Երեմիայի մարգարեության մեկնություն 17։4

Ա. Լոպուխին

«Եվ դու քո իսկ պատճառով պիտի զրկվես քո ժառանգությունից, որը Ես տվեցի քեզ, և քեզ ստրկության եմ մատնելու քո թշնամիների ձեռքը` մի այնպիսի երկրում, որ դու չես ճանաչում, որովհետև դուք բորբոքեցիք Իմ բարկության կրակը. այն պիտի վառվի հավիտյան»։ (Սինոդակ. թարգմ.) [4]

--------------------------------------

[4] (Էջմիածին թարգմ.) Այսպէս է ասում Տէրը. «Թող անիծեալ լինի այն մարդը, որ իր յոյսը կը դնի մարդու վրայ՝ ապաւինելով նրա մարմնին ու բազկին, իսկ նրա սիրտը կ՚ապստամբի Տիրոջ դէմ:

(Արարատ թարգմ.) Եվ դու ինքդ պիտի թողնես քո ժառանգությունը, որ քեզ տվեցի, և քեզ մի այնպիսի երկրում եմ ծառա դարձնելու քո թշնամիներին, որ չես ճանաչում, որովհետև իմ բարկությունից կրակ է վառվել, որ հավիտյան պիտի բորբոքվի։

 (Գրաբար) Եւ լքջիր եւ նկուն լիջիր ի ժառանգութենէ քումմէ զոր ետու քեզ։ եւ հանից զքեզ ի ձեռս թշնամեաց քոց յերկիր զոր ոչ գիտիցես. զի հուր վառեալ է ի սրտմտութեան իմում. մինչեւ յաւիտեան բորբոքեսցի։