Գլուխ 14 (6)

   
1. Եւ տէր Աստուած մերժեաց զքուն յարքայէ զգիշերն զայն. եւ ասէ ցդպրապետն իւր՝ բերել առաջի իւր զգիր հրովարտակին եւ կարդալ։

2. Եւ եգիտ նա զհրովարտակն զոր գրեալ էր վասն Մուրդքէի, եթէ ո՞րպէս պատմեաց վասն երկոցունց ներքինեացն նորա, յորժամ պահէին զապարանս թագաւորին, եւ կամէին սպանանել զարքայ Արտաշէս։

3. Եւ ասէ թագաւորն. Եւ զի՞նչ շնորհս եւ կամ փառս տուաք Մուրդքէի։ եւ ասեն սպասաւորքն արքայի. Չարարեր եւ ոչ ինչ նմա՝ յորժամ հասեր ի վերայ խնամոյ հաւատարմութեան նորա առ քեզ։ Եւ ընդ առաւաւտսն եկին ի գաւիթ թագաւորին։

4. եւ ասէ արքայ. Ո՞վ է ի գաւիթս։ եւ Աման եկն եմուտ հրաման առնուլ ի թագաւորէն, զի կախեսցէ զՄուրդքէ զփայտէն զոր պատրաստեաց։

5. Եւ ասեն սպասաւորքն արքայի. Ահաւասիկ Համան՝ արտաքոյ է։ եւ ասէ արքայ. Կոչեսցի ի ներքս։

6. Եւ ասէ թագաւորն ցԱման. Զի՞նչ արարից ես առնն զոր ես կամիմ փառաւորել։ եւ խորհեցաւ Աման, եւ ասէ ի միտս իւր. Զո՞վ կամի արքայ փառաւորել եթէ ոչ զիս։

7. Եւ ասէ ցարքայ. Զայրն զոր արքայ կամի փառաւորել.

8. բերցեն զպատմուճանն զարքունի, եւ զերիվարն յորում արքայ հեծանէր, եւ տացեն առն այնորիկ սիրելւոյն արքայի ի փառաւորաց անտի։

9. եւ զգեցուսցեն զպատմուճանն առնն այնմիկ զոր արքայն սիրէ, եւ հեծուսցեն զնա յերիվարն արքունի. եւ քարոզ կարդասցի ընդ հրապարակս քաղաքիս, եւ ասասցէ. Այսպէս եղիցի ամենայն առնն զոր արքայ փառաւորէ։

10. Եւ ասէ արքայ ցԱման. Բարւոք խաւսեցար՝ զայդ արասցես Մուրդքէի առն հրէի՝ խնամակալի տան իմում, եւ մի վրիպեսցի բան մի ի բանից քոց զոր խաւսեցարդ։

11. Եւ առ Աման զպատմուճանն՝ եւ զերիվարն արքունի. եւ զգեցոյց զՄուրդքէ, եւ հեծոյց զնա յերիվարն, եւ անց նա ընդ փողոցս քաղաքին. եւ քարոզն աղաղակէր եւ ասէր. Այսպէս լիցի ամենայն մարդոյ զոր արքայ կամի փառաւորել։

12. Եւ դարձաւ Մուրդքէ յապարանս արքունի. եւ Համան գնաց ի տուն իւր գլխարկեալ՝ լի տրտմութեամբ։

13. եւ պատմեաց Համան՝ որ զինչ անց ընդ նա՝ զՈվսարրայի կնոջ իւրում, եւ սիրելեաց իւրոց։ Եւ ասեն ցնա սիրելիքն եւ կինն իւր. Եթէ յազգէ հրէից էր Մուրդքէ եւ եղեւ իշխան, հնազանդեա նմա. զի ոչ կարես դու նմա չար հատուցանել. քանզի տէր Աստուած ընդ նմա է, եւ նա մեծացոյց զնա։

14. Եւ մինչդեռ նոքա խաւսէին՝ եկին երկու ներքինիքն կոչել զՀաման ի ճաշ տիկնոջն։