Գիրք` 20. Տովբիթ

Գլուխ 1

   
1․ Գիրք բանից Տովբիթայ որդւոյ Տովբեղեայ. որդւոյ Անանիելեայ: որդւոյ Անաւեղայ. որդւոյ Գաբայեղայ. ի զաւակէ Սասիէղայ. յազգէ Նեփթաղիմայ:

2․ Որ գերեցաւն յաւուրս Ենեմեսարու թագաւորին Ասորեստանեայց ի Թեզբուէ. որ է ընդ աջմէ կողմանցն Նեփթաղիմայ ի Գալիլեայ ի վերայ Ասէի:

3․ Ես Տուբիթ զճանապարհս ճշմարտութեան գնացի, եւ յարդարութեան զամենայն աւուրս կենաց իմոց. եւ ողորմութիւնս բազումս արարի ես եղբարց իմոց` եւ ազգին իմում որ ընդ իսն էին յերկրին Ասորեստանեայց ի Նինուէ:

4․ Եւ յորժամ էի ես ի գաւառին իմում յերկիրն Իսրայէլի, եւ մինչդեռ մանուկն էի, ամենայն ազգն Նեփթաղիմայ հաւրն իմոյ մերժեցան ի բաց եղեն ի տաճարէն Երուսաղէմէ. զոր ընտրեալն էր յամենայն ազգացն Իսրայէլի զոհել յամենայն տոհմս. եւ սրբեցաւ տաճարն բնակութեան Բարձրելոյն, եւ շինեցաւ յամենայն աւուրս յաւիտենից:

5․ Եւ ամենայն ազգքն որք ապստամբք էին` ի զոհելն Բահաղու երնջուն, եւ տունն Նեփթաղիմայ հաւրն իմոյ:

6․ Եւ ես միայն երթայի բազում անգամ յԵրուսաղէմ ի տաւնս տարեկանաց, որպէս եւ գրեալ է ամենայն Իսրայէլի հրամանաւ յաւիտենից. զպտուղս եւ զտասանորդս զարդեանց, եւ զպատարագսն զոր ունէին. եւ տայի զայն քահանայիցն որդւոցն Ահարոնի, առաջի սեղանոյն յամենայն արդեանցն: Եւ զտասանորդսն տայի որդւոցն Ղեւեայ, որք պաշտաւնեայքն էին յԵրուսաղէմի:

7․ եւ զերկրորդ տասանորդսն ժողովէի եւ վաճառէի, եւ երթայի ծախէի զայն ամենայն յԵրուսաղէմ ըստ ամենայն տարեկանի:

8․ եւ զերրորդն տայի որոց արժան էր. որպէս պատուիրեաց Դերուրա մայր հաւրն իմոյ. զի որբ մնացեալ էի ես ի հաւրէն իմմէ:

9․ Եւ յորժամ եղէ այր` առի ես ինձ կին ի զաւակէ հայրենի իմոյ, եւ ծնայ ես ի նմանէ զՏուբի:

10․ Եւ յորժամ գերի վարեցայ ի Նինուէ, ամենայն եղբարք իմ եւ ազգ իմ ուտէին ի հացէ անտի հեթանոսացն.

12․ եւ ես պահեցի զանձն իմ, զի մի կերայց քանզի յիշէի ես զԱստուած յամենայն անձնէ իմմէ:

13․ Եւ ետ ինձ Բարձրեալն շնորհս` եւ գեղեցկութիւն առաջի Նեմեսարայ, եւ էի նորա վաճառական.

15․ երթայի ես ի Մարս: եւ եդի ես ի պահեստի առ Գաբայէղայ եղբաւրն Գուրիայ, ի Հռագա յերկիրն Մարաց` արծաթոյ քանքարս տասն:

18․ Եւ յորժամ մեռաւ Նեմեսար, եւ թագաւորեաց Սենեքերիմ որդի նորա փոխանակ նորա. եւ զի էր խռով յամս նորա, ոչ եղեւ ինձ երթալ յերկիրն Մարաց:

19․ Եւ յաւուրս Նեմեսարայ ողորմութիւնս բազումս առնէի ես եղբարց իմոց.

20․ զհաց իմ տայի քաղցելոց, եւ զձորձ իմ մերկոց. եւ զոր տեսանէի ես յազգէն իմմէ թէ մեռեալ էր, եւ ընկենուին զնա արտաքոյ պարսպին, եւ ես թաղէի: եւ կամ թէ յորժամ սպանանէր զոք Սենեքերիմ արքայ`

21․ յորժամ եկն փախստական ի Հրէաստանէ. գողանայի եւ թաղէի զնոսա. վասն զի զբազումս կոտորեաց սրտմտութեամբ իւրով, եւ յետոյ խնդիր արար մարմնոց դիականցն, եւ ոչ եգիտ:

22․ Եւ եմուտ մի ոմն ի նինուէացւոց անտի, եւ իմացուցանէր թագաւորին վասն իմ զդիակունսն թաղելոյ. եւ թաքեայ, զի գիտացի ես եթէ խնդրէն սպանանել զիս. եւ զահի հարեալ փախստեայ գնացի: եւ յափշտակեցան ամենայն ինչք իմ`

23․ եւ ոչ մնաց բնաւ ինչ, բայց միայն կայ կինն իմ. եւ Տուբի որդին իմ:

24․ Եւ ոչ անցին աւուրք յիսուն. մինչչեւ սպանին զնա երկոքին որդիքն իւր. եւ փախեան նոքա ի լերինս Հայոց: Եւ թագաւորեաց Ասորդան որդի նորա ընդ նորա. եւ կարգեաց նա զԱքիաքարոս զԱնայէլ որդի եղբաւր իմոյ ի վերայ ամենայն իշխանաց թագաւորութեանն իւրոյ, եւ ի վերայ ամենայն տան իւրոյ: եւ աղաչեաց Աքիաքարոս զթագաւորն վասն իմ,

25․ եւ եկին դարձուցանել զիս. եւ եկի ես ի Նինուէ: Եւ էր Աքիաքարոս տակառապետ, եւ ամենայն գիր համարոյ ելի մտի տան թագաւորին` ի ձեռին նորա. եւ կացոյց զնոսա Քերդոյն երկրորդ իւր. եւ էր նա եղբաւրորդի իմ: եւ յորժամ եկի ես ի տունն իմ, եւ ետուն ինձ զԱննա կինն իմ, եւ զՏուբի զորդին իմ: