Գիրք` 7. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ կորնթացիս Ա

Գլուխ 13

   
1. Եթէ զլեզուս մարդկան խաւսիցիմ եւ զհրեշտակաց, եւ սէր ո՛չ ունիցիմ, եղէ ես իբրեւ զպղինձ որ հնչէ, կամ իբրեւ զծնծղայս որ ղաւղջեն:

2. Եւ եթէ ունիցիմ զմարգարէութիւն, եւ գիտիցե՛մ զխորհուրդս ամենայն, եւ զամենայն գիտութիւն. եւ եթէ ունիցիմ զամենայն հաւատս՝ մինչեւ զլերինս փոփոխելոյ, եւ սէր ոչ ունիցիմ, ո՛չինչ եմ:

3. Եւ եթէ ջամբիցեմ զամենայն ինչս իմ աղքատաց, եւ մատնիցեմ զմարմինս իմ յայրումն, եւ սէր ոչ ունիցիմ, ո՛չ ինչ աւգտիմ:

4. Սէր՝ երկայնամի՛տ է, քաղցրանա՛յ. սէր՝ ո՛չ նախանձի, ո՛չ ամպարհաւաճէ, ո՛չ հպարտանայ.

5. ո՛չ յանդգնի, ո՛չ խնդրէ զիւր, ո՛չ գրգռի, ո՛չ խորհի զչար.

6. ո՛չ խնդայ ընդ անիրաւութիւն, այլ խնդայ ընդ ստուգութիւն.

7. ամենայնի՛ տեւէ. ամենայնի՛ հաւատայ. ամենեւի՛ն յուսայ. ամենայնի՛ համբերէ:

8. Սէր՝ ո՛չ երբէք անկանի. եթէ մարգարէութիւնք են՝ խափանեսցի՛ն. եթէ լեզուք՝ լռեսցե՛ն. եթէ գիտութիւն՝ խափանեսցի՛:

9. Քանզի փոքր ի շատէ գիտեմք, եւ փոքր ի շատէ մարգարէանամք:

10. Այլ յորժամ եկեսցէ կատարումնն, փոքր ի շատէս խափանեսցի՛:

11. Մինչ տղայն էի՝ իբրեւ զտղա՛յ խաւսէի, իբրեւ զտղա՛յ խորհէի, իբրեւ զտղա՛յ համարէի. այլ յորժամ եղէ այր, զտղայութեանն ի բա՛ց խափանեցի:

12. Այժմ տեսանեմք իբրեւ ընդ հայելի՛ աւրինակաւ, այլ յայնժամ դէ՛մ յանդիման. այժմ խելամո՛ւտ եմ փոքր ի շատէ, այլ յայնժամ գիտացի՛ց՝ որպէս եւ նայն ծանեա՛ւ զիս:

13. Բայց արդ՝ մնան հաւա՛տք, յո՛յս, սէ՛ր, սոքա երեքեան. եւ մեծ քան զսոսա՝ սէ՛ր է: