որոշակիացված արտահայտությունն է ա'յն գաղափարի, ըստ որի` Տերը նրանց ժառանգությունն է (Շրեդ.):
--------------------------------
[4](Էջմիածին թարգ․) Նուիրուած հողից բաժին է լինելու նաեւ այն քահանաներին, որոնք սրբատեղիում պաշտամունք են մատուցում, նաեւ նրանց, ովքեր մօտենում են ինձ պաշտամունք մատուցելու: Նրանց համար, նրանց սուրբ տան համար տեղ է առանձնացուած լինելու՝
(Արարատ թարգ․) Սա քահանաներինը պիտի լինի. հողի սուրբ բաժին պիտի լինի և պիտի լինի սրբարանին ծառայող քահանաներինը, որոնք մոտենում են Տիրոջը ծառայելու համար. հողից սուրբ պիտի լինի և նրանց տների վայրը պիտի լինի և մի սուրբ վայր սրբարանի համար։
(Գրաբար) նուիրեալ յերկրէն. և եղիցի քահանայիցն որ պաշտիցեն ‘ի սրբութեանն, և այնոցիկ որ մերձենան պաշտել զՏէր։ Եւ եղիցի նոցա տեղի մի զատեալ ‘ի տուն սրբութեան իւրեանց,
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: