Գլուխ 2

   
1. Վասն որոյ առանց պատասխանի՛ տալոց ես ո՛վ մարդ՝ որ դատի՛սդ: Զի որո՛վ դատիս զընկերն, զա՛նձն քո դատապարտես: Զի դու զնո՛յն գործես՝ որով դատի՛սն:
2. Քանզի գիտեմք՝ եթէ Աստուծո՛յ դատաստանն ճշմարտութեա՛մբ է, ի վերայ այնոցիկ որ զայնպիսի՛սն գործեն:
3. Իսկ արդ՝ խորհիցի՞ս զայս ո՛վ մարդ, որ դատիս զայնոսիկ որ զայնպիսի՛սն գործեն՝ եւ դու զնո՛յն գործես, եթէ դու ապրելո՞ց իցես ի դատաստանա՛ցն Աստուծոյ:
4. Եթէ զմեծութեամբ քաղցրութեան նորա, եւ զներելո՛վն եւ զերկայնմտութեամբն արհամարհիցես. չգիտիցե՞ս զի քաղցրութիւնն Աստուծոյ զքեզ յապախշարութի՛ւն ածէ:
5. Այլ ըստ խստութեան քում, եւ ըստ անզե՛ղջ սրտի՝ գանձե՛ս անձին քում բարկութիւն՝ յաւուր բարկութեան, եւ յայտնութեան արդա՛ր դատաւորութեանն Աստուծոյ,
6. որ հատուցանէ իւրաքանչիւր ըստ գործս իւրեանց:
7. Որ համբերութեամբ են ի գործս բարութեան՝ եւ զփառս եւ զպատիւ եւ զանեղծութիւն՝ խնդրեն, զկեանսն յաւիտենից:
8. Իսկ որ ի հակառակութենէ անտի են, եւ ապստա՛մբք ի ճշմարտութենէն, եւ զհե՛տ երթեալ զանիրաւութեան, բարկութիւն եւ սրտմտութիւն:
9. Նեղութիւն եւ անձկութիւն ի վերայ ամենայն մարդոյ որ գործէ զչար. նախ՝ հրէին, եւ ապա՛ հեթանոսի:
10. Փա՛ռք եւ պատիւ եւ խաղաղութիւն ամենայնի որ գործէ՛ զբարի. նախ՝ հրէին, եւ ապա հեթանոսի:
11. Զի ո՛չ է ակնառութիւն առաջի Աստուծոյ:
12. Որք միանգամ արտաքո՛յ աւրինացն մեղան, արտաքո՛յ աւրինացն եւ կորնչին. եւ որք ընդ աւրինա՛ւքն մեղան, աւրինա՛ւքն դատեսցին:
13. Զի ո՛չ եթէ որ լսելիք աւրինա՛ցն են՝ արդարացեալ են առաջի Աստուծոյ, այլ առնելի՛ք աւրինացն արդարասցին:
14. Այլ յորժամ հեթանոսք որ զաւրէնսն ո՛չ ունին, բնութեամբ զաւրինա՛ցն գործիցեն. Նոքա որ զաւրէնսն ո՛չ ունին, անձա՛նց իւրեանց իսկ են աւրէնք.
15. որք ցուցանեն զգո՛րծս աւրինացն գրեա՛լ ի սիրտս իւրեանց. վկայութեամբ մտա՛ց իւրեանց, եւ յանդիմանե՛լ զմիմեանս ի խորհրդո՛ց իւրեանց, կամ թէ պատասխանի՛ իսկ տալ.
16. յաւուրն յորում դատիցի Աստուած զգաղտնի՛ս մարդկան, ըստ աւետարանիս իմում ի ձեռն Յիսուսի Քրիստոսի:
17. Ապա թէ դու հրեա՛յ անուանեալ ես, եւ յեցեալ ես յաւրէնսն, եւ պարծի՛ս յԱստուած,
18. եւ գիտես զկամս նորա, եւ ընտրե՛ս զլա՛ւն, եւ խրատեա՛լ ես յաւրինացն.
19. վստա՛հ ես յանձն քո առաջնո՛րդ լինել կուրաց, լո՛յս խաւարելոց,
20. խրատի՛չ անզգամաց, վարդապե՛տ տղայոց. ունել զկերպարանս գիտութեան եւ ճշմարտութեան յաւրինացն:
21. Իսկ արդ՝ որ ուսուցանես զընկերն, զանձն քո՝ ո՛չ ուսուցանես. որ քորոզես չգողանալ՝ գողանա՛ս.
22. որ ասես չշնալ՝ շնա՛ս. որ գարշի՛ս ի մեհենեաց՝ զսեղանս կողոպտե՛ս.
23. որ աւրինա՛ւքն պարծիս, յանցանե՛լ ըստ աւրէնսն զԱստուած անարգես:
24. Զի անո՛ւն Աստուծոյ վասն ձե՛ր հայհոյի ի մէջ հեթանոսաց՝ որպէս եւ գրեա՛լ է:
25. Թլփատութիւն աւգնէ՛ եթէ զաւրէնսն պահիցես. ապա թէ յանցաւոր աւրինա՛ցն իցես. թլփատութիւն քո անթլփատութի՛ւն եղեւ:
26. Իսկ եթէ անթլփատութիւնն զիրաւո՛ւնս աւրինացն պահիցէ. ոչ ապաքէն անթլփատութիւն նորա ի թլփատութի՛ւն համարեսցի.
27. եւ դատիցի որ ի բնէ՛ անթլփատութիւնն է, զաւրէնսն կատարելով, զքե՛զ որ գրովն եւ թլփատութեամբն յանցաւոր աւրինա՛ցն իցես:
28. Զի ո՛չ եթէ որ յայտնի հրեա՛յն է, եւ ո՛չ որ յայտնի մարմնո՛վ թլփատութիւնն.
29. այլ որ ի ծածուկ հրեա՛յն է, եւ թլփատութիւն սրտի՛. հոգւով՝ եւ ո՛չ գրով. որոյ գովութիւնն, ո՛չ ի մարդկանէ է, այլ յԱստուծոյ: