Գլուխ 15

   
1․ Յայնժամ մատեան առ Յիսուս՝ որ յԵրուսաղէմէ փարիսեցիքն եւ դպիրք՝ եւ ասեն:

2․ Ընդէ՞ր աշակերտքն քո անցանեն զաւանդութեամբ ծերոցն. զի ո՛չ լուանան զձեռս յորժամ հա՛ց ուտեն:

3․ Նա պատասխանի՛ ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. Իսկ դուք՝ ընդէ՞ր անցանէք զպատուիրանաւն Աստուծոյ՝ վասն ձերոյ աւանդութեան:

4․ Զի Աստուած ասաց. Պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր:

5․ Եւ որ բամբասէ զհայր կամ զմայր՝ մահո՛ւ վախճանեսցի:

6․ Եւ դուք ասէք. Որ ասիցէ ցհայր իւր կամ ցմայր իւր, թէ պատարա՛գ է՝ զոր յինէն աւգտիցիս, եւ ո՛չ պատուիցէ զհայր իւր եւ զմայր իւր. եւ խոտէ՛ք զբանն Աստուծոյ վասն ձերոյ աւանդութեանն:

7․ Կե՛ղծաւորք՝ բարւո՛ք մարգարէացաւ ի վերայ ձեր Եսայի՝ եւ ասէ:

8․ Ժողովուրդս այս շրթա՛մբք պատուէ զիս, եւ սիրտք իւրեանց հեռացեալ մեկուսի՛ է յինէն:

9․ Զո՛ւր պաշտեն զիս. ուսուցանեն վարդապետութիւնս՝ զմարդկա՛ն պատուիրեալս:

10․ Եւ կոչեցեալ առ ինքն զժողովուրդսն՝ ասէ ցնոսա. Լուարո՛ւք՝ եւ ի միտ առէք:

11․ Ո՛չ որ ինչ մտանէ ընդ բերան՝ պղծէ զմարդ, այլ որ ինչ ելանէ ի բերանոյ՝ ա՛յն պղծէ զմարդ:

12․ Յայնժամ մատուցեալ աշակերտացն նորա՝ ասեն ցնա. Գիտե՞ս՝ զի փարիսեցիքն իբրեւ լուան զբանն՝ գայթագղեցի՛ն:

13․ Նա պատասխանի ետ նոցա՝ եւ ասէ. Ամենայն տունկ՝ զոր ո՛չ տնկեաց հայր իմ երկնաւոր, խլեսցի՛:

14․ Թո՛յլ տուք զնոսա. կո՛յրք են՝ կուրաց առաջնո՛րդք: Կոյր կուրի յորժամ առաջնորդէ՝ սխալէ՛, եւ երկոքին ի խորխորատ անկանին:

15․ Պատասխանի ետ նմա Պե՛տրոս եւ ասէ. Մեկնեա՛ մեզ զառակս զայս:

16․ Ասէ՛ Յիսուս. Տակաւին՝ եւ դո՛ւք անմիտք էք,

17․ Եւ ո՛չ իմանայք. եթէ ամենայն որ մտանէ ի բերան, յորովայն երթայ՝ եւ արտա՛քս ելանէ:

18․ Իսկ որ ելանէ ի բերանոյ ի սրտէ՛ անտի գայ. եւ ա՛յն պղծէ զմարդ:

19․ Զի ի սրտէ՛ ելանեն խորհուրդք չարք, սպանութիւնք, շնութիւնք, պոռնկութիւնք, գողութիւնք, սուտ վկայութիւնք, հայհոյութիւնք:

20․ Ա՛յս ամենայն է՝ որ պղծէ զմարդ, այլ անլուայ ձեռաւք ուտել՝ ո՛չ պղծէ զմարդ:

21․ Եւ ելեալ անտի Յիսուսի գնա՛ց ի կողմանս Տիւրոսի եւ Սիդովնի:

22․ Եւ ահա՝ կին մի քանանացի ի սահմանաց անտի նոցա՝ ելեալ, աղաղակէ՛ր եւ ասէր. Ողորմեա՛ց ինձ Տէր որդի Դաւթի, դուստր իմ՝ չարաչա՛ր այսահարի:

23․ Եւ նա ո՛չ ետ նմա պատասխանի: Եւ մատուցեալ աշակերտքն նորա՝ աղաչէին զնա եւ ասէին. Արձակեա՛ զնա՝ զի աղաղակէ՛ զհետ մեր:

24․ Նա պատասխանի՛ ետ եւ ասէ. Ո՛չ ուրեք առաքեցայ՝ եթէ ոչ առ ոչխարս կորուսեալս տանն Իսրայէլի:

25․ Եւ նա մատուցեալ, երկի՛ր պագանէր նմա եւ ասէր. Տէր աւգնեա՛ ինձ:

26․ Պատասխանի ետ նմա եւ ասէ. Ո՛չ է բարւոք առնուլ զհա՛ց մանկանց՝ եւ արկանել շանց:

27․ Եւ նա ասէ. Այո՛ Տէր, քանզի եւ շո՛ւնք կերակրին ի փշրանա՛ց անկելոց ի սեղանոյ տեառն իւրեանց:

28․ Յայնժամ պատասխանի ետ նմա Յիսուս, եւ ասէ. Ո՛վ կին դու՝ մեծ են հաւատք քո, եղիցի՛ քեզ՝ որպէս եւ կամիս: Եւ բժշկեցա՛ւ դուստր նորա ի նմին ժամու:

29․ Եւ գնացեալ անտի Յիսուսի, եկն ի ծովեզերն գալիլեացւոց, եւ ելեալ ի լեառն նստէ՛ր անդ:

30․ Մատեան առ նա ժողովուրդք բազումք, որ ունէին ընդ իւրեանս՝ կա՛ղս, կո՛յրս, համե՛րս, միակողմանի՛ս, եւ ա՛յլս բազումս. եւ ընկեցին զնոսա առ ոտս նորա՝ եւ բժշկեաց զնոսա:

31․ Մինչեւ զարմանա՛լ ժողովրդոցն՝ որ տեսանէին, զի համերքն խաւսէին, կաղք գնային, միակողմանիք բժշկէին, կոյրք տեսանէին, եւ փառաւո՛ր առնէին զԱստուած Իսրայէլի:

32․ Եւ կոչեցեալ առ ինքն Յիսուսի զաշակերտսն՝ ասէ. Գթա՛մ ի ժողովուրդդ, զի արդ՝ երե՛ք աւուրք են՝ զի կան առ իս, եւ ո՛չ ունին զինչ ուտիցեն. եւ արձակել զդոսա նաւթիս՝ չկամի՛մ, գուցէ՛ նքթիցեն զճանապարհայն:

33․ Ասեն ցնա աշակերտքն. Իսկ արդ՝ մեզ յանապատի աստ՝ ուստի՞ իցէ այնչափ հաց՝ մինչ յագեցուցանել զա՛յսչափ ժողովուրդ:

34․ Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Քանի՞ նկանակ ունիք: Եւ նոքա ասեն. Եւթն, եւ սակա՛ւ ձկունս:

35․ Եւ հրամայեաց ժողովրդեանն բազմե՛լ ի վերայ գետնոյ:

36․ Եւ առեալ զեւթն նկանակն եւ զձկունսն՝ գոհացա՛ւ եւ եբեկ, եւ ետ ցաշակերտսն, եւ նոքա ժողովրդեա՛նն:

37․ Կերան ամենեքեան եւ յագեցա՛ն. եւ բարձին զնշխարս կոտորոցն՝ եւթն զամբիղ լի:

38․ Եւ որք կերանն՝ էին իբրեւ արք չո՛րք հազարք. թո՛ղ զկանայս եւ զմանկտի:

39․ Իբրեւ արձակեաց զժողովուրդսն՝ ել ի նաւ՝ եւ եկն ի սահմանս Մագդաղեայ: