Գլուխ 3

   
1․ Եւ ես տրտմեցայ եւ լացի. եւ յարեայ կացի յաղաւթս զայրագին սրտիւ.

2․ եւ ասեմ. Արդար ես դու Տէր` եւ ամենայն գործք քո, եւ ամենայն ճանապարհք քո ողորմութիւն եւ զդատաստանս` եւ զճշմարիտն եւ զարդարն դատես մինչչեւ յաւիտեան:

3․ նայեա առ իս եւ յիշեա զիս, եւ մի հատուցաներ ինձ ըստ մեղս իմ, եւ ըստ չարիս իմ, եւ հարց իմոց որք մեղան առաջի քո:

4․ զի անցին նոքա զպատուիրանաւք քովք, եւ ետուր զմեզ ի յափշտակութիւն եւ ի գերութիւն եւ ի մահ, եւ յառակս նախատանաց ընդ ամենայն հեթանոսս ուր եւ ցրուեալքս եմք: Եւ արդ այժմ Տէր` բազում են իրաւունք ճշմարտութեան քոյ

5․ զոր արարեր ընդ իս եւ ընդ հարս մեր. զի ոչ արարաք զպատուիրանս քո, եւ ոչ եւս գնացաք ճշմարտութեամբ առաջի քո:

6․ արդ` արա ընդ իս ըստ հաճութեան կամաց քոց. եւ տուր հրաման առնուլ զոգի իմ, զի եղէց արձակեալ ի հոգւոյս` եւ եղէց հող. վասն զի լաւ է ինձ մեռանել քան զայս կեանս իմ. զի նախատինս սուտս լուայ, եւ տրտմութիւն բազում է յիս. արձակեա զիս ի վշտաց իմոց ի տեղին յաւիտենից, եւ մի դարձուցաներ զերեսս քո յինէն:

7․ Քանզի եւ ի նմին իսկ աւուր էր լուեալ նորա զիրսն, որ էր անցեալ ընդ Սարրա ընդ դուստրն Հռագուելայ. որ էր յԵկբատանս ի Մարաց գաւառին:

8․ զի նախատէին զաղջիկն աղախնայք հաւրն իւրոյ զոր էր տուեալ արանց եւթն. եւ Ազմոդ` եւս դեւն չար սպանանէր զնոսա, մինչչեւ մերձեցեալ էին ի նա ըստ աւրինի արանց եւ կանանց: եւ նախատէին զնա աղախնայքն եւ ասէին. Ո՞չ իմանաս` զի հեղձուցանես զարսդ քո, զի ահա եւթն այր առեր, եւ ոչ ի միում ոչ վայելեցեր.

9․ արդ զմեզ զի՞ տանջես, ընդէ՞ր եւ ոչ դու ընդ նոսա կորեար. զի ոչ տեսանէաք մեք զզաւակ քո մինչչեւ յաւիտեան:

10․ Զայս իբրեւ լուաւ աղջիկն` տրտմեցաւ յոյժ, եւ կամէր խեղդել զինքն: եւ ասէր. Մի եմ ես միամաւր հաւրն իմում. արդ եթէ առնել զայս` նախատինս առնեմ նմա, եւ իջուցանեմ ես զծերութիւն նորա ցաւաւք ի դժոխս:

11․ Եւ կայր նա յաղաւթս ընդ պատուհանն որ էր ընդդէմ Երուսաղէմի: եւ ասէր.

13․ Աւրհնեալ ես դու տէր Աստուած իմ. եւ աւրհնեալ է անունդ քո սուրբ եւ պատուական մինչչեւ յաւիտեան:

14․ եւ արդ Տէր` բոլորով սրտիւ իմով աղաչեցի զքեզ.

15․ եւ ասացի հրաժարել հոգւոյս ի մարմնոյս իմմէ. զի մի եւս յաւելից լսել զնախատինսն.

16․ զի դու Տէր գիտես զի սուրբ եմ ես յամենայն մեղաց կուսութեամբս իմով:

17․ եւ ոչ է իմ աղտեղեալ զանուն իմ եւ զանուն հաւր իմոյ, եւ միամաւր եմ ես հաւր իմոյ. եւ ոչ գոյ որդի որ ժառանգէ զսա, եւ ոչ իւր եղբայր մերձաւոր, եւ ոչ եղբաւրորդի` զի պահեցից ես զանձն իմ նմա կնութեան. զի ահաւասիկ կորեան իմ եւթն այր, արդ զի՞նչ աւգուտ է ինձ բնաւ կեալ: արդ եթէ ոչ կամիս զմեռանելս Տէր` նայեա առ իս` եւ ողորմեա ինձ. զի մի եւս լուայց ես զնախատինսն:

24․ Եւ լսելի եղեն աղաւթք երկոցունն առաջի մեծին Հռափայելայ:

25․ եւ առաքեցաւ նա բժշկել զերկոսեան. Տուբիթայ` կեղեւել զլուսնն յաչաց նորա. եւ զՍառայի դստերն Հռագուելի հանել զԱզմոգ դեւն, եւ տալ զնա կին Տուբիայ որդւոյ Տուբիթայ. վասն զի Տուբիայ անկ իսկ էր ժառանգել զնա: Եւ ի նմին ժամանակի դարձաւ Տուբիթ եւ եմուտ ի տունն իւր. եւ Սառա դուստրն Հռագուելայ էջ ի վերնատանէ իւրմէ: