Գիրք` 1. Ըստ Մատթէոսի

Գլուխ 26

   
1․ Եւ եղեւ իբրեւ կատարեաց Յիսուս զամենայն զբանս զայսոսիկ, ասէ՛ ցաշակերտսն իւր:

2․ Գիտէ՛ք, զի յետ երկուց աւուրց զատիկ լինի. եւ որդի մարդոյ մատնի ի խա՛չ ելանել.

3․ Յայնժամ ժողովեցան քահանայապետքն եւ դպիրք եւ ծերք ժողովրդեանն ի սրա՛հ քահանայապետին՝ որում անուն էր Կայիափա.

4․ եւ արարին խորհուրդ՝ զի նենգութեամբ կալցին զՅիսուս՝ եւ սպանցեն:

5․ Բայց ասէին, թէ մի՛ ի տաւնի աստ՝ զի մի՛ խռովութիւն լինիցի ի ժողովրդեանն:

6․ Իբրեւ եկն Յիսուս ի Բեթանիա ի տուն Սիմոնի բորոտի,

7․ մատեա՛ւ առ նա կին մի, որ ունէր շիշ իւղոյ ծանրագնի, եւ թափեա՛ց ի գլուխ նորա ի բազմականին:

8․ Իբրեւ տեսին աշակերտքն՝ բարկացա՛ն եւ ասեն. Ընդէ՞ր է կորուստդ այդ իւղոյդ:

9․ Զի մա՛րթ էր վաճառել զդա մեծագնի՝ եւ տա՛լ աղքատաց:

10․ Գիտա՛ց Յիսուս՝ եւ ասէ ցնոսա. Զի՞ աշխատ առնէք զկինդ, գործ մի բարի՛ գործեաց դա յիս:

11․ Յամենայն ժամ զաղքատս ընդ ձե՛զ ունիք, բայց զիս ո՛չ հանապազ ընդ ձեզ ունիք:

12․ Արկանել դորա զեւղդ ի մարմին իմ, առ ի թաղելո՛յ զիս նշանակեաց:

13․ Բայց ամէն ասե՛մ ձեզ, զի ուր եւ քարոզեսցի աւետարանս այս ընդ ամենայն աշխարհ՝ խաւսեսցի՛ եւ զոր արա՛ր դա՝ ի յիշատա՛կ դորա:

14․ Յայնժամ գնաց մի յերկոտասանիցն անուանեալն Յո՛ւդա Սկարիովտացի՝ առ քահանայապետսն, եւ ասէ.

15․ զի՞նչ կամիք տալ ինձ, եւ ես մատնեցի՛ց զնա ձեզ: Եւ նոքա կշռեցին նմա երեսո՛ւն արծաթի.

16․ Եւ յայնմ հետէ խնդրէր պարա՛պ՝ զի մատնեսցէ՛ զնա նոցա:

17․ Եւ յառաջնում աւուր բաղարջակերացն մատեա՛ն աշակերտքն առ Յիսուս եւ ասեն. Ո՞ւր կամիս՝ զի պատրաստեսցո՛ւք քեզ ուտել զզատիկն.

18․ Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Երթա՛յք ի քաղաքն առ այս անուն, եւ ասացէ՛ք ցնա. Վարդապե՛տ ասէ՝ ժամանակ իմ մերձեա՛լ է, առ քե՛զ առնեմ զզատիկ աշակերտաւքս հանդերձ:

19․ Եւ արարին աշակերտքն որպէս հրամայեաց նոցա Յիսուս, եւ պատրաստեցին զզատիկն:

20․ Եւ իբրեւ երեկո՛յ եղեւ՝ կա՛յր բազմեա՛լ ընդ երկոտասան աշակերտսն:

21․ Եւ մինչ դեռ ուտէին նոքա, ասէ՛. Ամէն ասե՛մ ձեզ, զի մի՛ ոմն ի ձէնջ մատնելո՛ց է զիս:

22․ Եւ տրտմեցան յոյժ. եւ սկսան ասել ցնա՝ իւրաքանչի՛ւր ոք ի նոցանէ. միթէ ե՛ս իցեմ Տէր:

23․ Նա՝ պատասխանի ետ՝ եւ ասէ. Որ մխեաց ընդ իս զձեռն իւր ի սկաւառակն՝ նա՛ մատնելոց է զիս:

24․ Որդի մարդոյ երթա՛յ՝ որպէս գրեալ է վասն նորա. Բայց վա՛յ մարդոյն այնմիկ՝ յոյր ձեռս որդին մարդոյ մատնեսցի: Լաւ էր նմա՝ թէ չէ՛ր ծնեալ մարդն այն:

25․ Պատասխանի ետ Յուդա՝ որ մատնելոցն էր զնա՝ եւ ասէ. Միթէ ե՛ս իցեմ վա՛րդապետ: Ասէ ցնա. Դո՛ւ ասացեր:

26․ Եւ մինչդեռ ուտէին նոքա, ա՛ռ Յիսուս հաց՝ աւրհնեա՛ց եւ եբե՛կ, եւ ետ աշակերտացն՝ եւ ասէ. Առէ՛ք կերա՛յք՝ ա՛յս է մարմին իմ:

27․ Եւ առեալ բաժակ գոհացա՛ւ՝ ետ նոցա եւ ասէ. Արբէ՛ք ի դմանէ ամենեքին,

28․ զի ա՛յդ է արիւն իմ նորո՛յ ուխտի, որ ի վերայ բազմաց հեղու ի թողութիւն մեղաց:

29․ Բայց ասե՛մ ո՛չ եւս արբից յայսմ հետէ ի բերոյ որթոյ մինչեւ ցաւրն ցայն՝ յորժամ արբից զդա ընդ ձեզ նո՛ր յարքայութեան հաւր իմոյ:

30․ Եւ աւրհնեցին, եւ ելին ի լեառն Ձիթենեաց:

31․ Յայնժամ ասէ ցնոսա Յիսուս. Ամենեքին դուք՝ գայթագղելո՛ց էք յինէն յայսմ գիշերի. զի գրեալ է՝ թէ հարից զհովիւն՝ եւ ցրուեսցի՛ն ոչխարք հաւտին:

32․ Եւ յետ յառնելոյն իմոյ, յառաջեցի՛ց քան զձեզ ի գալիլեա:

33․ Պատասխանի ետ Պետրոս՝ եւ ասէ ցնա. Թէպէտ եւ ամենեքեան գայթագղեսցին ի քէն, սակայն ես ո՛չ գայթագղեցայց:

34․ Ասէ ցնա Յիսուս. Ամէն ասե՛մ քեզ. Զի յայսմ գիշերի՝ մինչչե՛ւ հաւու խաւսեալ իցէ, երի՛ցս ուրասցիս զիս:

35․ Ասէ ցնա Պետրոս. թէ եւ մեռանե՛լ հասանիցէ ընդ քեզ, զքեզ ո՛չ ուրացայց: Նո՛յնպէս եւ ամենայն աշակերտքն ասէին:

36․ Յայնժամ գայ Յիսուս ընդ նոսա ի գեղ մի՝ որում անուն էր Գեթսամանի, եւ ասէ ցնոսա. Նստարո՛ւք այդր՝ մինչեւ երթայց կացից յաղա՛ւթս:

37․ Եւ առեալ ընդ իւր զՊե՛տրոս՝ եւ զերկուս որդիսն Զեբեդեայ, սկսաւ տրտմե՛լ եւ հոգալ:

38․ Յայնժամ ասէ ցնոսա. Տրտո՛ւմ է ոգի իմ մինչեւ ի մահ, կացէ՛ք աստ՝ եւ սկեցէ՛ք ընդ իս:

39․ Եւ մատուցեալ յառաջ սակաւիկ մի՝ անկա՛ւ ի վերայ երեսաց իւրոց, կաց յաղաւթս՝ եւ ասէ. Հա՛յր իմ, եթէ հնա՛ր է՝ անցցէ՛ բաժակս այս յինէն. բայց ո՛չ որպէս ես կամիմ, այլ որպէս դո՛ւ:

40․ Գա՛յ առ աշակերտսն, եւ գտանէ զնոսա ի քո՛ւն, եւ ասէ՛ ցՊետրոս. Այդպէս ո՛չ կարացէք մի ժամ արթուն կալ ընդ իս:

41․ Արթո՛ւն կացէք եւ աղա՛ւթս արարէք՝ զի մի՛ անկանիցիք ի փորձութիւն. հոգիս յաւժա՛ր է՝ բայց մարմինս տկա՛ր:

42․ Դարձեալ երկրորդ անգամ չոգաւ եկա՛ց յաղաւթս Յիսուս՝ եւ ասէ. Հա՛յր իմ՝ եթէ հնա՛ր իցէ անցանել յինէն բաժակիս այսմիկ, ապա թէ ոչ՝ արբի՛ց զսա, եղիցի՛ն կամք քո:

43․ Եւ եկեալ միւսանգամ եգիտ զնոսա ի քո՛ւն, զի էին աչք իւրեանց ծանրացեա՛լք:

44․ Եթող զնոսա՝ եւ գնաց կաց յաղա՛ւթս երրո՛րդ անգամ, եւ դարձեա՛լ զնոյն բան ասաց:

45․ Յայնժամ գայ առ աշակերտսն՝ եւ ասէ ցնոսա. Ննջեցէ՛ք այսուհետեւ՝ եւ հանգերո՛ւք. զի ահա՝ հասեա՛լ է ժամ, եւ որդի մարդոյ մատնի՛ ի ձեռս մեղաւորաց:

46․ Արիք երթիցո՛ւք աստի, զի ահաւասիկ եհա՛ս որ մատնելոց է զիս:

47․ Եւ մինչդեռ նա զայն խաւսէր, ահա Յո՛ւդա՝ մի յերկոտասանիցն ե՛կն, եւ ընդ նմա ամբո՛խ բազում սրովք եւ բրաւք՝ ի քահանայապետիցն՝ եւ ի ծերոց ժողովրդեանն:

48․ Եւ որ մատնելոցն էր զնա՝ ե՛տ նոցա նշան՝ եւ ասէ. Ընդ որում ես համբուրեցից՝ նա՛ է, զնա՛ ունիցիք:

49․ Եւ վաղվաղակի մատուցեալ առ Յիսուս ասէ. Ո՛ղջեր վա՛րդապետ: Եւ համբուրեա՛ց ընդ նմա:

50․ Եւ Յիսուս ասէ ցնա. Ը՛նկեր՝ վասն որո՞յ եկի՛րդ: Յայնժամ մատուցեալ արկին ձեռս ի Յիսուս եւ կալա՛ն զնա:

51․ Եւ ահա՝ մի ոմն յա՛յնցանէ՝ որ էին ընդ Յիսուսի, ձգեա՛ց զձեռն եւ եհան զսո՛ւր իւր՝ եւ եհար զծառա՛յ քահանայապետին, եւ ի բա՛ց եհան զունկն նորա:

52․ Յայնժամ ասէ ցնա Յիսուս. Դարձո՛, զսուր քո ի տեղի իւր, զի ամենեքեան՝ որ սո՛ւր առնուցուն՝ սրո՛վ անկցին:

53․ Թէ համարիցիս՝ թէ ո՞չ կարիցեմ աղաչել զհա՛յր իմ. եւ հասուցանիցէ ինձ ա՛յժմ այսր՝ աւելի՛ քան զերկոտասա՛ն գունդս հրեշտակաց:

54․ Այլ զիա՞րդ լնուցուն գիրք եթէ ա՛յսպէս պա՛րտ է լինել:

55․ Յա՛յնժամ ասաց Յիսուս ցամբոխսն. Իբրեւ ի վերայ աւազակի ելէք սուսերա՛ւք եւ բրաւք՝ ունե՛լ զիս. հանապազ առ ձեզ ի տաճարին նստէի եւ ուսուցանէի, եւ ո՛չ կալայք զիս:

56․ Այլ այս ամենայն եղեւ՝ զի լցցի՛ն գիրք մարգարէիցն: Յայնժամ աշակերտքն ամենեքին թողին զնա եւ փախեա՛ն:

57․ եևրորդ Իսկ նոցա կալեալ զՅիսուս՝ ածին առ Կայիափա քահանայապետ՝ ուր դպիրքն եւ ծերք ժողովեալ էին:

58․ Եւ Պե՛տրոս զհե՛տ նորա երթայր բացագոյն մինչեւ ի սրա՛հ քահանայապետին. եւ մտեալ ի ներքս նստէ՛ր ընդ սպասաւորսն տեսանե՛լ զկատարածն:

59․ Իսկ քահանայապետքն եւ ամենայն ատեանն խնդրէին սո՛ւտ վկայութիւն զՅիսուսէ. զի սպանանիցեն զնա.

60․ եւ ո՛չ գտանէին ի բազմաց սուտ վկայիցն մատուցելոց: Յետոյ մատուցեալ երկու սուտ վկայք.

61․ ասէին՝ թէ սա՛ ասէր՝ կարաւղ եմ քակել զտաճարն Աստուծոյ, եւ զերի՛ս աւուրս շինել:

62․ Եւ յարուցեալ քահանայապետն ասէ ցնա. Չտա՞ս ինչ պատասխանի, զի՛նչ դոքա ամբաստանեն զքէն:

63․ Եւ Յիսուս լո՛ւռ կայր: Պատասխանի՛ ետ քահանայապետն եւ ասէ ցնա. Երդմնեցուցանեմ զքեզ յԱստուած կենդանի, զի ասասցես մեզ՝ թէ դու ե՛ս Քրիստոսն որդի Աստուծոյ:

64․ Ասէ ցնա Յիսուս. Դո՛ւ ասացեր: Բայց ասե՛մ ձեզ, յա՛յսմ հետէ տեսանիցէք զորդի մարդոյ նստեալ ընդ աջմէ զաւրութեանն՝ եւ եկեա՛լ ընդ ամպս երկնից:

65․ Յայնժամ քահանայապետն պատառեա՛ց զհանդերձս իւր, եւ ասէ. Հայհոյեա՛ց: Զի՞ եւս պիտոյ են մեզ վկայք, ահա արդ՝ լուա՛յք զհայհոյութիւն դորա. 66 զի՞նչ հաճոյ է ձեզ: Նոքա պատասխանի՛ ետուն եւ ասեն. Մահապարտ է:

67․ Յայնժամ թքի՛ն ընդ երեսս նորա, եւ կռփեցի՛ն զնա. եւ ոմանք ապտակեցի՛ն, եւ ասեն.

68․ Մարգարեա՛ց մեզ Քրիստոսդ, ո՞վ է՝ որ եհարն զքեզ:

69․ Իսկ Պե՛տրոս նստէ՛ր արտաքոյ ի գաւթին: Մատեա՛ւ առ նա աղախին մի՝ եւ ասէ. Եւ դո՛ւ ընդ Յիսուսի գալիլեացւոյ էիր:

70․ Նա՛ ուրացա՛ւ առաջի ամենեցուն՝ եւ ասէ, թէ ո՛չ գիտեմ զի՛նչ խաւսիսդ:

71․ Եւ իբրեւ ե՛լ նա արտաքս քան զդուռնն՝ ետես զնա ա՛յլ կին մի, եւ ասէ ցայնոսիկ՝ որ ա՛նդն կային. Եւ սա՛ ընդ Յիսուսի Նազովրեցւոյ էր:

72․ Եւ դարձեալ ուրացաւ երդմամբ, թէ ո՛չ գիտեմ զայրն:

73․Եւ յետ՝ սակա՛ւ միոյ մատուցեալ որք կայինն անդ՝ եւ ասեն ցՊե՛տրոս. Արդարեւ եւ դո՛ւ ի նոցանէ ես, քանզի եւ խաւսք քո յայտ առնեն զքեզ:

74․ Յայնժամ սկսաւ նզովել եւ երդնուլ, թէ ո՛չ գիտեմ զայրն: Եւ իսկոյն՝ հա՛ւ խաւսեցաւ:

75․ Եւ յիշեա՛ց Պետրոս զբանն Յիսուսի զոր ասաց, թէ մինչչեւ՝ հաւու խաւսեալ իցէ՝ երիցս ուրասցի՛ս զիս: Եւ ելեալ արտաքս՝ ելա՛ց դառնապէս: