Գլուխ 5 (3)

   
1․ Եւ եղեւ յետ այսորիկ, եւ փառաւորեաց արքայ Արտաշէս զՀաման` Դաթուբաւ հանդերձ ընկերաւք նորա, եւ բարձրացոյց զնա յառաջին աթոռ քան զամենայն սիրելիս իւր:

2․ եւ ամենեքին որ միանգամ էին ի տան թագաւորին` երկիր պագանէին նմա. զի այսպէս հրամայեաց թագաւորն առնել: Այլ Մուրթքէ ոչ պագանէր նմա երկիր:

3․ եւ խաւսեցան մեծամեծք թագաւորին ընդ Մուրթքէի` եւ ասեն. Մուրթքէ` ընդէ՞ր ոչ պագանես դու երկիր Համանայ ըստ հրամանի թագաւորին:

4․ զի յամենայն աւր խաւսէին ընդ նմա. եւ նա ոչ լսէր նոցա: եւ ամբաստան եղեն զՄուրթքէէ առաջի Համանայ. եւ Մուրթքէ ոչ հնազանդեցաւ հրամանացն արքայի` քանզի հրեայ էր:

5․ Եւ յորժամ գիտաց Աման` եթէ ոչ պագանէ նմա երկիր, բարկացաւ յոյժ.

6․ եւ խորհուրդ արար զի կորուսցէ զհրէայսն որ ընդ թագաւորութեամբն Արտաշէսի արքայի իցեն. եւ արարին հանդէս համարոյ,

7․ յամին երկոտասաներորդի թագաւորութեանն Արտաշէսի: եւ արկանէր վիճակ աւր յաւրէ` եւ ամիս յամսոյ. զի ո՞րպէս կորուսցէ ի միում աւուր զազգն Մուրթքէի, եւ անկաւ վիճակն ի չորեքտասան ամսոյն Ադար:

8․ Եւ խաւսեցաւ ընդ արքային` եւ ասէ. Գոյ ազգ ցրեալ ընդ հեթանոսս, եւ ընդ ամենայն թագաւորութեան քում, որք են ապիրատք եւ խորամանգք քան զամենայն ազգս, եւ աւրինաց արքունի ոչ հնազանդին. եւ ոչ աւգուտ են արքայի եթէ թողուս դու զնոսա:

9․ արդ` եթէ կամք իցեն արքայի, հրաման տացես կորուսանել զնոսա. եւ ես կարգեցից ի գանձս արքունի` բեւր քանքար արծաթոյ:

10․ Եւ եհան արքայ զմատանին իւր եւ ետ զնա ի ձեռս Ամանայ գրել զհրէիցն` եւ կնքել առ ի կորուսանել զնոսա:
11․ եւ ասէ թագաւորն ցԱման. Զարծաթդ կալ ընդ քեզ, եւ զազգդ զայդ` արա որպէս եւ կամիս:

12․ Եւ կոչեցին զդպիրսն արքունի յամսեանն առաջնում, յաւուրն երեքտասաներորդի. եւ գրեցին որպէս եւ հրամայեաց նոցա Համան: Զաւրավարաց իշխանաց ընդ ամենայն գաւառս` ի Հնդկաց մինչչեւ յԵթովպացիս, հարիւր քսան եւ եւթն գաւառս. եւ իշխանացն ազգաց` գիր իւրաքանչիւր լեզուաւ Արտաշէսի հրամանաւ:

13․ Եւ առաքեցան հրովարտակքն ի ձեռն հրեշտակաց ընդ ամենայն իշխանութիւնն Արտաշէսի` կորուսանել զազգն հրէից յաւուր միում, յամսեանն երկոտասաներորդի որ է Ադար, եւ յափշտակել զամենայն ինչս եւ զստացուածս նոցա:

14․ Եւ հրաման հրովարտակին` էր այսպէս: