Հովնանի մարգարեության մեկնություն 2:7

Ա․ Լոպուխին

«Գլուխս մտավ լեռների փապարների մեջ, իջա մի երկիր, որի նիգերը փակ են հավիտյան: Ես կփրկվեմ ապականությունից»: (Սինոդական թարգ․)[7]
   
Տեʹս Հովնանի մարգարեության մեկնություն գլուխ 2:2
--------------------------------
[7](Էջմիածին թարգ․) Գլուխս մտաւ լեռների փապարների մէջ, իջայ մի երկիր, որի նիգերը փակ են յաւիտեան: Ես կը փրկուեմ ապականութիւնից:
(Արարատ թարգ․ 2։6) Ես լեռների հիմքերին իջա, երկիրն իր նիգերով հավիտյան փակվեց ինձ վրա, բայց դու ինձ կենդանի հանեցիր գբից, ո՛վ Տեր՝ իմ Աստված։
(Գրաբար) Եմուտ գլուխ իմ ընդ փապարս լերանց. իջի յերկիր՝ որոյ նիգք իւր աղխք յաւիտենից, ելցեն յապականութենէ կեանք իմ։