Գլուխ 2

   
1․ Սկսան աղաչել եւ ասել. Տէր տէր թագաւոր երկնից, եւ Տէր Աստուած ամենայն արարածոց, սուրբ սրբոց, ամենազաւր ամենակալ, հայեաց ի ցաւագնութիւնս մեր որ ի ձեռն անաւրինին եւ պղծոյն` որ յանդգնութեամբ հպարտացեալ է:

2․ Դու ստեղծեր զամենայն. դու որ զամենայն ընդունիս հեզութեամբ եւ արդարութեամբ. արդար ես դու Տէր, եւ որ հպարտութեամբ եւ ամբարտաւանութեամբ ինչ գործեն` դատիս զնոսա. դու` որ յառաջ զանաւրէնութիւնսն գործէին հսկայս` որ յանձանց զաւրութիւն եւ ի քաջութիւն յուսացեալ էին` ջնջեցեր, ածեր ի վերայ նոցա զանչափ ջուրցն սաստկութիւն:

3․ Դու` որ գործէին զամբարտաւանութիւն զսոդոմացիսն` յայտ յանդիմանութեամբ չարեաւքն իւրեանց հանդերձ` խայտառակեցեր, ի հուր եւ ի ծծումբ դատեցեր, եւ առակ խայտառակութեան յետնոց թողեալ:

4․ Դու` զյանդուգն զբուռն արքայն սաստիկ զՓարաւոն` որ արկ ի ծառայութիւն զժողովուրդ քո սուրբ զԻսրայէլ` պէսպէս հարուածովք կշտամբեցեր. ցուցեր զքո զաւրութիւն, եւ ցուցեր դու նմա զմեծութիւն զաւրութեան քոյ, զի պատրաստեալ զհետ հեծանէր ժողովրդեան քոյ բազում զաւրաւք` կառաւք եւ երիվարաւք, ընկլուզեր զնա ի ծով Կարմիր:

5․ Բայց զայնոսիկ որ հաւատացինն ի քեզ, ի վերայ ամենայն արարածոց զաւրացեալս պահեցեր. որք իբրեւ տեսին զգործս ձեռաց քոց, աւրհնեցին զքեզ Տէր ամենակալ: Դու` թագաւոր, որ ստեղծեր զանչափ զանքննին զերկինս ամենայն, եւ ընտրեցեր քեզ զքաղաքս զայս, եւ սրբեցեր զտեղիս զայս յանուն քո քեզ որ աննիազդ ես յամենայնի:

6․ Դու ժողովեցեր զսա ի փառս մեծութեան, եւ ի պատիւ անուան քոյ. դու սիրեցեր զտաճարս զայս, եւ խոստացար դու տանս Իսրայէլի, բամ, ինչ դէպք որ հասանիցեն, կամ նեղութիւնք որ գայցեն ի վերայ, գալ հասանել յայս տեղի սրբութեան խնդրուածովք, լսելի առնել զաղաւթս մեր: Արդ հաւատարիմ է բան քո` եւ ճշմարիտ.

7․ քանզի բազում անգամ յորժամ նեղեցան հարքն մեր` աւգնեցեր դու նոցա ի խոնարհութեան իւրեանց, եւ փրկեցեր դու զնոսա ի մեծամեծ չարեաց: Արդ աւասիկ եւ մեք սուրբ թագաւոր, վասն մեծամեծ եւ բազում մեղաց մերոց չարչարեալք, հնազանդեալ եմք ի թշնամեաց մերոց պարտասեալք եւ տարակուսեալք ի տկարութեան մերում, եւ յաւուրս նեղութեան յայսմիկ. պիղծս հպարտս եւ ամբարտաւանս սպրդէ հնարել ի ներքս անկանել, թշնամանել զտեղի սրբութեան զանուանի ընդ ամենայն երկիր երեւեալ տաճար փառաց անուան քոյ:

8․ Թէպէտ եւ բնակութիւն քո երկնից երկինք են, աներեւոյթ անձեռնհաս ձեռին մարդոյ. սակայն վասն զի հաճեցար փառաւք քովք ընդ վայելչութիւն Իսրայէլի. սրբեցեր զտեղիս զայս. թէպէտ եւ յանցաւոր եմք քեզ, մի խնդրեր զվրէժն զայն հեթանոսաց պղծութեամբ. եւ մի պարծեսցին անաւրէնք յիւրեանց հպարտութիւնն, եւ մի ցնծասցեն յամբարտաւանութիւն խաւսից իւրեանց. խաւսիցեն` թէ մեք կոխեցաք զտաճարն սրբութեան, զորաւրինակ կոխիցին խառնակոխ յատակք մեհենից:

9․ Ջնջեա զմեղս մեր, եւ ցրուեա զամենայն յանցանս մեր, երեւեցո զողորմութիւնս քո ըստ ժամանակիս ըստ այսմիկ: Վաղվաղակի ժամանեսցեն մեզ ողորմութիւնք քո. եւ տուր աւրհնութիւն ի բերան կործանելոցս եւ չարչարելոց. եւ արա ընդ մեզ խաղաղութիւն:

10․ Իսկ սուրբն որ ի սուրբս բնակեալ է, ամենազաւրն ամենակալն Աստուած լուաւ զաւրինաւոր զաղաւթս խնդրուածոց ժողովրդեանն: Զայն` որ արդ եւս հպարտութեամբ ամբարտաւանութեամբ մեծաւ ի վերայ նոցա համարձակ սաստկացել էր. հարկանէր զնա աստի անտի սաստիկ. տանէր եւ շարժէր զնա իբրեւ զեղէգն ի հողմոյ, եւ անդէն զգետնէր: Եւ նա անպէս անկեալ դնէր անզգայ ընդարմացեալ անմռունչ` անդամալոյծ լուծեալ յամենայն յաւդից. զի սաստիկ եւ արագ արագ հասանէր ի վերայ նորա դատաստանքն հպարտութեան:

11․ Բարեկամքն եւ որ զնովաւ սպասաւորքն էին, իբրեւ տեսին թէ այնպէս արագ հասանէր ի վերայ նորա դատաստանն, զահի հարկանէին, թէ գուցէ եւ ոգիքն սպառիցին. եւ վաղվաղակի զնա ի ներքուստ արտաքս քարշէին. զարհուրեալք ի սաստիկ հարուածոց անտի:

12․ Իբրեւ ժամք հարուստ ի վերայ անցին, եւ առնն միտք յինքն եկին: Սակայն ոչ եթէ զղջացաւ ի միտս իւր յետ մեծի պատուհասին, այլ սաստկագոյնս եւս սկսաւ սպառնալ: Հրամայէր չու դարձս առնել:

13․ Իբրեւ եկն եհաս յերկիրն Եգիպտացւոց. եւ զչարութիւնն եւս քան զեւս յանձն իւր աճեցուցանէր` տաճարակից ընկերովքն իւրովք` մեկնելովք յամենայն իրաւանց. եւ ոչ միայն անթիւ աղտեղութեամբքն չյագեցաւ, եւ յայնչափ յանդգնութիւն հասանէր, զի հայհոյութեամբ զտեղին լնոյր: Զի բազումք ի բարեկամաց անտի իբրեւ ընդ թագաւորն նայէին` եւ ինքեանք զհետ երթային կամաց նորա:

14․ Գիր առնէր` եւ ի հրապարակս տայր տարածանել, բամբասանս` եւ հայհոյութիւնս: Եւ զսրահիւն շուրջ ի վերայ աշտարակացն արձանս հրամայէր կանգնել, եւ գիր հաստատել, հրաման տալ սաստկութեամբ: Ապա թէ իցէ ոք այնր` գտցի որ ոչ զոհիցէ. մի իշխել ամենեւին մտանել ի տաճար անդր: Եւ զամենայն ազգն հրէից յաշխարհագիր խառնել, ի կարգս հարկի ծառայութեան աւրինի: Եւ որ սակաւ մի խեռեալ ընդդէմ դառնայցեն, պատուհաս մահու ի վերայ նոցա. եւ զոր ոչն սպանանիցեն, դրոշմեալս հրով նշանաւորս որմզդական դիցն տաւնի ոստս ի ձեռն պսակաւորս կաքաւեցուցանել:

15․ Այլ զի մի ամենեցուն իբրեւ զթշնամի երեւեսցի, զայս եւս հրամայեաց գրել ի հրովարտակի անդ. ապա թէ իցեն ոմանք ի նոցանէ որ յաւժարիցեն զաւրէնս արքունի յանձինս իւրեանց ունել, զսոսա քաղաքակիցս աղեքսանդրացւոց համարել:

16․ Բազումք ի նոցանէ ծանծաղամիտք, որ յառաջն իսկ գայթի գայթի կային յաւրէնսն առաջինս, դիւրաւ տային զանձինս իւրեանց ի ներքս. իբրեւ մեծ իմն անուն փառաց ժառանգել խորհէին, եթէ մտաց թագաւորին հնազանդեսցին:

17․ Բազումք ի նոցանէ պնդեցան հաստատեցան ի սիրտս իւրեանց. եւ ոչ դրդուեցան յաւրինացն իւրեանց սրբութեան. արկին առաջի զգանձս իւրեանց` տալ փոխանակ անձանց իւրեանց. զի յաներկեւղս զանձինս իւրեանց փրկեսցեն ի գրոյ անտի. եւ յուսով հաստատեսցին աւգնականութիւն գտանել: Եւ որ մեկնէին ի նոցանէ, խորշէին` գարշէին, եւ զնոսա պիղծս համարէին. որոշէին զատանէին յաւրինացն հայրենի, եւ յազնուութենէ անտի սրբութեան զնոսա ի բաց մերժեցին: