Գլուխ 19

   
1․ Եւ եղեւ՝ իբրեւ կատարեաց Յիսուս զբանս զայսոսիկ, փոխեցա՛ւ ի Գալիլեէ՝ եւ ե՛կն ի սահմանս Հրեաստանի յայնկոյս Յորդանանու:

2․ Եւ գնացի՛ն զհետ նորա ժողովուրդք բազումք, եւ բժշկեա՛ց զնոսա անդ:

3․ Եւ մատուցեալ առ նա փարիսեցիքն, փորձէին զնա՝ եւ ասէին, եթէ արժա՞ն իցէ ումեք արձակել զկի՛ն իւր, ըստ ամենայն վնասու:

4․ Պատասխանի՛ ետ նոցա եւ ասէ. Չիցէ՞ ընթերցեալ ձեր՝ թէ որ հաստատեացն ի սկզբանէ՝ արո՛ւ եւ է՛գ արար զնոսա՝ եւ ասէ:

5․ Վասն այսորիկ թողցէ այր՝ զհա՛յր եւ զմա՛յր՝ եւ երթիցէ զհետ կնոջ իւրոյ, եւ եղիցին երկոքեան ի մարմին մի:

6․ Ապա ուրեմն ո՛չ են երկու՝ այլ մի՛ մարմին: Արդ՝ զոր Աստուած զուգեաց, մարդ՝ մի՛ մեկնեսցէ:

7․ Ասեն ցնա. Իսկ Մովսէս ընդէ՞ր պատուիրեաց մեզ տա՛լ թուղթ մեկնելոյ՝ եւ արձակել:

8․ Ասէ ցնոսա. Մովսէս՝ վասն խստասրտութեան ձերոյ հրամայեաց ձեզ արձակել զկանյս ձեր. այլ ի սկզբանէ՝ ո՛չ եղեւ այնպէս:

9․ Բայց ասե՛մ ձեզ, զի ամենայն որ արձակէ զկին իւր՝ եւ ո՛չ վասն պոռնկութեան, եւ առնիցէ այլ՝ շնա՛յ, եւ որ զարձակեա՛լն առնէ՝ շնայ:

10․ Ասե՛ն ցնա աշակերտքն իւր. Եթէ ա՛յդպէս ինչ վնաս իցէ ընդ ա՛յր եւ ընդ կին, լաւ է՝ չամուսնանա՛լ:

11․ Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Ո՛չ ամենեքեան բաւական են ա՛յդմ բանի, այլ որոց տուեա՛լ է:

12․ Զի են ներքինիք՝ որ յորովայնէ՛ մաւր իւրեանց ծնան ա՛յնպէս: Եւ են ներքինիք՝ որ ի մարդկանէ՛ եղեն ներքինիք: Եւ են ներքինիք՝ որ զանձինս իւրեանց արարին ներքինիս վասն արքայութեան երկնից: Որ կարաւղն է տանել՝ տարցի՛:

13․ Յայնժամ մատուցան առ նա մանկտի, զի ձե՛ռն դիցէ ի վերայ նոցա՝ եւ աղաւթս արասցէ: Եւ աշակերտքն նորա՝ սաստէին նոցա:

14․ Ասէ Յիսուս, թո՛յլ տուք մանկտւոյդ՝ եւ մի՛ արգելուք զդոսա գա՛լ առ իս, զի այդպիսեա՛ցդ է արքայութիւն երկնից:

15․ Եւ եդեալ ձեռս ի վերայ նոցա՝ գնա՛ց անտի:

16․ Եւ ահա, մատուցեալ ոմն առ նա՝ ասէ. Վարդապե՛տ բարի՝ զի՞նչ բարի գործեցից՝ զի ընդունիցիմ զկեանսն յաւիտենականս:

17․ Եւ նա՝ ասէ ցնա. Զի՞ հարցանես զիս զբարւոյ, մի՛ է բարի. եթէ կամիս ի կեանսն յաւիտենականս մտանել, պահեա՛ զպատուիրանսն:

18․ Ասէ ցնա. Զո՞րս: Ասէ ցնա Յիսուս. Զմի՛ սպանաներն, եւ մի՛ շնար, եւ մի՛ գողանար, եւ մի՛ սուտ վկայեր,

19․ պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր. եւ սիրեսցես զընկեր քո իբրեւ զա՛նձն քո:

20․ Ասէ ցնա պատանին. Զայդ ամենայն պահեցի՛ ի մանկութենէ իմմէ. արդ՝ ի՞ւ իւիք պակաս իցեմ:

21․ Ասէ ցնա Յիսուս. Եթէ կամիս կատարեա՛լ լինել, ե՛րթ վաճառեա՛ զինչս քո՝ եւ տո՛ւր աղքատաց, եւ ունիցիս գանձս յերկի՛նս, եւ ե՛կ զկնի իմ:

22․ Իբրեւ լուաւ պատանին զբանն, գնաց տրտմեա՛լ, զի ունէր ստացուածս բազումս:

23․ Ասէ Յիսուս ցաշակերտսն. Ամէն ասե՛մ զի դժուարա՛ւ մտցէ մեծատունն յարքայութիւն երկնից:

24․ Դարձեալ ասե՛մ դիւրի՛ն է մալխոյ մտանել ընդ ծա՛կ ասղան, քան մեծատան յարքայութիւն Աստուծոյ մտանել:

25․ Իբրեւ լուան աշակերտքն՝ զարմացա՛ն յոյժ, եւ ասեն. Իսկ՝ ո՞ կարիցէ ապրել:

26․ Հայեցաւ ի նոսա Յիսուս՝ եւ ասէ. Առ ի մարդկանէ՛ այդ անկա՛ր է, այլ առ յԱստուծոյ ամենա՛յն ինչ զաւրաւոր:

27․ Յայնժամ պատասխանի՛ ետ Պե՛տրոս եւ ասէ ցնա. Աւասիկ մեք՝ թողաք զամենայն, եւ եկա՛ք զկնի քո. արդ՝ զի՞նչ լինիցի մեզ:

28․ Ասէ ցնոսա Յիսուս. Ամէն ասե՛մ զի դուք որ եկիք զկնի իմ, ի միւսանգա՛մ գալստեան՝ յորժամ նստցի՛ որդի մարդոյ յաթոռ փառաց իւրոց. նստջի՛ք եւ դուք յերկոտասան աթոռ՝ դատե՛լ զերկոտասան ազգ Իսրայէլի:

29․ Եւ ամենայն որ ոք եթող զտուն, կամ զեղբարս, կամ զքորս, կամ զհայր, կամ զմայր, կամ զկին, կամ զորդիս, կամ զագարակս վասն անուան իմոյ, հարիւրապատիկ առցէ՝ եւ զկեանսն յաւիտենականս ժառանգեսցէ:

30․ Բազո՛ւմք եղիցին առաջինք յետինք, եւ յետինք առաջինք: