Գիրք` 6. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ հռովմայեցիս

Գլուխ 11

   
1. Իսկ արդ՝ ասեմ, միթէ մերժեա՞ց Աստուած զժողովուրդ իւր: Քա՛ւ լիցի: Քանզի եւ ես Իսրայէլացի՛ եմ, ի զաւակէ՛ Աբրահամու յազգէ՛ Բենիամենի:

2. Ո՛չ մերժեաց Աստուած զժողովուրդ իւր, զոր յառա՛ջն ծանեաւ: Թէ ո՞չ գիտէք յԵղիա զի՛նչ ասէ գիր. որպէս ամբաստա՛ն լինի Աստուծոյ ԶԻսրայէլէ:

3. Տէ՛ր՝ զմարգարէս քո կոտորեցին, եւ զսեղանս քո կործանեցին. ես մնացի միայն, եւ խնդրեն զանձն իմ:

4. Այլ զի՛նչ ասէ նմա պատասխանին. Թողի ինձ ասէ՝ եւթն հազար այր, որ ո՛չ կրկնեցին ծունր Բահաղու:

5. Նոյնպէս եւ յայսմ ժամանակի մնացորդք՝ ըստ ընտրութեա՛ն շնորհացն եղեն:

6. Իսկ եթէ շնորհաւք, ո՛չ եւս ի գործոց. ապա թէ ոչ՝ շնորհքն ո՛չ եւս շնորհք լինին:

7. Իսկ արդ՝ զոր խնդրէրն Իսրայէլ: Այնմ ո՛չ եհաս. բայց ընտրութեանն եհաս. եւ այլքն կուրացա՛ն:

8. Որպէս եւ գրեա՛լ Ե՛տ նոցա Աստուած հոգի յիմարութեան. աչս որովք ո՛չ տեսանիցեն, եւ ականջս որովք ո՛չ լսիցեն, մինչեւ ցայսաւր ժամանակի:

9. Եւ Դաւիթ ասէ. Եղիցին սեղանք նոցա յորոգայթ, եւ յորս, եւ ի գայթագղութիւն, եւ ի հատուցումն նոցին:

10. Խաւարեսցին աչք նոցա զի մի՛ տեսցեն, եւ զթիկունս նոցա հանապազ կորացո՛:

11. Իսկ արդ՝ ասեմ. միթէ վասն այնորիկ յանցեան՝ զի կործանեսցի՞ն. քա՛ւ լիցի. այլ նոցա յանցանաւքն փրկութիւն հեթանոսաց. զի նախա՛նձ արկցէ նոցա:

12. Իսկ եթէ յանցանքն նոցա մեծութիւն աշխարհի, եւ պարտութիւն նոցա մեծութիւն հեթանոսաց, որչափ եւս առաւել լրութիւն նոցա:

13. Այլ ձե՛զ ասեմ հեթանոսաց, ցորքան ժամանակս իցեմ հեթանոսաց առաքեալ, զպաշտա՛ւնն իմ փառաւո՛ր առնեմ.

14. զի թերեւս նախա՛նձ արկից նոցա մարմնով իմով, եւ ապրեցուցի՛ց զոմանս ի նոցանէ.

15. Զի եթէ մերժո՛ւմն նոցա հաշտութիւն աշխարհի իսկ ընտրութիւնն զի՛նչ է, եթէ ոչ կենդանութիւն ի մեռելոց:

16. Իսկ եթէ սկիզբն սո՛ւրբ է, եւ զանգուածն, եւ արմատն, ապա եւ ո՛ստքն:

17. Եթէ յոստոց անտի ոմանք փշրեցան, եւ դու որ ձիթենի վայրենի՛ էիր՝ պատուաստեցա՛ր ի նոսա, եւ բաժանո՛րդ եղեր արմատոյն, եւ պարարտութեան ձիթենւոյն,

18. մի՛ պարծիր առ ոստովքն. ապա թէ պարծիցիս, ո՛չ եթէ դու զարմատն ի վեր ունիս, այլ արմատն զքեզ:

19. Իսկ արդ՝ ասիցե՞ս, ոստքն փշրեցան, զի ես պատուաստեցայ:

20. Բարւո՛ք է, անհաւատութեամբն փշրեցան, եւ դու հաւատո՛վք հաստատեցար. մի՛ հպարտանար, այլ երկի՛ր:

21. Զի եթէ Աստուած ի բուն ոստսն ո՛չ խնայեաց, գուցէ երբէք եւ ի քեզ ո՛չ խնայեսցէ:

22. Արդ՝ տե՛ս զքաղցրութիւն՝ եւ զսաստկութիւնն Աստուծոյ. ի վերայ կործանելոցն սաստկութիւն, եւ ի վերայ քո քաղցրութիւն Աստուծոյ, եթէ կայցես ի նմին քաղցրութեան. ապա թէ ոչ՝ եւ դո՛ւ կոճոպեսցիս:

23. Եւ նոքա եթէ ո՛չ ի նմին անհաւատութեանն կայցեն, պատուաստեսցին. զի կարա՛ւղ է Աստուած միւսանգամ պատուաստել զնոսա:

24. Զի եթէ դու՝ ի բուն վայրենի՛ ձէթենւոյ անտի հատար, եւ յանբո՛ւն քո ի բարի՛ ձիթենւոջն պատուաստեցար, ո՛րչափ եւս առաւել նոքա՛ որ բունքն իսկ են՝ պատուաստեսցին յիւրեա՛նց ձիթենւոջն:

25. Ո՛չ կամիմ ե՛ղբարք եթէ տգէտք իցէք խորհրդոյս այսմիկ, զի մի՛ յանձինս ձեր իցէք իմաստունք. զի կուրութիւն փո՛քր ի շատէ եղեւ Իսրայէլի. մինչեւ լրումն հեթանոսաց մտցէ,

26. եւ ապա ամենայն Իսրայէլ կեցցէ: Որպէս եւ գրեա՛լ եկեսցէ ի Սիովնէ փրկիչ, եւ դարձուսցէ՛ զամպարշտութիւնս Յակովբայ:

27. Եւ այս նոցա որ յինէն ուխտ՝ յորժամ բարձի՛ց զմեղս նոցա:

28. Ըստ աւետարանիս՝ թշնամի՛ք են վասն ձեր, ըստ ընտրութեանն՝ սիրելի՛ք վասն հարցն:

29. Քանզի անզե՛ղջ են շնորհքն՝ եւ կոչումն Աստուծոյ:

30. Զի որպէս եւ դուք երբեմն ապաստամբք էիք յԱստուծոյ, եւ արդ ողորմութիւն գտէք առ նոցա ապստամբութեամբն.

31. նո՛յնպէս եւ նոքա այժմ ապաստամբք եղեն առ ձերով ողորմութեամբդ. զի եւ նոքա ողորմութիւն գտցեն:

32. Քանզի արգել Աստուած զամենեսին յանհաւանութիւն, զի ամենեցո՛ւն ողորմեսցի:

33. Ո՞վ խորք մեծութեան եւ իմաստութեան եւ գիտութեանն Աստուծոյ. որպէս առանց քննելո՛յ են դատաստանք նորա, եւ առանց զննելո՛յ են ճանապարհք նորա:

34. Զի ո՞վ գիտաց զմիտս Տեառն, կամ ո՞վ խորհրդակից լինիցի նմա.

35. կամ ո՞վ ետ նմա փոխ եւ առնուցու փոխարէն ի նմանէ:

36. Զի ի նմանէ՝ եւ նովաւ՝ եւ ի նո՛յն ամենայն: Նմա փա՛ռք յաւիտեանս. ամէն: