Հովհաննես Ծործորեցի
քանի որ եկայ, որ բաժանեմ որդուն իր հօրից, եւ դստերը՝ իր մօրից, եւ հարսին՝ իր կեսուրից:
Որովհետև եկա բաժանելու որդուն իր հորից, դստերը՝ մորից, և հարսին՝ իր սկեսուրից: Մտքի բաժանվածության մասին է խոսում, որովհետև [բոլորը] հավատքի մեջ հավասար չեն. մեկը հեռանում է Քրիստոսից, մյուսը՝ պաշտում Նրան, քանի որ Քրիստոսի սերը ստիպում է նրան հաղթել ախտավոր սիրուն:
[Այս խոսքով Տերը] նաև Միքիայի մարգարեությունն է կարդում նրանց ականջներին. որպեսզի չկարծեին, թե Ինքն է սկսել սա, ասում է, որ մարգարեն վաղուց է կանխագուշակել. «Որդին կանարգի հորը, դուստրը կհարձակվի մոր վրա, և հարսը՝ սկեսուրի» (Միք. 7:6): Իսկ այն, որ Օրենքում ասաց, որ որդին պիտի պատվի հորը, և դուստրը՝ մորը 589, սա դրան հակառակ չէ, որովհետև [Աստված] հրամայեց հնազանդվել այնպիսի հայրերին, ովքեր աստվածպաշտությանը վնաս չեն հասցնում, իսկ եթե ջանում են ամբողջ պատիվն իրենց անձերի համար պահանջել, նրանց չպետք է անսալ: Այսպես հասկացիր նաև մոր հանդեպ դստեր և սկեսուրի հանդեպ հարսի վերաբերյալ:
Բայց այստեղ [Մատթեոսը] վեց [հոգու] է նշում, իսկ Ղուկասն ասում է. «Մի տան մեջ հինգը կբաժանվեն. երեքը՝ երկուսից, և երկուսը՝ երեքից» (Ղուկ. 12:52): Իրար չեն հակասում. որովհետև նրան, ում [Մատթեոսը] մոր դուստրն է կոչում, նույնին էլ մի ուրիշի հարսն է անվանում:
Այլաբանորեն՝ [Տերը] «հայր», «մայր» և «սկեսուր» է կոչում Հին ու ստվերական 590, տկարությամբ զառամած [ուխտի հետևորդներին]՝ ըստ առաքյալի. «Ինչ որ հնանում է, մոտ է ապականվելու» (հմմտ. Եբր. Ը 13), իսկ «որդի», «դուստր» ու «հարս»՝ Նոր ու ներկա [ուխտի հետևորդներին], ովքեր բաժանվեցին ստվերականից՝ առույգանալով, Ավազանի մկրտության միջոցով երկնավոր Հորը որդիանալով, վերին Սիոնի դուստրն ու անմահ Փեսա Քրիստոսի հարսը դառնալով և ծառայելով ոչ թե գրի հնությամբ, այլ Հոգու նորոգությամբ:
Ստեփանոս Սյունեցի
քանի որ եկա, որ բաժանեմ որդուն իր հորից, և դստերը՝ իր մորից և հարսին՝ իր կեսուրից:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 10:34
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: