1․ Յայնժամ գնաց Յիսուս ընդ արտորայսն նոցա ի շաբաթու. եւ աշակերտքն նորա քաղցեան, եւ սկսան հասկ կորզե՛լ եւ ուտել:
2․ Փարիսեցիքն իբրեւ տեսին՝ ասեն ցնա. Ահաւանիկ աշակերտքն քո գործեն, զոր ո՛չ է արժան գործել ի շաբաթու:
3․ Եւ նա ասէ ցնոսա. Ո՞չ իցէ ընթերցեալ ձեր՝ զոր արա՛ր Դաւիթ, յորժամ քաղցեաւն, եւ որ ընդ նմայն էին:
4․ Զիա՞րդ եմուտ ի տունն Աստուծոյ՝ եւ եկեր զհաց զառաջաւորութեանն. զոր ո՛չ էր աւրէն նմա ուտել, եւ ո՛չ՝ որոց ընդ նմայն էին, բայց միայն քահանայից:
5․ Կամ թէ չիցէ՞ ընթերցեալ յաւրէնս՝ զի ի շաբաթս քահանայքն ի տաճարին՝ պղծեն զշաբաթն, եւ անմե՛ղք են:
6․ Բայց ասե՛մ ձեզ՝ զի մե՛ծ քան զտաճարն է՛ աստ:
7․ Եւ եթէ գիտէի՛ք զի՛նչ է՝ զողորմութիւն կամիմ՝ եւ ո՛չ զզոհ. ապա ո՛չ դատապարտէիք դուք զանպարտսն:
8․ Զի տէ՛ր է շաբաթու՝ որդին մարդոյ:
9․ Եւ գնացեա՛լ անտի Յիսուս, ե՛կն ի ժողովուրդն նոցա:
10․ Եւ ա՛նդ էր ա՛յր մի՝ որոյ ձեռն իւր գաւսացեալ էր: Հարցին ցնա՝ եւ ասեն, եթէ պա՞րտ իցէ ի շաբաթու բժշկել, զի չարախաւսեսցե՛ն զնմանէ:
11․ Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Ո՞վ իցէ ի ձէնջ մարդ՝ որոյ իցէ ոչխար մի, եւ անկանիցի այն ի խորխորա՛տ ի շաբաթու. միթէ ո՞չ ունիցի եւ յարուցանիցէ զնա:
12․ Իսկ արդ՝ ո՞րչափ եւս՝ առաւել է մարդ քան զոչխար. ապա ուրեմն պա՛րտ է ի շաբաթու բարի՛ս գործել:
13․ Յայնժամ ասէ ցայրն. Ձգեա՛ զձեռն քո, եւ նա ձգեաց՝ եւ եղեւ ո՛ղջ իբրեւ զմեւսն:
14․ Իսկ փարիսեցիքն ելեալ արտաքս խորհո՛ւրդ արարին զնմանէ՝ թէ որպէս կորուսցեն զնա:
15․ Եւ Յիսուս իբրեւ գիտաց, մեկնեցա՛ւ անտի: Եւ գնացին զհետ նորա ժողովուրդք բազումք, եւ բժշկեա՛ց զամենեսեան:
16․ Եւ սաստեաց նոցա՝ զի մի՛ յայտնեսցեն զնմանէ ումեք:
17․ Զի լցցի՛ որ ասացաւն ի ձեռն Եսայայ մարգարէի:
18․ Ահա մանո՛ւկ իմ՝ զոր ընտրեցի, եւ սիրելի իմ՝ ընդ որ հաճեցաւ անձն իմ. եդից զոգի իմ ի վերայ նորա, եւ իրաւունս հեթանոսաց պատմեսցէ:
19․ Ո՛չ հակառակեսցի՝ եւ ո՛չ աղաղակեսցէ, եւ ո՛չ ոք լուիցէ ի հրապարակս զբարբառ նորա:
20․ Զեղէգն ջաղջախեա՛լ ո՛չ փշրեսցէ, եւ զպատրոյկն առկայծեալ ո՛չ շիջուսցէ. Գևա մինչեւ հանցէ ի յաղթութիւն զդատաստանն:
21․ Եւ յանուն նորա հեթանոսք յուսասցին:
22․ Յայնժամ մատուցաւ առ նա դիւահար մի կո՛յր եւ համր, եւ բժշկեաց զնա. որպէս զի համրն եւ կոյրն խաւսիցի եւ տեսանիցէ:
23․ Զարմացան ամենայն ժողովուրդքն՝ եւ ասէին. մի՛թէ՝ սա՛ իցէ Քրիստոսն որդի Դաւթի:
24․ Բայց փարիսեցիքն իբրեւ լուան՝ ասեն. ո՛չ իւիք հանէ դա զդեւս՝ եթէ ոչ բէեղզեբուղա՛ւ իշխանաւն դիւաց:
25․ Իբրեւ գիտա՛ց Յիսուս զխորհուրդս նոցա՝ ասէ ցնոսա. Ամենայն թագաւորութիւն բաժանեալ յանձն իւր՝ աւերի՛. եւ ամենայն քաղաք կամ տուն բաժանեալ յանձն իւր՝ ո՛չ կացցէ:
26․ Եւ եթէ սատանայ զսատանայ հանէ, յա՛նձն իւր բաժանեցաւ. արդ՝ զիա՞րդ կացցէ թագաւորութիւնն նորա:
27․ Եւ եթէ ես բէեղզեբուղաւ հանեմ զդեւս՝ որդիքն ձեր ի՞ւ հանիցեն. վասն այնորիկ նոքա՛ եղիցին ձեր դատաւորք:
28․ Ապա եթէ հոգւով Աստուծոյ հանեմ ես զդեւս, ուրեմն հասեալ է ի վերայ ձեր արքայութիւն Աստուծոյ:
29․ Կամ զիա՞րդ կարէ ոք մտանել ի տուն հզաւրի՝ եւ զգործիսն նորա յափշտակել. եթէ ոչ նա՛խ կապիցէ զհզաւրն, եւ ապա՛ զտունն նորա յափշտակիցէ:
30․ Որ ո՛չ ընդ իս է՝ հակառա՛կ իմ եւ որ ո՛չ ժողովէ ընդ իս՝ ցրուէ՛:
31․ Վասն այդորիկ ասե՛մ ամենայն մեղք եւ հայհոյութիւնք թողցին մարդկան, բայց զհոգւոյն հայհոյութիւն մի՛ թողցի:
32․ Եւ որ ոք ասիցէ բան զորդւոյ մարդոյ՝ թողցի նմա. բայց որ զհոգւոյն սրբոյ ասիցէ՝ մի՛ թողցի նմա, մի՛ յայսմ աշխարհի, եւ մի՛ ի հանդերձելումն:
33․ Կամ արարէ՛ք զծառն բարի՝ եւ զպտո՛ւղ նորա բարի, կամ արարէ՛ք զծառն չար՝ եւ զպտո՛ւղ նորա չար. քանզի ի պտղո՛յ անտի ծառն ճանաչի:
34․ Ծնո՛ւնդք իժից, զի՞արդ կարիցէք բարիս խաւսել՝ որ չարքդ էք. քանզի ի յաւելուածո՛յ սրտի խաւսի՛ բերան:
35․ Մարդ բարի՝ ի բարի՛ գանձուց սրտի իւրոյ հանէ՛ զբարիս: Եւ մարդ չար՝ ի չա՛ր գանձուց սրտի իւրոյ հանէ՛ զչարիս:
36․ Բայց ասե՛մ թէ ընդ ամենայն դատարկ բանի զոր խաւսիցին մարդիկ, տացեն համա՛ր յաւուրն դատաստանի:
37․ Զի ի բանից քոց՝ արդարասցիս, եւ ի բանի՛ց քոց՝ պարտաւորեսցիս:
38․ Յայնժամ պատասխանի ետուն նմա ոմանք ի դպրացն եւ ի փարիսեցւոց՝ եւ ասեն. Վա՛րդապետ՝ կամիմք նշա՛ն ինչ տեսանել ի քէն:
39․ Նա պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. Ազգ չա՛ր եւ շնացաւղ նշան խնդրէ. եւ նշան՝ մի՛ տացի նմա, բայց նշանն Յովնանու մարգարէի:
40․ Զի որպէս է՛ր Յովնան ի փոր կիտին զերիս տիւս եւ զերի՛ս գիշերս, նո՛յնպէս եղիցի եւ որդի մարդոյ ի սիրտ երկրի զերիս տիւս եւ զերիս գիշերս:
41․ Ա՛րք նինուէացիք յարիցեն ի դատաստանի ընդ ազգիս ընդ այսմիկ՝ եւ դատապարտեսցե՛ն զսա, զի զղջացա՛ն ի քարոզութեան Յունանու: Եւ արդ ա՛ւասիկ մե՛ծ քան զՅովնան՝ է՛ աստ:
42․ Դշխոյն հարաւոյ յարիցէ ի դատաստանի ընդ ազգիս ընդ այսմիկ՝ եւ դատապարտեսցէ զսա. զի եկն ի ծագաց երկրի լսե՛լ զիմաստութիւն Սողովմոնի: Եւ ահա մե՛ծ քան զՍողովմովն՝ է՛ աստ:
43․ Այլ յորժամ այսն պիղծ ելանիցէ ի մարդոյ՝ շրջի ընդ անջրդին տեղիս, խնդրէ հանգիստ՝ եւ ո՛չ գտանէ:
44․ Յայնժամ ասէ. Դարձա՛յց ի տուն իմ՝ ուստի ելին: Եւ եկեալ գտանէ պարապո՛րդ մաքրեալ եւ յարդարեալ:
45․ Յայնժամ երթա՛յ եւ առնու ընդ իւր՝ ե՛ւթն այլ այսս չարագո՛յնս քան զինքն, եւ մտեալ բնակէ՛ անդ. եւ լինի յետին մարդոյն այնորիկ չա՛ր քան զառաջինն: Ա՛յնպէս եղիցի եւ ազգիս այսմիկ չարի:
46․ Մինչդեռ նա ընդ ժողովուրդսն խաւսէր, ահա մա՛յր նորա եւ եղբարք նորա կային արտաքոյ՝ եւ խնդրէին խաւսել ընդ նմա:
47․ Եւ ասէ ոմն ցնա, ահա մայր քո՝ եւ եղբարք քո՝ կան արտաքոյ, եւ խնդրեն խաւսե՛լ ընդ քեզ:
48․ Նա պատասխանի՛ ետ այնմիկ՝ որ ասացն ցնա, եւ ասէ. Ո՞վ է իմ մայր, կամ ո՞վ են իմ եղբարք:
49․ Եւ ձգեալ զձեռն իւր յաշակերտսն՝ ասէ. Ահաւասիկ մա՛յր իմ եւ եղբարք իմ:
50․ Զի որ առնիցէ զկամս հաւր իմոյ որ յերկինսն է, նա՛ է իմ եղբայր՝ եւ քոյր՝ եւ մայր:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: