1․ Իբրեւ մաւտ եղեն յԵրուսաղէմ, եւ եկին ի Բեթփադէ մերձ ի լեառն Ձիթենեաց. յայնժամ Յիսուս արձակեաց երկուս յաշակերտացն իւրոց:
2․ Եւ ասէ ցնոսա. Երթա՛յք ի գեղդ՝ որ առաջի ձեր է, եւ անդէն գտանիցէք էշ կապեալ եւ յաւանա՛կ ընդ նմին, լուծէ՛ք՝ ածէ՛ք ինձ:
3․ Եւ եթէ ոք ասիցէ ինչ ձեզ, ասասջի՛ք, եթէ տե՛առն իւրեանց պիտոյ են. եւ վաղվաղակի՛ առաքէ զնոսա:
4․ Բայց այս ամենայն եղեւ, զի լցցի՛ բան մարգարէին՝ որ ասէ:
5․ Ասացէք դստե՛ր Սիովնի. Ահա՝ թագաւո՛ր քո գա՛յ քեզ հեզ՝ եւ հեծե՛ալ յէշ եւ ի յաւանակի իշոյ:
6․ Գնացին աշակերտքն, եւ արարին որպէս հրամայեացն նոցա Յիսուս:
7․ Եւ ածին զէշն եւ զյաւանակն: Եւ արկին զնոքաւք ձորձս, եւ նստա՛ւ ի վերայ նոցա:
8․ Եւ բազում ժողովուրդք տարածեցին զհանդերձս իւրեանց ի ճանապարհին, եւ այլք հատանէին ոստս ի ծառոց՝ եւ տարածանէի՛ն ի ճանապարհին:
9․ Եւ ժողովուրդն՝ որ առաջին եւ զկնի երթային՝ աղաղակէին եւ ասէ՛ին. Աւրհնութիւն որդւոյ Դաւթի, աւրհնեա՛լ որ գայ յանուն Տեառն. աւրհնութիւն ի բարձունս:
10․ Եւ ի մտանելն նորա յԵրուսաղէմ՝ դղըրդեցա՛ւ քաղաքն ամենայն, եւ ասէ. Ո՞վ իցէ սա:
11․ Եւ ժողովուրդքն ասեն. Սա՛ է մարգարէն Յիսուս՝ որ ի Նազարեթէ՛ գալիլեացւոց:
12․ Եւ եմուտ Յիսուս ի տաճարն, եւ եհան արտա՛քս զամենեսին, որ վաճառէինն եւ գնէին ի տաճարի անդ. եւ զսեղանս հատավաճառացն կործանեաց՝ եւ զաթո՛ռս աղաւնեվաճառացն:
13․ Եւ ասէ ցնոսա. Գրեա՛լ է՝ տուն իմ տո՛ւն աղաւթից կոչեսցի. եւ դուք արարէք զդա՝ ա՛յրս աւազակաց:
14․ Եւ մատեան առ նա կոյրք եւ կա՛ղք ի տաճարին, եւ բժշկեա՛ց զնոսա:
15․ Իբրեւ տեսին քահանայապետքն եւ դպիրք՝ զսքանչելիսն զոր արար, եւ զմանկտին որ աղաղակէին ի տաճարին եւ ասէին. Աւրհնութիւն որդւոյ Դաւթի: Բարկացա՛ն.
16․ եւ ասեն ցնա. Լսե՞ս զինչ ասեն դոքա: Ասէ ցնոսա Յիսուս. Այո՛. չիցէ՞ ընթերցեալ ձեր՝ եթէ ի բերանոյ տղայոց եւ ստընդիեցաց կատարեցե՛ր զաւրհնութիւն:
17․ Եւ թողեալ զնոսա, ե՛լ արտաքոյ քաղաքին ի Բեթանիա, եւ ա՛նդ ագաւ:
18․ Եւ այգուցն իբրեւ դարձաւ անդրէն ի քաղաքն՝ քաղցե՛աւ:
19․ Եւ տեսեալ թզենի մի ի վերայ ճանապարհին, ե՛կն ի նա, եւ ո՛չինչ եգիտ ի նմա՝ բայց միայն տերե՛ւ: Եւ ասէ ցնա. Մի՛ այսուհետեւ ի քէն պտուղ եղիցի յաւիտեան, եւ առժամա՛յն չորացաւ թզենին:
20․ Իբրեւ տեսին աշակերտքն՝ զարմացա՛ն եւ ասեն, թէ զիա՞րդ վաղվաղակի ցամաքեցաւ թզենին:
21․ Պատասխանի՛ ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնոսա. Ամէն ասե՛մ ձեզ, եթէ ունիցիք հաւատս՝ եւ ո՛չ երկմտիցէք՝ ոչ միայն զթզենւոյդ առնիցէք, այլ թէպէտ եւ լերինդ ասիցէք՝ բարձի՛ր եւ անկի՛ր ի ծով, եղիցի՛:
22․ Եւ զամենայն ինչ զոր եւ խնդրիցէք յաղաւթս հաւատովք՝ առնուցո՛ւք:
23․ Եւ իբրեւ եկն ի տաճարն, մատե՛ան առ նա՝ մինչդեռ ուսուցանէր, քահանայապետքն եւ ծերք ժողովրդեանն՝ եւ ասեն. Որո՞վ իշխանութեամբ առնես զայդ. եւ ո՞վ ետ քեզ զիշխանութիւնդ զայդ:
24․ Պատասխանի ետ Յիսուս եւ ասէ ցնոսա. Հարցից եւ ե՛ս զձեզ բան մի. զոր թէ ասիցէք ինձ, եւ ես ձե՛զ ասացից՝ որով իշխանութեամբ առնեմ զայս:
25․ Մկրտութիւնն Յովհաննու ուստի՞ էր՝ յերկնի՞ց՝ թէ ի մարդկանէ: Եւ նոքա խորհէին ընդ միմեանս եւ ասէին:
26․ Եթէ ասեմք յերկնից, ասէ ցմեզ. Իսկ ընդէ՞ր ո՛չ հաւատացէ՛ք նմա: Եւ եթէ ասեմք ի մարդկանէ, երկնչի՛մք ի ժողովրդենէն. զի ամենեքին զՅովհաննէս իբրեւ զմարգարէ՛ ունին:
27․ Պատասխանի ետուն Յիսուսի եւ ասեն. Ո՛չ գիտեմք: Ասէ ցնոսա եւ նա. Եւ ո՛չ ես ասեմ ձեզ՝ որով իշխանութեամբ առնեմ զայս:
28․ Բայց զիա՞րդ թուի Ա՛ռն միոջ էին երկո՛ւ որդիք, եւ մատուցեալ առ առաջինն՝ ասէ. Ո՛րդեակ՝ ե՛րթ այսաւր գործեա՛ յայգւոջ:
29․ Նա՝ պատասխանի՛ ետ՝ եւ ասէ. Երթա՛մ Տէր՝ եւ ո՛չ չոգաւ:
30․ Մատեաւ եւ առ մեւսն, եւ ասէ՛ նոյնպէս: Նա՝ պատասխանի ետ՝ եւ ասէ. Ո՛չ կամիմ: Բայց յետոյ զղջացաւ՝ եւ չոգա՛ւ յայգին:
31․ Արդ՝ ո՞ յերկոցունց արա՛ր զկամս հաւրն: Ասեն. Յետինն: Ասէ ցնոսա Յիսուս. Ամէն ասե՛մ ձեզ, զի մաքսաւորք եւ պոռնիկք՝ յառաջեսցե՛ն քան զձեզ յարքայութիւն երկնից:
32․ Զի եկն Յովհաննէս ճանապարհա՛ւ արդարութեան՝ եւ ո՛չ հաւատացէք նմա. եւ մաքսաւորք եւ պոռնիկք հաւատացին նմա, եւ դուք տեսէք՝ եւ ո՛չ զղջացարուք յետոյ հաւատալ նմա:
33․ Ա՛յլ առա՛կ լուարո՛ւք. Այր մի էր տանուտէր՝ որ տնկեաց այգի՛, եւ ցանգով պատեաց զնա, եւ փորեաց ի նմա հնձա՛ն, եւ շինեաց աշտարա՛կ. եւ ե՛տ զնա ցմշակս, եւ գնա՛ց ի տա՛ր աշխարհ:
34․ Իբրեւ մերձեցաւ ժամանակ պտղոյ, առաքեաց զծառայս իւր առ մշակսն՝ առնո՛ւլ զպտուղս նորա:
35․ Եւ կալեալ մշակացն զծառայս նորա, զոմն տանջեցի՛ն, զոմն սպանի՛ն, զոմն քարկոծեցի՛ն:
36․ Դարձեալ առաքեաց ա՛յլ ծառայս բազումս քան զառաջինսն, եւ արարի՛ն նոցա՝ նոյնպէս:
37․ Յետոյ առաքեաց առ նոսա զորդի՛ իւր, եւ ասէ. Թե՛րեւս՝ ամաչեսցեն յորդւոյ աստի իմմէ:
38․ Իսկ մշակքն իբրեւ տեսին զորդի՛ն, ասեն ընդ միտս. Սա՛ է ժառանգն եկա՛յք սպանցուք զսա, եւ կալցո՛ւք զժառանգութիւն սորա:
39․ Եւ առեալ՝ հանին զնա արտաքոյ քան զայգին, եւ սպանին:
40․ Արդ՝ յորժամ եկեսցէ տէ՛ր այգւոյն, զի՞նչ արասցէ մշակացն այնոցիկ:
41․ Ասե՛ն ցնա. Զչարսն չարա՛ւ կորուսցէ. եւ զայգին տացէ այլո՛ց մշակաց, որք տայցե՛ն նմա զպտուղս ի ժամու իւրեանց:
42․ Ասէ ցնոսա Յիսուս. Չիցէ՞ երբէք ընթերցեալ ձեր ի գիրս. Զվէ՛մն՝ զոր անարգեցին շինաւղք, նա՛ եղեւ գլուխ անկեան. ի Տեառնէ եղեւ այս, եւ է՛ սքանչելի յաչս մեր:
43․ Վասն այսորիկ ասե՛մ ձեզ, զի բարձցի ի ձէնջ արքայութիւն Աստուծոյ, եւ տացի ազգի որ առնիցէ՛ զպտուղս նորա:
44․ Եւ որ անկցի ի վերայ վիմիս այսորիկ՝ փշրեսցի՛, եւ յոյր վերայ անկցի՝ հոսեսցէ՛ զնա:
45․ Իբրեւ լուան քահանայապետքն եւ դպիրք եւ փարիսեցիք զառակս նորա, գիտացին թէ վասն նոցա ասաց:
46․ Եւ խնդրէին զնա ունե՛լ, բայց երկեա՛ն ի ժողովրդոցն. քանզի իբրեւ զմարգարէ՛ ունէին զնա:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: