Գիրք` 20. Տովբիթ

Գլուխ 11

   
1․ Եւ Տուբիա երթայր, եւ աւրհնէր զԱստուած, զի յաջողեաց նմա զճանապարհն նորա. աւրհնէր Հռագուէլ զկինն իւր, եւ նա երթայր ընդ նոսա մինչչեւ մերձեցան նոքա ի Նինուէ:

2․ Եւ ասէ Հռափայէլ ցՏուբիա. Արդ ո՞չ գիտես դու եղբայր` որպէս թողեր դու զհայրն քո.

3․ եկ յառաջ անցցուք մեք քան զկինդ քո, եւ պատրաստեսցուք մեք զտունն:

4․ եւ առ դու ի ձեռն քո զլեղի ձկանն: եւ գնացին նոքա. եւ եկն շունն զկնի նոցա:

5․ Եւ Աննա` նստէր եւ սպասէր ըստ սովորութեանն ճանապարհին որդւոյն իւրոյ:

6․ եւ ետես նա զնա զի գայր, եւ ասէ. Ահաւասիկ որդին քո գայ. եւ այրն որ ընկերն չոգաւ ընդ նմա:

7․ Եւ ասէ Հռափայէլ. Գիտեմ ես զի բանան աչք հաւրն քոյ:

8․ Արդ աւծ շուրջ զաչաւքն զլեղիդ, եւ նա կսկծեցուսցէ եւ հանցէ զլուսնն յաչաց նորա, եւ տեսանիցէ:

9․ Եւ ընթացաւ ընդ առաջ Աննա, եւ անկաւ ի վերայ պարանոցի որդւոյն իւրոյ` եւ ասէ ցնա. Տեսի՞ ես զքեզ որդեակ իմ, արդ` այսուհետեւ անհոգ մեռանիմ: եւ լացին երկոքին:

10․ Եւ Տուբիթ ելանէր արտաքոյ առ դրունսն, խարխաբէր գլորէր. որդին ընթացաւ առ նա, եւ յարուցանէր կանգնէր զհայրն իւր:

13․ Եւ ցանէր նա զլեղին յաչս հաւրն իւրոյ, եւ ասէր. Ժուժեա հայրիկ եւ համբերեա:

14․ եւ իբրեւ եկաց վայր մի, վաղվաղակի կեղեւեցան եւ անկան լուսունքն յաչաց նորա.

15․ եւ ետես նա զորդին իւր, եւ անկաւ նա զպարանոցաւ նորա:

16․ եւ լայր, եւ ասէր. Աւրհնեալ ես տէր Աստուած, եւ աւրհնեալ է անուն քո յաւիտեանս: եւ աւրհնեալ են ամենայն սուրբք քո հրեշտակք:

17․ զի խրատեցեր` եւ ողորմեցար ինձ, զի տեսանեմ ես զՏուբիա զորդի իմ: Եւ եմուտ որդի նորա ի ներքս խնդութեամբ, եւ պատմեաց նա հաւրն իւրում զմեծամեծսն որ եղեն նմա ի Մարս:

18․ Եւ ել Տուբիթ ընդ առաջ նըւոյն իւրոյ խնդութեամբ, եւ աւրհնէր զԱստուած առ դրունսն Նինուէի, եւ զարմանային ոյք տեսանէին զնա, զի յընթանալն իւրում տեսանէր:

19․ Եւ Տուբիթ գոհանայր առաջի նոցա, թէ ո՞րպէս ողորմեցաւ նոցա Աստուած: եւ իբրեւ մաւտ եղեւ Տուբիթ առ հարսնն իւր, աւրհնեաց զնա եւ ասէ. Եկիր ողջութեամբ դուստր, աւրհնեալ է Աստուած` որ ածդ զքեզ առ մեզ, եւ հայրն քո եւ մայրն քո: եւ եղեւ ուրախութիւն ամենեցուն եղբարցն նորա որք էին ի Նինուէի:

21․ եւ արարին նմա անդ հարսանիս աւուրս եւթն: