Գիրք` 18. Եսթեր

Գլուխ 7 (4)

   
1․ Եւ Մուրթքէ իբրեւ գիտաց զիրսն` պատառեաց զպատմուճան իւր, եւ զգեցաւ քուրձ, եւ ցանեաց մոխիր զգլխով իւրով. եւ ընթացաւ ընդ հրապարակս քաղաքին, ի ձայն բարձր աղաղակէր եւ ասէր. Արդ` ընդէ՞ր բառնայք զուր աւտար տարապարտուց զազգս իմ, որ ոչ ինչ գործեաց չարիս:

2․ Եւ եկն մինչչեւ ի դրունս տանն արքունի եւ եկաց. զի ոչ իսկ էր արժան նմա մտանել ի գաւիթն արքունի, զի զգեցեալ էր զքուրձ եւ զմոխիր:

3․ Եւ ընդ ամենայն գաւառս ուր եւ կարդային զգիրն` աղաղակ եւ կոծումն` եւ սուգ մեծ լինէր հրէիցն. եւ արկանէին քուրձ եւ մոխիր զիւրեամբք:

4․ Եւ մտին ներքինիքն եւ նաժիշտքն տիկնանց տիկնոջն, եւ պատմեցին Եսթերայ. եւ խռովեցաւ յոյժ իբրեւ լուաւ վասն հրամանին զոր ետ թագաւորն. եւ առաքեաց զգեցուցանել զհանդերձն Մուրթքէի, եւ հանել ի նմանէ զքուրձն. եւ նա ոչ հաւանեցաւ նմա:

5․ Եւ Եսթեր կոչեաց զԱռնաթեւ ներքինի իւր որ կայր հանապազ առաջի նորա, եւ առաքեաց ճշմարտել ի Մուրթքէէ` թէ արդարեւ` ա՞յնպէս իցէ:

7․   եւ Մուրթքէ եցոյց նմա զգիրսն որպէս եւ լեալ էին, եւ զխոստումն զոր խոստացաւ Համան արքայի, տալ գանձս բեւր քանքար, զի կորուսցէ զհրէայսն:

8․ եւ զպատճէնն որ ի Սուսիս քաղաքի կարդացեալ էր առ ի կորուսանել զնոսա, ետ զայն ցներքինին զի ցուցցէ Եսթերայ: