Գլուխ 4

   
1. Իսկ արդ՝ զի՞նչ ասիցեմք զգտանելն Աբրահամու նահապետին մերոյ ըստ մարմնոյ:
2. Զի եթէ Աբրահամու գործո՛վք էր արդարացեալ, ունել ունէ՛ր պարծանս, այլ ո՛չ առ Աստուած:
3. Իսկ զի՞նչ ասիցէ գիր. Հաւատաց Աբրահամ յԱստուած, եւ համարեցա՛ւ նմա յարդարութիւն:
4. Բայց այնմ որ գործիցէն, ո՛չ համարին վարձքն ըստ շնորհաց, այլ ըստ պարտեա՛ց:
5. Իսկ այնմ որ ո՛չն գործիցէ, բայց հաւատայցէ յայն որ արդարացուցանէ զամպարիշտս, համարին հաւատք նորա յարդարութիւն:
6. Որպէս եւ Դաւիթ ասէ զերանութիւն մարդոյ, որում Աստուած համարի արդարութիւն առա՛նց գործոց:
7. Երանի՛ որոց թողան անաւրէնութիւնք, եւ որոց ծածկեցան մեղք իւրեանց:
8. Երանեա՛լ է այր՝ որում ո՛չ համարեսցի Տէր զմեղս նորա:
9. Արդ՝ երանութիւնս այս ի վերայ թլփատութեա՞նն է, թէ ի վերայ անթլփատութեան. քանզի ասե՛մք եթէ համարեցան Աբրահամու հաւատքն յարդարութիւն:
10. Արդ՝ զիա՞րդ համարեցան. մինչդեռ ի թլփատութեա՞նն էր՝ եթէ յանթլփատութեանն: Ո՛չ ի թլփատութեանն, այլ յանթլփատութեանն:
11. Եւ նշանա՛կ առ զթլփատութիւնն, կնի՛ք արդարութեան հաւատոց, որ յանթլփատութենէ անտի: Զի եղիցի նա հա՛յր ամենայն հաւատացելոց որ յանթլփատութենէ անտի իցեն. առ ի համարելո՛յ եւ նոցա՛ յարդարութիւն.
12. եւ հայր թլփատութեան, որոց ո՛չ ի թլփատութենէ անտի եւեթ, այլեւ որոց երթայցե՛ն ընդ հե՛տս անթլփատութեան հաւատոց հաւր մերոյ Աբրահամու:
13. Զի ո՛չ եթէ աւրինաւքն են աւետիքն Աբրահամու՝ եւ զաւակի նորա՝ ժառանգ լինել աշխարհի, այլ ի հաւատոցն արդարութենէ:
14. Զի եթէ որք յաւրինացն են, ժառա՛նգք իցեն. ապա ընդունա՛յն են հաւատքն՝ եւ դատա՛րկ աւետիքն:
15. Քանզի աւրէնքն զբարկութիւն գործեն: Բայց ուր ո՛չ են աւրէնք, եւ ո՛չ յանցանք ինչ:
16. Վասն այսորիկ ի հաւատո՛ց անտի, զի ըստ շնորհա՛ցն իցէ. առ ի լինելոյ հաստատո՛ւն աւետեացն ամենայն զաւակին: Ո՛չ այնմ միայն՝ որ յաւրինաց անտի, այլ եւ ա՛յնմ որ ի հաւատո՛ցն Աբրահամու: Որ է հա՛յր մեր ամենեցուն:
17. Որպէս եւ գրեա՛լ է՝ եթէ հայր ազգա՛ց բազմաց արարից զքեզ, առաջի Աստուծոյ: Որում հաւատացն՝ եթէ կենդանի՛ առնէ զմեռեալս, եւ կոչէ զչգոյն իբրեւ զգո՛յ:
18. Որ յանյո՛յսն յուսով հաւատաց, լինել նմա հա՛յր ազգաց բազմաց. որպէս եւ ասացա՛ւն, թէ ա՛յնպէս եղիցի զաւակ քո:
19. Եւ նա՝ ո՛չ երկմտեաց ի հաւատոցն, թէպէտ եւ հայեցաւ ի մարմին իւր՝ այնուհետեւ իբրեւ ի մեռեալ. քանզի զհարիւրամենի՛ւք ուրեմն էր. եւ ի մեռելութիւն արգանդին Սառայի:
20. Բայց աւետեացն Աստուծոյ՝ ո՛չ երկմտեաց անհաւատութեամբ, այլ զաւրացա՛ւ հաւատովք, ետ փա՛ռս Աստուծոյ՝
21. եւ հաստատեցաւ ի մի՛տս իւր, թէ որ խոստացաւն՝ կարա՛ւղ է առնել:
22. Վասն որոյ համարեցա՛ւ նմա յարդարութիւն:
23. Այլ զի գրեցաւն, ո՛չ եթէ վասն նորա միայն՝ թէ համարեցաւ նմա.
24. այլ եւ վասն մերո՛ց համարելոց որք հաւատամք յայն որ յարո՛յցն զՅիսուս զՏէր մեր ի մեռելոց.
25. որ մատնեցաւ վասն յանցանա՛ց մերոց. եւ յարեաւ՝ վասն զմե՛զ արդարացուցանելոյ: