Գլուխ 3

   
1․ Իբրեւ ի վերայ հասանէր անաւրէնն` խորհրդոց նոցա, յայնչափ սրտմտութիւն բարկութեան բրդէր, մինչչեւ հրաման տայր` ոչ միայն յերուսաղէմացւոցն ածել, այլ ընդ ամենայն երկիր ուր բնակեալ իցեն որդիք հեբրայեցւոց, հրաման տայր ածել ժողովել կուտել զնոսա, եւ չարաչար մահու սպանանել զկեանս նոցա յերկրէ:

2․ Իբրեւ այս հրաման դառնութեան սաստիկ ելանէր անաւրէն, չար թուէր նոցա նեղութիւն փոփոխելոյ աւրինացն քան զմահուն դառնութիւն:

3․ Իսկ որդիքն հեբրայեցւոց` զաւրէնս միամտութեամբ ընդ արքային` արդար պահէին, եւ ի տէր Աստուած իւրեանց հաստատուն կային, եւ զաւրէնսն տուեալս հաստատուն պահէին. մեկնութիւն առնէին յապստամբացն անաւրէնութենէ. վասն այսորիկ շատից յաչաց ելանէին:

4․ Բայց վասն հաստատութեան գործոյ սպասուն աւրինաց` առաջի ամենայն մարդկան փառաւորեալ կային. վասն այսորիկ զարգասիսն բարեաց ազգին` այլազգիքն ի համար ոչ բերէին: Բայց զպաշտաւնն եւ զաւրէնս կերակրոցն ի հակառակութիւն ապստամբութեան տանէին` ասէին. առհասարակ արքայի եւ զաւրացն արքունի թշնամի է ազգս այս: Եւ այսպիսի բանիւք հայհոյութեան վնաս արքունի եւ պատուհաս մեծ ի վերայ հասուցեալ դնէին:

5․ Իսկ որ ի քաղաքի անդ հեթանոսք էին, իբրեւ տեսին զյանկարծակի խռովութիւն մարդկանն, եւ զայնչափ հալածանսն յանկարծակի հասեալ ի վերայ, աւգնել ինչ ոչ կարէին, եւ ոչ ընդդէմ դառնալ հրամանացն արքունի:

6․ Բայց սակայն արգահատէին մխիթարէին քաջալերէին` եւ խնդրէին անցուցանել վաղվաղակի զժամն բարկութեան, եւ ասէին. Ոչ թողու Տէր Աստուած իւրեանց զայդպիսի գունդ տարապարտուց կորուսանել: Եւ որ այլ ոք բարեկամք եւ մերձաւորք` եւ վաճառակիցք էին, լռելեայն ուխտ դնէին աւգնական լինել` որչափ ձեռնհաս լինէին:

7․ Բայց անաւրէնն այնչափ համբաձեալ էր ի հպարտութիւնն առ ժամանակ անդր, եւ ամենեւին ոչ հայէր ի զաւրութիւն մեծին Աստուծոյ. բայց այսպէս ածէր զմտաւ` թէ մշտնջեան իցէ իւրոց խորհրդոցն իշխանութիւն: Արդ` հրովարտակս առնէր ընդ ամենայն աշխարհ` աւրինակ զայս:

8․ Արքայ Անտիոքոս` կողմանցդ Եգիպտացւոց ի տեղիս տեղիս, առ սպարապետս, եւ առ զաւրավարս, եւ առ զաւրս` ողջոյն. ողջ լիջիք. եւ ես ինձէն իսկ ողջ եմ ամենայն իրաւք, զաւրաւք, տէրութեան աւրինաւք:

9․ Ձեր ինքնին լուեալ իցէ վասն առնուձիոյ ճանապարհին, որպիսի գնդաւ մտի ես դիցն աւգնականութեամբ ի ճանապարհին. ոչ զաւրութեան բռնութեամբ, ոչ ի տէգ նիզակաց, ոչ ի հաստապինդ բռնութիւն աղեղանց. այլ հեզութեամբ եւ խոնարհութեամբ, մարդասէր խորհրդովք, իբրեւ դայեկաբար սնուցանել զամենայն կողմանս Ստորին Ասորւոց եւ Տաճկաստանի. ընդ ամենայնի ամենայն բարեաւ եղէ.

10․ մեծապատիւ մեծապարգեւ արարաք զամենայն կողմանս քաղաքացն: Եկաք իջաք եւ ի քաղաքն Երուսաղէմացւոց, եկաք կամեցաք մտանել ի տաճարն ի չարագործաց վայր անդր, որ ոչ կամէին կասել երբէք ի խորամանգութենէ չարեաց իւրեանց:

11․ Նոքա վեր ի վերոյ բանիւք խնդացին զմեր ի նոսա հասանել, բայց արդեամբք խորամանգեցին չմերձենալ  ի մեզ. եւ ոչ զմեզ ի տաճար անդր մերձեցուցին, եւ ոչ զերեւելի դահամունս պատարագաց մերոց ի  տաճար անդր իւրեանց ընկալան, ի հպարտութիւն ամբարտաւանութեան յեցեալ, յայն որ ի հնոց ժամանակաց հետէ ունէին, արգելին զմեզ ի ներքս մտանելոյ: Կարաւտացան պակասեցան ի մերմէ բարեաց մարդասէր զաւրութենէ` զոր ունիմք առ ամենայն մարդիկ:

12․ Եւ զիւրեանց զանհնարին մտացն թշնամութիւն զոր ունէին ընդ մեզ, յայտնապէս կամեցան ցուցանել. իբրեւ միայն ի մէջ ամենայն ազգաց կամեցան կնճանալ ելանել տիրել թագաւորել հպարտանալ` ամբարտաւանել յողն կալ, բարձրապարանոց երեւել ի վերայ երախտաւորաց իւրեանց:

13․ Մեք իբրեւ կամեցաք ըստ նոցա անմտութեանն զմեր միտս զնստուցանել, մեծաւ յաղթութեամբ դարձաք անտի ի կողմանս երկրին Եգիպտացւոց: Զամենայն ազգս եւ զազինս մարդասէր հեզութեամբ խնամով` որպէս պարտ պատշաճ էր աւրինի մերում նուաճեցաք:

14․ Եւ զազգատոհմն նոցա առանց ոխս ի մտի ունելոյ, վասն բազմապատիկ յանդգնութեանն եւ ժպրհութեան նոցա. սակայն հրամայեցաք աղէքսանդրացւոց քաղաքակից արժանիս առնել ի համարի:

15․ Նոքա եւս վատթար յետսամիտ խորհրդովք` եւ տնկակից խորամանգութեամբք զայն բարիս յանձանց մերժեցին: Եւ քանզի հանապազ զմիտս իւրեանց ի չարին հաւանութեան ունէին, ոչ միայն ի բաց մերժեցին զերեւելի պատիւ մեծարանաց ընկերութեանն. այլ գարշին եւ անարգեն, եւ պիղծ համարին բանիւք եւ լռութեամբ: Եւ զայն եւս սակաւս որ ի մեզ գթով նուաճեցան, խոտեն եւ անարգեն, եւ անկեաց կեանս շտապ տագնապաւ ի վերայ հասուցանեն. կարճ ի կարճոյ վաղվաղակի` կործանումն իրաց նոցա խոստանան ցուցանել:

16․ Յայսմ ամենայնէ հաստատեցաք նոցա ընդ մեզ թշնամութիւն. եւ խորհուրդս ի մտի եդաք, եթէ գուցէ առ այնպիսի խորամանգ բարոյիւք նոցա յանկարծակի խռովութիւն ինչ ի մեր վերայ հասանիցէ. եւ նոքա ըստ իւրեանց անաւրէնութեան զթիկունս հաստ առնիցեն, մատնտու ի ներքուստ արտաքս առ թշնամիս անդր գտանիցեն: Հրաման տուաք` վաղվաղակի իբրեւ ի ձեռն առնուցուք զայդ մեր առ ձեզ հրովարտակս. զմոլեկան չարագործսդ կնաւ եւ մանկամբք հանդերձ մեծաւ թշնամանաւք եւ աշխատութեամբ, ոտիւք ձեռաւք պարանոցաւք կապելովք, շուրջանակի պատեալ պաշարեալ պահապանաւք, ահագին պատուհասիւք առ մեզ արձակել:

17․ Զի իբրեւ նոքա` խորամանգ ըստ անաւրէն չարագործութեանն պատիժ եւ պատուհաս ըստ իւրեանց արժանի գործոցն կրեսցեն. խաղաղագոյն եւ դիւրին մերոց իրաց կազմած հաստատութեամբ պատրաստեսցի: Ապա թէ գտցի` որ թաքուսցէ ոք ի նոցանէ այր մի` կամ կին մի, կամ տղայ մանուկ մի` յանցեալ ծերութենէ մինչչեւ ի դիեցիկն ի գրկի, չարաչար տանջանաւք պատուհասու մահու զնա տոհմաւ հարցեն:

18․ Ապա թէ ոք գտցի, որ զղաւղեալն թաքուցեալն գուշակեսցէ, ինչքն եւ ստացուածքն գուշակելեացն լիցին, եւ յարքունի գանձէ նմա պարգեւ լիցի, եւ ազատութեան պսակաւ պատուեալ ի հրապարակս եկեսցէ կոչեցեալ:

19․ Եւ ամենայն տեղի` ուր երեւեսցի ի նմա` ի նոցանէ ոք ղաւղեալ եւ թաքուցեալ, աւեր հրձիգ եւ անապատ լիցի. եւ ամենայն ազգի մարդկան յամենայն պէտս` անպէտ կացցէ մինչչեւ յաւիտեանս ժամանակաց: