Գլուխ 6

   
1․ Եւ նոքա գնացին ի ճանապարհն: Եւ եկին ի գետն Դկղաթ, եւ հանգեան անդ առ ափամբն:

2․ եւ պատանեակն էջ լուանալ յեզր գետոյն. եւ վազեաց ձուկն մի ի գետոյ անտի, եւ կամէր կլանել զպատանեակն:

4․ Եւ հրեշտակն ասէ ցպատանեակն. Բուռն հար` կալ զձուկնդ. եւ կալաւ պատանեակն զձուկն, եւ հան զնա ի ցամաք:

5․ Եւ ասէ ցնա հրեշտակն. Բաց դու զփոր ձկանդ, եւ հան զսիրտդ եւ զլեարդդ` եւ զլեղիդ, եւ դիր զգուշութեամբ:

6․ եւ արար պատանեակն որպէս եւ ասաց ցնա հրեշտակն. եւ զձուկնն խորովեցին եւ կերան. եւ ապա գնացին երկոքեան ի միասին, մինչչեւ մաւտ եղեն յԵկբատանս:

7․ Եւ ասէ պատանեակն ցհրեշտակն. Ազարիա եղբայր` վասն ո՞յր բարձաք զսիրտս` եւ զլեարդս` եւ զլեղիս ձկանս:

8․ Եւ ասէ ցնա. Սիրտդ` եւ լեարդդ, եթէ զոք ունի դեւ` կամ այսն պիղծ, զայս արժան է ծխել առաջի առն կամ կնոջ, եւ այլ ոչ եւս դիւահարեսցէ.

9․ եւ լեղիս` եթէ ոք ունի զլուսն յաչս իւր, աւծանի սովաւ եւ բժշկի:

10․ Եւ իբրեւ մերձեցան նոքա ի Հռագուէ.

11․ ասէ հրեշտակն ցպատանեակն. Եղբայր` այսաւր ունիմք մեք հանգչել առ Հռագուելայ, եւ նա ինքն ազգական է քո. եւ է նորա դուստր, եւ անուն է նորա Սառա. արդ խաւսեցա՞յց ես վասն նորա, զի տացէ զնա քեզ կին.

12․ զի քեզ անկ է ժառանգութիւն աղջկանն. եւ դու միայն ես յազգէ նորա, եւ աղջիկն արդարեւ բարւոք է, զգաստ է եւ իմաստուն: եւ արդ լուր ինձ,

13․ եւ խաւսեցայց ընդ հաւր աղջկանն, եւ յորժամ դարձցուք մեք այսրէն` ի հռագուացւոց անտի` արասցուք քեզ զհարսանիսն. քանզի գիտեմ ես զՀռագուէլ, զի ոչ տացէ զնա առն աւտարի ըստ աւրինացն Մովսիսի, որ ոչ է մերձաւոր արեան. վասն զի եւ զժառանգութիւնն քեզ արժան է առնուլ քան ամենայն մարդոյ:

14․ Յայնժամ ասէ պատանեակն ցհրեշտակն. Եղբայր Ազարիա` իմ այսպէս լուեալ է վասն աղջկանն, թէ  տուեալ է զնա եւթն առն, եւ ամենեքեան նոքա մեռեալ են յառագաստի անդ.

15․ եւ ես մի եմ միամաւր հաւրն իմում. երկնչիմ գուցէ մտանիցեմ, եւ մեռանիցիմ որպէս եւ առաջինքն. զի ունի զաղջիկն դեւ, եւ սիրէ զնա. որում ոչ մերձենայ մեղանչել ումեք, բայց միայն որոց մերձենան առնուլ զնա կնութեան. արդ եթէ առնեմ զայս` երկնչիմ գուցէ իջուցանիցեմ ես զհայրն իմ եւ զմայրն իմ ցաւաւք ի վերայ իմ ի գերեզմանն իւրեանց. եւ որդի այլ ոչ գոյ որ թաղէ զնոսա:

16․ Եւ ասէ ցնա հրեշտակն. Ո՞չ յիշես դու զբանս պատուիրանաց հաւրն քոյ, առնուլ քեզ կին յազգէ քումմէ. եւ արդ լուր դու ինձ, զի քեզ եղիցի նա ի կնութիւն:

17․ եւ վասն դիւին մի ինչ հոգար, զի ի գիշերիս յայսմիկ առցես դու զնա քեզ կնութեան:

18․ Եւ յորժամ մտանիցես յառագաստ անդր` առցես դու աճիւնախառն կրակ յորում խունկք ծխեալ են, եւ դիցես դու ի վերայ նորա ի սրտէ անտի եւ ի լերդէ ձկանն` եւ ծխեսցես:

19․ եւ հոտոտիցէ դեւն, եւ փախիցէ. եւ ոչ եւս դարձցի անդրէն մինչչեւ յաւիտենից:

20․ Եւ յորժամ մտանիցէք դու եւ աղջիկն ի սենեակ անդր, յարիջիք դուք երկոքեան` եւ գոչեսջիք առ ողորմածն Աստուած լալով մեծաւ. եւ կեցուսցէ զձեզ, եւ ողորմեսցի ձեզ.

21 զի քեզ էր պատրաստեալ ի սկզբանէ իւրմէ, եւ դու ապրեցուսցես զնա. եւ նա ընդ քեզ եկեսցէ ի տուն քո, եւ կարծեմ թէ որդիք լինին քո ի նմանէն:

22․ Եւ իբրեւ լուաւ զայս Տուբիա, անկաւ նմա գութ ընդ աղջկանն, եւ ոգի նորա կցեցաւ ի սէր նորա: