Գլուխ 7

   

1․ Մի՛ դատիք՝ զի մի դատիցիք:

2․ Զի որով դատաստանաւ դատիք՝ դատելո՛ց էք. եւ որով չափով չափէք՝ չափեսցի՛ ձեզ:

3․ Զի՞ տեսանես զշիղ յական եղբաւր քոյ, եւ ի քում ական զգերանդ ո՛չ նշմարես:

4․ Կամ զիա՞րդ ասես ցեղբայր քո. Թող հանի՛ց զշիղդ յականէ քումմէ. եւ ահաւադիկ ի քո՛ւմ ականդ գերա՛ն կայ:

5․ Կե՛ղծաւոր՝ հա՛ն նախ զգերանդ յականէ քումմէ, եւ ապա՛ հայեսցես հանել զշիղն յականէ եղբաւր քոյ:

6․ Մի՛ տայք զսրբութիւն՝ շանց, եւ մի՛ արկանէք զմարգարի՛տ ձեր առաջի խոզաց, զի մի՛ առ ո՛տն կոխիցեն զնոսա, եւ դարձեալ երգիծուցանիցե՛ն զձեզ:

7․ Խնդրեցէք՝ եւ տացի՛ ձեզ, հայցեցէք՝ եւ գտջի՛ք, բախեցէ՛ք՝ եւ բացցի՛ ձեզ:

8․ Զի ամենայն որ խնդրէ՝ առնո՛ւ, եւ որ հայցէ՝ գտանէ՛, եւ որ բախէ՝ բացցի՛ նմա:

9․ Ո՞ իցէ ի ձէնջ մարդ՝ ցոր խնդրիցէ որդի իւր հաց, միթէ քա՞ր տայցէ նմա.

10․ եւ կամ խնդրիցէ ձուկն, միթէ ա՞ւձ տայցէ նմա:

11․ Արդ՝ եթէ դուք որ չարքդ էք՝ գիտէք պարգեւս բարիս տա՛լ որդւոց ձերոց, ո՛րչափ ե՛ւս առաւել Հայրն ձեր որ յերկինս է տացէ բարիս ա՛յնոցիկ որ խնդրեն զնա:

12․ Զամենայն զոր միանգամ կամիջիք՝ թէ արասցեն ձեզ մարդիկ՝ ա՛յնպէս եւ դո՛ւք արարէ՛ք նոցա. զի ա՛յս իսկ են աւրէնքն եւ մարգարէք:

13․ Մտէ՛ք ընդ նեղ դուռն. քանզի ընդարձա՛կ է դուռն՝ եւ համարձա՛կ ճանապարհն՝ որ տանի ի կորուստ, եւ բազո՛ւմք են որ մտանեն ընդ նա:

14․ Քանի անձուկ է դուռնն՝ եւ նե՛ղ ճանապարհն՝ որ տանի ի կեանս, եւ սակա՛ւք են որ գտանեն զնա:

15․ Զգո՛յշ լերուք ի սուտ մարգարէիցն՝ որ գան առ ձեզ հանդերձիւք ոչխարաց, եւ ի ներքոյ են գա՛յլք յափշտակաւղք:

16․ Ի պտղո՛յ նոցա ծանիջի՛ք զնոսա: Միթէ քաղիցե՞ն ի փշոց խաղող՝ կամ ի տատասկէ թուզ:

17․ Ա՛յսպէս ամենայն ծառ բարի՝ պտո՛ւղ բարի առնէ, եւ ծա՛ռ չար՝ պտո՛ւղ չա՛ր առնէ:

18․ Ո՛չ կարէ ծառ բարի՝ պտուղ չա՛ր առնել, եւ ո՛չ ծառ չար՝ պտուղ բարի՛ առնել:

19․ Ամենայն ծառ՝ որ ոչ առնէ պտուղ բարի, հատանի եւ ի հո՛ւր արկանի:

20․ Ապա ի պտղո՛յ նոցա ծանիջի՛ք զնոսա:

21․ Ո՛չ ամենայն որ ասէ ցիս՝ Տէ՛ր Տէ՛ր, մտցէ յարքայութիւն երկնից. այլ որ առնէ զկամս Հաւր իմոյ որ յերկինսն է:

22․ Բազո՛ւմք ասիցեն ցիս յաւուրն յայնմիկ. Տէ՛ր Տէ՛ր ո՞չ յանուն քո մարգարէացաք, եւ յանուն քո դեւս հանաք, եւ յանուն քո զաւրութիւնս բազումս արարաք:

23․ Եւ յայնժամ ասացի՛ց ցնոսա՝ եթէ ո՛չ երբէք գիտէի զձեզ. ի բա՛ց կացէք յինէն ամենեքեան՝ ոյք գործէիք զանաւրէնութիւն:

24․ Ամենայն որ լսէ զբանս իմ զայսոսիկ՝ եւ առնէ զսոսա, նմանեսցէ ա՛ռն իմաստնոյ, որ շինեաց զտուն իւր ի վերայ վիմի:

25․ Իջին անձրեւք՝ եւ խաղացին գետք, շնչեցին հողմք՝ եւ բախեցին զտունն, եւ ո՛չ կործանեցաւ, քանզի ի վերայ վիմի՛ հաստատեալ էր:

26․ Եւ ամենայն որ լսէ զբանս իմ զայսոսիկ՝ եւ ո՛չ առնէ զսոսա, նմանեսցէ ա՛ռն յիմարի, որ շինեաց զտուն իւր ի վերայ աւազոյ:

27․ Իջին անձրեւք՝ յարեան գետք, շնչեցին հողմք՝ հարին զտունն, եւ անկա՛ւ, եւ էր կործանումն նորա մեծ յոյժ:

28․ Եւ եղեւ իբրեւ կատարեաց Յիսուս զամենայն զբանսս զայսոսիկ, զարմանայի՛ն ժողովուրդքն ընդ վարդապետութիւն նորա:

29․ Զի իբրեւ իշխանութեամբ ուսուցանէր՝ եւ ո՛չ որպէս դպիրքն նոցա: