Գլուխ 17

   
1․ Եւ յետ վե՛ց աւուր՝ առնու ընդ իւր Յիսուս զՊե՛տրոս եւ զՅա՛կովբոս եւ զՅովհա՛ննէս զեղբայր նորա, եւ հանէ զնոսա ի լեառն մի բարձր առանձինն:
2․ Եւ այլակերպեցաւ առաջի նոցա. եւ լուսաւորեցան երեսք նորա իբրեւ զարեգակն, եւ հանդերձք նորա եղեն սպիտա՛կ իբրեւ զլոյս:
3․ Եւ ահա՝ երեւեցա՛ն նոցա Մովսէ՛ս եւ Եղիա՝ որ խաւսէին ընդ նմա:
4․ Պատասխանի՛ ետ Պե՛տրոս եւ ասէ ցՅիսուս. Տէր՝ բարւո՛ք է մեզ աստ լինել. եւ թէ կամիս՝ արասցուք երիս տաղաւարս. մի՝ քե՛զ, եւ մի՝ Մովսիսի՛, եւ մի՝ Եղիայի:
5․ Եւ մինչդեռ նա խաւսէր, ահա ա՛մպ լուսաւոր՝ հովանի՛ եղեւ ի վերայ նոցա: Ձա՛յն եղեւ յամպոյն՝ եւ ասէ. Դա՛ է որդի իմ սիրելի ընդ որ հաճեցայ, դմա՛ լուարուք:
6․ Իբրեւ լուան աշակերտքն. անկա՛ն ի վերայ երեսաց իւրեանց՝ եւ երկեա՛ն յոյժ:
7․ Եւ մատուցեալ Յիսուս բո՛ւռն եհար զնոցանէ՝ եւ ասէ. Յո՛տն կացէք՝ եւ մի՛ երկնչիք:
8․ Ամբարձին զաչս իւրեանց, եւ ո՛չ զոք տեսին՝ բայց միայն զՅիսուս:
9․ Եւ մինչդեռ իջանէին ի լեռնէ անտի, պատուիրեաց նոցա Յիսուս՝ եւ ասէ. Մի՛ ումէք ասիցէք զտեսիլդ զայդ, մինչեւ որդի մարդոյ ի մեռելոց յարիցէ:
10․ Հարցին ցնա աշակերտքն եւ ասեն. Զիա՞րդ դպիրքն ասեն, եթէ Եղիայի՛ նախ պա՛րտ է գալ:
11․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնոսա. Եղիա՝ գայ՛, եւ հաստատեսցէ՛ զամենայն:
12․ Այլ ասե՛մ ձեզ՝ զի եւ Եղիա եկեալ իսկ եւ ո՛չ ծանեան զնա, այլ արարին ընդ նա՝ զոր ինչ կամեցան: Նոյնպէս եւ որդի՛ մարդոյ չարչարելո՛ց է ի նոցանէ:
13․ Յայնժամ ի միտ առին աշակերտքն, թէ վասն Յովհաննո՛ւ մկրտչի՝ ասաց ցնոսա:
14․ Եւ իբրեւ եկին ի ժողովուրդն, մատեա՛ւ այր մի՝ ի ծո՛ւնր իջանէր եւ ասէր. Տէր՝ ողորմեա՛ց որդւոյ իմում, զի լուսնոտի՛ եւ չարաչա՛ր հիւանդանայ. բազում անգամ անկանի ի հուր, եւ երբէք ի ջո՛ւր:
15․ Եւ մատուցի զնա աշակերտացն քոց, եւ ո՛չ կարացին բժշկել:
16․ Պատասխանի՛ ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Ո՞վ ազգ՝ անհաւա՛տ եւ թեւր, մինչեւ ցեր՞բ իցեմ ընդ մինչեւ յե՞րբ անսայցեմ ձեզ: Ա՛ծ զնա առ իս:
17․ Եւ սաստեա՛ց ի նա Յիսուս՝ եւ ե՛լ ի նմանէ դեւն, եւ բժշկեցա՛ւ մանուկն ի ժամէն յայնմանէ:
18․ Յայնժամ մատեան աշակերտքն առանձինն՝ եւ ասե՛ն ցՅիսուս. Մեք՝ ընդէ՞ր ոչ կարացաք հանել զնա:
19․ Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Վասն թերահաւատութեան ձերոյ: Ամէն ասե՛մ ձեզ, եթէ ունիցիք հաւատս քան զհա՛տ մանանխոյ, ասասջիք լերինս այսմիկ՝ փոխեա՛ց աստի անդր, եւ փոխեսցի՛. եւ ո՛չինչ անհնարին լիցի ձեզ:
20․ Բայց ա՛յս ազգ ո՛չ իւիք ելանէ, եթէ ոչ՝ աղաւթիւք եւ պահովք:
21․ Եւ մինչդեռ շրջէին նոքա ի Գալիլեա, ասէ ցնոսա Յիսուս. Մատնելո՛ց է որդի մարդոյ ի ձեռս մարդկան,
22․ եւ սպանցեն զնա, եւ յերիր աւուր յարիցէ՛: Եւ տրտմեցա՛ն յոյժ:
23․ Իբրեւ եկին նոքա ի Կափառնաում, մատե՛ան՝ որք զերկդրամեանն պահանջէին՝ առ Պե՛տրոս, եւ ասեն. Վարդապետն ձեր ո՞չ տայ զերկդրամեանն: Եւ նա ասէ. Այո՛:
24․ Եւ իբրեւ եմուտ ի տուն՝ յառաջեա՛ց քան զնա Յիսուս եւ ասէ. Զիա՞րդ թուի քեզ Սի՛մովն. թագաւորք ազգաց՝ յումմէ՞ առնուն զհարկս կամ զհասն, յորդւոց իւրեանց՝ թէ յաւտարաց:
25․ Եւ իբրեւ ասա՛ց թէ յաւտարաց, ասէ ցնա Յիսուս՝ ապա ուրեմն ազա՛տ են որդիքն:
26․ Բայց զի մի՛ գայթագղեցուսցուք զնոսա: Ե՛րթ ի ծով՝ եւ ընկեա՛ կա՛րթ, եւ զառաջին ձուկնն որ ելանէ՝ առ, եւ բա՛ց զբերան նորա, եւ գտանիցես սատեր. եւ զա՛յն առեալ՝ տացե՛ս նոցա ընդ ի՛մ եւ ընդ քո: