Ա․ Լոպուխին
Նավապետը մոտեցավ նրան ու ասաց. «Ի՞նչ ես քնել, վեʹր կաց, աղաչիʹր քո Տեր Աստծուն, թերևս Նա մեզ փրկի, ու մենք կորստյան չմատնվենք»: (Սինոդական թարգ․)[6]
Այս համարում մեզ չպետք է շփոթության մեջ գցի այն հանգամանքը, որ օտարազգի հեթանոսը դիմում է այլադավան հրեային, որպեսզի նա աղոթի իր Աստծուն։ Ընդ որում՝ հեթանոսը Նրանից փրկություն ստանալու հույս է հայտնում: Հեթանոս−բազմաստվածը իր աստվածների հետ մեկտեղ ընդունում էր նաև այլ ազգերի աստվածությունների գոյությունը: Մասնավորապես, Աստվածաշնչում քիչ չեն այն դեպքերը, երբ հեթանոսները ընդունում են, որ Տեր Աստվածը հրեաների Աստվածն է (Դ Թագ. 18:25, 33−35, Եզր. 1:2, 3). այս նույն պարագան մենք ունենք նաև սույն հատվածում:
--------------------------------
[6](Էջմիածին թարգ․) Նաւապետը մօտեցաւ նրան եւ ասաց. «Ի՞նչ ես խռմփացնում, վե՛ր կաց, աղաչի՛ր քո Տէր Աստծուն, թերեւս մեզ փրկի, եւ մենք կորստի չմատնուենք»:
(Արարատ թարգ․) Նավապետը նրա մոտ եկավ և ասաց նրան. «Ի՞նչ ես քնել, վե՛ր կաց, աղաղակի՛ր քո Աստծուն, գուցե Աստված մտածի մեր մասին, և մենք չկորչենք»։
(Գրաբար) Մատեաւ առ նա նաւապետն՝ եւ ասէ. Զի՞նչ է այդ՝ զի խորդասդ, արի կարդա զՏէր Աստուած քո. թերեւս ապրեցուսցէ զմեզ Աստուած, եւ մի կորիցուք։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: