Եզեկիելի մարգարեության մեկնություն 28։20

Ա. Լոպուխին

20-21. «Եվ Տիրոջ խոսքը հասավ ինձ»։ [20] «Մարդո՛ւ որդի, երեսդ ուղղի՛ր դեպի Սիդոնը և մարգարեացի՛ր նրա դեմ»։ (Սինոդական թարգ․)
   
   Մարգարեություն Սիդոնի մասին։ Սիդոնը Տյուրոսի հնագույն քաղաքն էր (Ծննդ․ 10:19), որն արդեն իսկ հիշատակվում է Թել-Ամարնայի արձանագրության մեջ («Ցիդունա» անվամբ, մեկ այլ արձանագրության մեջ՝ «Սիդինու», արմատը՝ «որսալ», «բռնել» (այսինքն՝ ձկնորսությամբ զբաղվել)։ Հնագույն ժամանակներից ի վեր այն գտնվում էր ավելի հզոր Տյուրոսի գերիշխանության ներքո։ Ըստ երևույթին, այդ իրավիճակն էր տիրում նաև Եզեկիելի ապրած ժամանակներում (37:8-րդ համար)։ Բայց միևնույն ժամանակ այն որոշակիորեն ընդգծված անկախություն ուներ (Երեմ․ 25:22-րդ համարում Սիդոնյան մյուս թագավորները նույնպես հիշատակվում են Տյուրոսի թագավորների կողքին): Հին Կտակարանում Սիդոնի ճակատագիրը մշտապես կապված էր Տյուրոսի ճակատագրի հետ (Երեմ․ 47:4,  Ես․ 23-րդ գլուխ, Հովնան 3:4, Զաք․ 9:2): Նաբուգոդոնոսորի կողմից Տյուրոսի դեմ նախաձեռնված 13-ամյա պաշարումից հետո, որն ամբողջությամբ հաջողությամբ չպսակվեց, բայց այնուամենայնիվ թուլացրեց Տյուրոսին, Սիդոնը զբաղեցրեց նրա տեղը։ Այն արդեն մեծ և հզոր քաղաք էր, երբ Արտաքսերքսես III-ը 351 թվականին կործանեց այն։ Հետագայում Սիդոնը վերականգնվեց և այժմ իրենից ներկայացնում է մի ծաղկուն քաղաք («Սաիդ» անունով): Հայտնի է Սիդոնի և Իսրայելի միջև միայն մեկ հակամարտություն՝ հիշատակված Դատավորաց գրքի 10։12-րդ համարում։ Դրա հետ մեկտեղ՝ Հեզաբելը Սիդոնից էր: Սիդոնի դեմ ուղղված Եզեկիելի մարգարեությունը, ըստ իր նշանակության, շատ ավելի կարճ է, քան Տյուրոսի դեմ ուղղված մարգարեությունը։
--------------------------------
[20](Էջմիածին թարգ․) Սիդոնի դէմ: Տէրը խօսեց ինձ հետ ու ասաց.
(Արարատ թարգ․) Տիրոջ խոսքը հասավ ինձ՝ ասելով.
(Գրաբար) ‘Ի վերայ Սիդոնի։ Եւ եղև բան Տեառն առ իս՝ և ասէ․