Հովնանի մարգարեության մեկնություն 2:7

Ա. Պ. Լոպուխին (†1904)

«Ես մինչև լեռների հիմքերը իջա, երկիրն իր նիգերով հավիտյան փակեց ինձ. բայց Դու, իմ Տե՛ր Աստված, պիտի իմ հոգին դուրս բերես դժոխքից»: (Սինոդական թարգ․)[7]
   
Տեʹս Հովնանի մարգարեության մեկնություն գլուխ 2:2
--------------------------------
[7](Էջմիածին թարգ․) Գլուխս մտաւ լեռների փապարների մէջ, իջայ մի երկիր, որի նիգերը փակ են յաւիտեան: Ես կը փրկուեմ ապականութիւնից:
(Արարատ թարգ․ 2։6) Ես լեռների հիմքերին իջա, երկիրն իր նիգերով հավիտյան փակվեց ինձ վրա, բայց դու ինձ կենդանի հանեցիր գբից, ո՛վ Տեր՝ իմ Աստված։
(Գրաբար) Եմուտ գլուխ իմ ընդ փապարս լերանց. իջի յերկիր՝ որոյ նիգք իւր աղխք յաւիտենից, ելցեն յապականութենէ կեանք իմ։