Գլուխ 4 (2)

   
1․ Եւ յետ բանիցս այսոցիկ դադարեաց թագաւորն ի բարկութենէ անտի. եւ ոչ յաւել յիշել եւս զԱսթինէ. զի ի մտի ունէր զոր խաւսեցաւն նա: եւ այսպէս մերժեալ ընկեցաւ կինն:

2․ Եւ ասեն սպասաւորք թագաւորին. Խնդրեսցեն արքայի աղջկունս կոյսս` գեղեցիկս տեսանելով:

3․ եւ հրամայեսցէ արքայ գաւառապետս կացուցանել ընդ ամենայն երկիր թագաւորութեանդ քոյ. եւ ընտրեսցեն աղջկունս կոյսս, եւ տացին ածել ի Սուսէն քաղաք` ի կուսանոց մի. եւ տացեն զնոսա ցներքինիսն արքունի. որ պահապանն է կանանց, եւ հրամայեսցէ արքայ տալ նոցա եւղ եւ աւճառ, եւ զամենայն դարմանս:

4․ եւ կին` որ հաճոյ լիցի արքայի, թագաւորեսցէ նա փոխանակ Ասթինեայ: եւ հաճոյ թուեցաւ արքայի իրքն. արար այնպէս:

5․ Եւ էր այր մի հրէայ ի Սիսիս քաղաքի, եւ անուն նորա Մուրթքէոս, որդի Յայիրայ, որդւոյ Սեմեայ, որդւոյ Կիսեայ, յազգէ Բենիամինի.

6․ որ էր գերի եկեալ յԵրուսաղէմէ զոր գերեաց Նաբուքոդոնոսոր արքայն Բաբելացւոց:

7․ Եւ էր նորա մանուկ սնուցեալ զդուստր Ամինադաբայ, եղբաւր հաւրն իւրոյ. եւ անուն էր նորա Եսթեր. եւ յառնուլ զնա ի մաւրէն եւ ի հաւրէն իւրմէ, կամէր առնուլ իւր կնութեան: եւ էր աղջիկն բարի յոյժ տեսանելով:

8․ Եւ յորժամ լու եղեւ հրաման թագաւորին, ժողովեցան աղջկունք բազումք ի Սիսան քաղաք, որ էր ընդ ձեռամբ Ովգեայ: Տարան զԵսթեր առ Ովգա, որ էր ներքինի ի վերայ կանանց.

9․ եւ հաճոյ եղեւ նմա աղջիկն. եւ եգիտ նա շնորհս առաջի նորա, եւ փութացաւ նմա տալ զաճառն եւ զմասն դարմանոյ նորա. եւ զեւթն աղջիկն զորս տուեալ էր նորա նաժիշտ յարքունուստ. եւ դարմանէր զԵսթեր առաւելագոյն քան զայլ ընկերս նորա, եւ զնաժիշտս նորա նոյնպէս:

10․ Եւ ոչ եցոյց Եսթեր զազգն եւ ոչ զգաւառն. վասն զի պատուիրեաց նմա Մուրթքէ` մի պատմել:

11․ Եւ յաճախէր Մուրթքէ զամենայն աւր շրջել առ տամբ կանանցն, եւ տեսանել թէ որպիսի՞ անցք անցցեն ընդ Եսթեր.

12․ զի մերձ էր ժամանակ աղջկանն մտանել առ թագաւորն, յորժամ լնուին ամիսք երկոտասան. զի այսպէս կատարէին աւուրք դարմանոյ նոցա, ամիսք երեք աւծանէին իւղովք անուշիւք, եւ ամիսս վեց ի խունկս անուշունս, եւ յաճառս, եւ ի լուանալ կանանցն:

13․ եւ ապա մտանէր առ արքայն. եւ որում կամէր տալ զնա ի ձեռս նորա, մտանէր ընդ նմա ի սենեակն առաջի թագաւորին:

14․ ընդ երեկս մտանէր առ թագաւորն. եւ ցերեակ երթայր անդրէն առ ընկերս իւր, եւ առ Ովգա ներքինի պահապան կանանցն. եւ կայր անդէն, մինչչեւ կոչէին զնա յականէ ի սենեակ թագաւորին:

15․ Եւ իբրեւ լնոյր ժամանակն Եսթերայ` դստերն Ամինադաբայ եղբաւր հաւրն Մուրթքէի մտանել առ արքայն: եւ ոչ ինչ ապախտ արար զոր միանգամ պատուիրեաց նմա ներքինին, որ էր պահապան կանանցն. զի էր Եսթերայ գտեալ շնորհս յամենեցունց որ միանգամ տեսանէին զնա:

16․ Եւ եմուտ Եսթեր առ արքայն յերկոտասաներորդ ամսեանն Ադար, որ է հայերէն Արեգ. յեւթներորդ ամի թագաւորութեան նորա:

17․ եւ հաճոյ թուեցաւ Եսթեր արքայի յոյժ, եւ եգիտ նա շնորհս քան զամենայն կանայսն, եւ եդ ի վերայ գլխոյ նորա զթագ կանանցն:

18․ Եւ արար թագաւորն կոչմունս ամենայն սիրելեաց իւրոց, եւ զաւրացն իւրոց զաւուրս եւթն, եւ բարձրացոյց նա զհարսանիսն Եսթերայ. եւ հրաման ետ թողութիւն առնել ամենեցուն որ ընդ թագաւորութեամբ նորա էին: եւ Մուրթքէ դարմանէր եւ կազմէր զտունն թագաւորին:

20․ Այլ Եսթեր` ոչ եցոյց զերկիր հայրենի գաւառին իւրոյ. զի այսպէս պատուիրեալ էր նմա Մուրթքէի. երկնչել յԱստուծոյ` եւ առնել զհրամանս նորա, որպէս էր նա առ նմա յառաջ. եւ Եսթեր ոչ փոխեաց զիւր կարգն:

21․ Եւ տրտմեցան երկու ներքինիք արքային` որ պահապանապետքն էին մարդկանն. վասն զի նախանձէին ընդ Մուրթքէի` առաւել քան զնոսա պատուելոյ ի թագաւորէն, եւ կամէին սպանանել զԱրտաշէս արքայ:

22․ Եւ ազդ եղեւ Մուրթքէի բանս այս, եւ յայտնեաց Եսթերայ: եւ Եսթեր եցոյց արքայի զխորհուրդս մահուն:

23․ Եւ արքայն կշտամբեաց զերկոսին ներքինիսն, եւ կախեաց զնոսա զփայտէ: եւ հրամայեաց թագաւորն զիրսն զայն գրել զգուշութեամբ. եթէ որպէ՞ս հաւատարիմ եղեւ առ նա Մուրթքէոս: