1․ Յաւուր յայնմիկ ելեալ Յիսուս ի տանէն՝ նստէ՛ր առ ծովեզերն:
2․ Եւ ժողովեցան առ նա ժողովուրդք բազումք, մինչեւ մտանել նմա ի նաւն՝ եւ նստե՛լ. եւ ամենայն ժողովուրդն կա՛յր առ ծովեզերբն:
3․ Եւ խաւսէր ընդ նոսա բազումս առակա՛ւք, եւ ասէր:
4․ Ահա՝ ե՛լ սերմանահան սերմանել. եւ ի սերմանելն իւրում, էր որ անկաւ առ ճանապարհաւ, եւ եկն թռչուն երկնից՝ եւ եկե՛ր զնա:
5․ Եւ այլն անկաւ յապառաժի, ուր ո՛չ գոյր հո՛ղ բազում, եւ վաղվաղակի՛ բուսաւ: Առ ի չգոյէ՛ հիւթոյ երկրին՝
6․ ի ծագել արեւուն տապացա՛ւ, եւ զի ո՛չ գոյին արմատք՝ չորացաւ:
7․ Եւ այլն անկաւ ի մէջ փշոց, եւ ելին փուշքն եւ հեղձուցին զնա:
8․ Եւ այլն անկաւ յերկի՛ր բարի, եւ տայր պտո՛ւղ. էր՝ որ հարիւաւո՛ր, եւ էր՝ որ վաթսնաւո՛ր, եւ էր՝ որ երեսնաւո՛ր:
9․ Որ ունիցի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ՛:
10․ Եւ մատուցեալ աշակերտքն ասեն ցնա. Ընդէ՞ր առակաւք խաւսիս ընդ նոսա:
11․ Նա պատասխանի ետ եւ ասէ՛ ցնոսա. Քանզի ձեզ տուեա՛լ է գիտել զխորհուրդս արքայութեանն երկնից, եւ նոցա չէ՛ տուեալ:
12․ Զի ոյր գուցէ՝ տացի՛ նմա եւ յաւելցի՛. եւ ոյր ոչն գուցէ՝ եւ զոր ունիցին բարձցի ի նմանէ:
13․ Վասն ա՛յնորիկ առակաւք խաւսիմ ընդ նոսա. զի տեսանեն՝ եւ ո՛չ տեսանեն, եւ լսեն՝ եւ ո՛չ լսեն, եւ ո՛չ առնուն ի միտ:
14․ Եւ կատարի՛ առ նոսա մարգարէութիւնն Եսայայ՝ որ ասէ. Լսելով լուիջիք՝ եւ մի՛ իմասջիք. եւ տեսանելով տեսջիք՝ եւ մի տեսջիք:
15․ Զի թանձրացաւ սիրտ ժողովրդեանս այսորիկ, եւ ակընջաւք իւրեանց ծանո՛ւնս լուան. եւ զաչս իւրեանց կափուցին, զի մի՛ երբէք տեսցեն աչաւք՝ եւ ակնջաւքն լուիցեն՝ եւ սրտիւքն իմասցին, եւ դարձցին՝ եւ բժշկեցի՛ց զնոսա:
16․ Բայց ձեր երանի՛ է աչացդ՝ զի տեսանեն, եւ ակընջաց ձերոց՝ զի լսեն:
17․ Ամէն ասե՛մ զի բազում մարգարէք եւ արդարք ցանկացան տեսանել զոր տեսանէքդ՝ եւ ո՛չ տեսին, եւ լսել զոր լսէքդ՝ եւ ո՛չ լուան:
18․ Եւ արդ՝ լուարո՛ւք դուք զառակ սերմանացանին:
19․ Յամենայնէ՝ որ լսէ զբանն արքայութեան՝ եւ ո՛չ ա՛ռնու ի միտ, գա՛յ չարն՝ եւ յափշտակէ՛ զսերմանեալն ի սիրտ նորա. ա՛յն է՝ որ առ ճանապարհաւն սերմանեցա՛ւ:
20․ Եւ որ յապառաժին սերմանեցաւ՝ ա՛յն է, որ իբրեւ լսէ զբանն, եւ վաղվաղակի խնդութեամբ ընդունի զնա:
21․ Բայց քանզի ո՛չ ունի արմատս յինքեան, այլ առ ժամանա՛կ մի ի լինել նեղութեան եւ հալածանաց վասն բանին՝ վաղվաղակի՛ գայթագղին:
22․ Իսկ որ ի մէջ փշոցն սերմանեցաւ, ա՛յն է՝ որ իբրեւ լսէ զբանն, եւ հոգք աշխարհի՛ս եւ պատրանք մեծութեան հեղձուցանեն զբանն, եւ լինի անպտուղ:
23․ Իսկ որ յերկիրն բարի սերմանեցաւ, ա՛յն է՝ որ իբրեւ լսէ զբանն՝ եւ ի միտ առնու, եւ տայ զպտո՛ւղ, է՝ որ հարե՛ւր, եւ է՝ որ վաթսո՛ւն. եւ է՝ որ երեսո՛ւն: Որ ունիցի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ:
24․ Ա՛յլ առակ արկ առ նոսա՝ եւ ասէ: Նմանեցաւ արքայութիւնն երկնից՝ առն, որ սերմանիցէ սե՛րմն բարի յագարակի իւրում:
25․ Եւ ի քուն լինել մարդկան, եկն թշնամի նորա. եւ ցանեաց ի վերայ որոմն ի մէջ ցորենոյն՝ եւ գնա՛ց:
26․ Եւ իբրեւ բուսաւ խոտն եւ արար պտուղ, ապա երեւեցա՛ւ եւ որոմն:
27․ Մատուցեալ ծառայք տանուտեառնն ասեն ցնա. Տէ՛ր՝ ո՞չ սերմն բարի սերմանեցեր յագարակին քում, արդ՝ ուստի՞ ունիցի զորոմն:
28․ Եւ նա ասէ ցնոսա. Ա՛յր թշնամի արար զայն: Ասեն ցնա ծառայքն. Կամի՞ս՝ զի երթիցուք քաղեսցուք զայն ի բաց:
29․ Եւ նա ասէ ցնոսա. Մի՛. գուցէ՛ մինչ քաղիցէք զորոմնն, եւ զցորեա՛նն ընդ նմին ի բաց խլիցէք:
30․ Թո՛յլ տուք երկոցունց աճել ի միասին մինչեւ ի հունձս, եւ ի ժամանակի հնձոց ասացի՛ց ցհնձաւղսն. Քաղեցէ՛ք նախ զորոմնդ, եւ կապեցէ՛ք զայդ խրձունս առ ի յայրել. եւ զցորեանն ժողովեցէ՛ք ի շտեմարանս իմ:
31․ Ա՛յլ առակ արկ առ նոսա՝ եւ ասէ. Նմա՛ն է արքայութիւն երկնից հատոյ մանանխոյ. զոր առեալ մարդոյ՝ սերմանեա՛ց յագարակի իւրում:
32․ Որ փո՛քր է քան զամենայն սերմանիս. եւ յորժամ աճիցէ, մե՛ծ է քան զամենայն բանջարս. եւ լինի ծառ՝ մինչեւ գալ թռչնոց երկնից եւ հանգչե՛լ յոստս նորա:
33․ Այլ առակ խաւսեցաւ ընդ նոսա՝ եւ ասէ. Նմա՛ն է արքայութիւն երկնից խմորոյ. զոր առեալ կնոջ թաքո՛յց ի դրիւս երիս ալեր՝ մինչեւ ամենայն խմորեցաւ:
34․ Զայս ամենայն խաւսեցաւ Յիսուս առակա՛ւք ընդ ժողովուրդսն. եւ առանց առակի՛ ո՛չինչ խաւսէր ընդ նոսա:
35․ Զի լցցի ասացեալն ի մարգարէէ. Բացից առակաւք զբերան իմ, բղխեցի՛ց զծածկեալսն ի սկզբանէ աշխարհի:
36․ Գևե Յայնժամ թողեալ Յիսուսի զժողովուրդսն՝ ե՛կն ի տուն. մատեան առ նա աշակերտքն՝ եւ ասեն, մեկնեա՛ մեզ զառակ որոմանցն ագարակի:
37․ Նա պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. որ սերմանէ սերմն բարի՝ է որդի՛ մարդոյ:
38․ Եւ ագարակն աշխա՛րհս է: Սերմն բարի՝ նոքա են, որ որդիքն արքայութեան են. իսկ որոմնն որդիք չարին են:
39․ Եւ թշնամին որ վարեաց զայն՝ սատանայ է՛: Եւ հունձքն կատարա՛ծ աշխարհիս է, եւ հնձաւղքն՝ հրեշտա՛կք են:
40․ Որպէս ժողովի որոմնն՝ եւ ի հուր այրի, ա՛յնպէս եղիցի ի կատարածի աշխարհիս:
41․ Առաքեսցէ որդի մարդոյ զհրեշտակս իւր, եւ ժողովեսցեն յարքայութիւնէ նորա զամենայն գայթագղութիւնս՝ եւ զայնոսիկ ոյք գործե՛ն զանաւրէնութիւն:
42․ Եւ արկցեն զնոսա ի հնոց հրո՛յ. ա՛նդ եղիցի լալ՝ եւ կրճել ատամանց:
43․ Յայնժամ արդարքն ծագեսցին իբրեւ զարեգակն յարքայութեան երկնից: Որ ունիցի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ՛:
44․ Դարձեալ՝ նման է արքայութիւն երկնից գանձի՛ ծածկելոյ յագարակի, զոր գտեալ մարդոյ՝ թաքո՛յց. եւ ի խնդութենէ անտի՛ երթայ վաճառէ զամենայն ինչ զոր ունի, եւ գնէ՛ զագարակն զայն:
45․ Դարձեալ՝ նմա՛ն է արքայութիւն երկնից ա՛ռն վաճառականի, որ խնդրիցէ մարգարի՛տս գեղեցիկս:
46․ Եւ գտեալ մի պատուական մարգարիտ՝ երթեալ վաճառեա՛ց զամենայն ինչ զոր ունէր՝ եւ գնեա՛ց զայն մարգարիտ:
47․ Դարձեալ՝ նման է արքայութիւն երկնից ուռկանի՛ արկելոյ ի ծով՝ եւ յամենայն ազգաց ժողովելոյ:
48․ Զոր՝ իբրեւ լցաւ, հանեալ ի ցամաք՝ եւ նստեա՛լ ժողովեցին զբարի բարին յամանս, եւ զխոտանն ի բա՛ց ընկեցին:
49․ Ա՛յնպէս եղիցի ի կատարածի աշխարհիս. ելցեն հրեշտակք՝ եւ մեկնեսցե՛ն զչարս ի միջոյ արդարոց,
50․ եւ արկցեն զնոսա ի հնո՛ց հրոյն. ա՛նդ եղիցի լա՛լ եւ կրճել ատամանց:
51․ Ասէ ցնոսա Յիսուս. Իմացարո՞ւք զայս ամենայն: Ասե՛ն ցնա. Այո Տէր:
52․ Եւ նա ասէ ցնոսա. Վասն այսորիկ ամենայն դպիր աշակերտեալ արքայութեան երկնից, նմա՛ն է առն տանուտեառն՝ որ հանէ ի գանձէ իւրմէ զնո՛ր եւ զհին:
53․ Եւ եղեւ իբրեւ կատարեաց Յիսուս զառակս զայսոսիկ՝ փոխեցա՛ւ անտի:
54․ Եւ եկեալ ի գաւառ իւր՝ ուսուցանէ՛ր զնոսա ի ժողովրդեանն նոցա, մինչեւ զարմանա՛լ նոցա՝ եւ ասել. Սմա՝ ուստի՞ իցէ այս իմաստութիւն եւ զաւրութիւնք:
55․ Ո՞չ սա՛ է հիւսանն որդի. ո՞չ մայր սորա կոչի Մարիա՛մ, եւ եղբարք սորա Յա՛կովբոս՝ եւ Յովսէ՛ս՝ եւ Սի՛մովն՝ եւ Յուդա:
56․ Եւ քորք սորա ո՛չ ամենեքեան առ մեզ են. եւ արդ՝ ուստի՞ է սմա այս ամենայն:
57․ Եւ գայթագղէին ի նա: Եւ Յիսուս ասէ ցնոսա. Չի՛ք մարգարէ անարգ՝ եթէ ոչ յիւրում գաւառի՝ եւ յիւրում տան:
58․ Եւ ո՛չ արար անդ զաւրութիւնս բազումս վասն անհաւատութեան նոցա:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: