Գիրք` 7. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ կորնթացիս Ա

Գլուխ 4

   
1. Այսպէս համարեսցին զմեզ մարդիկ, իբրեւ զպաշտաւնեայս Քրիստոսի՝ եւ հազարապետս խորհրդոցն Աստուծոյ:

2. Արդ՝ խնդի՛ր է ի մէջ հազարապետաց, եթէ ոք հաւատարիմ գտցի:

3. Այլ ինձ եւ ա՛յս անարգանք են, եթէ ի ձէ՛նջ դատեցայց, կամ բնաւ իսկ ի մարդկանէ. նաեւ զանձն իմ ո՛չ քննեմ:

4. Զի ո՛չինչ գիտեմ զանձին իմոյ. այլ ո՛չ եթէ այսու արդարանամ, զի որ քննէն զիս՝ Տէ՛ր է:

5. Այսուհետեւ մի՛ յառա՛ջ քան զժամանակն դատիք, մինչեւ եկեսցէ Տէր, որ լուսաւո՛ր առնիցէ զգաղտնի՛ս խաւարի, եւ յայտնիցէ զխորհո՛ւրդս սրտից. եւ ապա՛ իւրաքանչիւր գովութիւն եղիցի յԱստուծոյ:

6. Զայս ե՛ղբարք՝ առակեցի յա՛նձն իմ եւ յԱպաւղոս՝ վասն ձեր. զի ի մէ՛նջ ուսջիք՝ մի՛ ինչ առաւել քան զգրեալսն իմանալ. զի մի՛ այր քան զընկեր հպարտանայցէք ի վերայ ընկերին:

7. Իսկ արդ ո՞վ է որ քննիցէ զքեզ. զի՞նչ ունիս զոր ո՛չ իցէ առեալ. եւ եթէ առեր՝ զի՞ պարծիս իբրեւ զչառեալ:

8. Արդէն իսկ յագեալ իցէք, եւ արդէ՛ն մեծացարուք, առանց մե՛ր թագաւորեցէք. եւ երանի՛ թէ թագաւորէիք, զի եւ մեք ընդ ձե՛զ թագաւորէաք:

9. Ինձ ա՛յսպէս թուի՝ թէ զմեզ զառաքեալս յետնո՛րդս արար Աստուած՝ իբրեւ զմահապարտս. զի տեսի՛լ եղեաք աշխարհի, եւ հրեշտակա՛ց եւ մարդկա՛ն:

10. Մեք յիմա՛րք վասն Քրիստոսի, եւ դուք իմաստո՛ւնք ի Քրիստոս. մեք տկարք՝ եւ դուք հզա՛ւրք. դուք փառաւորեալք՝ եւ մեք անա՛րգք

11. մինչեւ ցայսաւր ժամանակի: Եւ քաղցեա՛ք, եւ ծարաւեցա՛ք, եւ մե՛րկ գնացաք, եւ կռփահարեցա՛ք, եւ անհանգի՛ստ եղեաք.

12. եւ աշխատեցա՛ք ձեռաւք մերովք. բամբասէին զմեզ՝ աւրհնեաք. հալածէին՝ յա՛նձն առնուեաք.

13. հայհոյէին՝ աղաչէա՛ք, իբրեւ առակ նշաւակի՛ եղեաք ամենայն աշխարհի. ամենեցո՛ւն փարելի լինել մինչեւ ցայժմ:

14. Ո՛չ եթէ յամաւթ ինչ առնելով զձեզ՝ գրեմ զայս, այլ իբրեւ զորդի՛ս սիրելիս խրատեմ:

15. Թէպէտ եւ բեւր դաստիարակս ունիցիք ի Քրիստոս, այլ ո՛չ եթէ բազում հարս. զի ի Քրիստոս Յիսուս՝ աւետարանաւն ե՛ս ծնայ զձեզ:

16. Արդ աղաչեմ զձեզ՝ նմանաւղք ինձ եղիջի՛ք:

17. Վասն այնորիկ առաքեցի առ ձեզ զՏիմոթէոս, որ է իմ որդի սիրելի՝ եւ հաւատարիմ ի Տէր. որ յիշեցուսցէ՛ ձեզ զճանապարհս իմ որ ի Քրիստոս Յիսուս. Որպէս եւ ամենա՛յն ուրեք՝ յամենայն եկեղեցիս ուսուցանեմ:

18. Որպէս թէ չիցե՛մ գալոց առ ձեզ, ոմանք հպարտացա՛ն:

19. Այլ եկի՛ց հո՛ւպ ընդ հուպ՝ եթէ Տէր կամեսցի. եւ ի մի՛տ առից՝ ո՛չ զբանս հպարտացելոցն, այլ զզաւրութիւն:

20. Զի ո՛չ եթէ բանի՛ւք է արքայութիւն Աստուծոյ, այլ զաւրութեամբ:

21. Արդ՝ ո՞րպէս կամիք, գաւազանա՞ւ եկից առ ձեզ, եթէ սիրո՛վ հոգւոյն՝ հեզութեան, եւ արդարութեան, եւ խոնարհութեան: