Գլուխ 1

   
1․ Առ եղբարս Հրէաստանեայս, որ ի կողմանս Եգիպտացւոցդ են. յեղբարց հրէից` յերուսաղէմացւոց, եւ յեղբարց հրէաստանեայց առ ձեզ ողջոյն. խաղաղութեամբ բազմաւ

2․ առատասցի ի ձեզ Աստուած. եւ յիշեսցէ նա զուխտն զոր եդ ընդ Աբրահամու, ընդ Սահակայ, ընդ Յակոբայ, ընդ հաւատարիմ ծառայս իւր:

3․ Եւ տացէ ձեզ սիրտ յամենայնի պաշտել զնա, եւ առնել զկամս նորա յանձինս մտադեւրս, եւ ի սիրտս կամակարս.

4․ բանալ զաչս եւ զականջս սրտից ձերոց յաւրէնս իւր եւ ի հրամանս, առնել խաղաղութիւն`

5․ եւ լսել խնդրուածոց ձերոց. հաճեսցի ընդ ձեզ, եւ մի ի ձեռաց թողցէ զձեզ ի ժամանակս նեղութեան:

6․ Եւ արդ` այժմիկ կանխեմք մեք յաղաւթս մեր վասն ձեր:  Յամս թագաւորութեանն Դեմետրի`

7․ յամին հարիւրորդի վաթսներորդի իններորդի. մեք հրէայք գրեցաք զայս առ ձեզ, ի նեղութեանն որ հասեալ էր ի վերայ մեր: Ի ժամանակի անդ յորում եկաց յետս Յասոն եւ որ ընդ նմա էին ի սուրբ գետնոյ եւ յարքայութենէ անտի:

8․ Եւ հրձիգ արարին զդուռնն, եւ հեղին զարիւն անբիծ, աղաւթս մատուցաք մեք Տեառն, եւ լուաւ մեզ. եւ մատուցաք մեք ուխտս եւ խունկս` եւ պատարագս նաշհւաւք, եւ եդաք մեք զհացն յաճախաց առաջի:

9․ Եւ արդ` արասջիք դուք զաւուրսն տաղաւարահարաց յամսեանն Քասղեւ:

10․ Յամին ութսներորդի ութերորդի` որ յերուսաղէմացւոց, եւ ի ծերակոյտ հրէաստանեայց, եւ ի Յուդայէ` առ Երիստաբուղոս վարդապետ Պտղոմեայ արքայի, որ է ինքն յազգէ քահանայիցն աւծելոց սակի, որ են ի կողմանս Եգիպտացւոց հրէայք. ողջոյն ընդ ձեզ եւ խաղաղութիւն:

11․ Ի մեծամեծ վշտացս ապրեալքս յԱստուծոյ, մեծապէս գոհանամք զնմանէ. որպէս զի` զիարդ ի մարտ պատերազմի պատրաստեալ էաք ընդ առն թագաւորի. զի նա ինքնին եռացոյց, եւ եհեղ զայնոսիկ

12․ որ եկեալ պատեալ պաշարեալ պահէին զսուրբ քաղաքն: Քանզի ի ժամանակի իբրեւ դիմեաց ինքնին իշխանն ի կողմանս Պարսից,

13․ անթիւ անհամար զարաւքն հանդերձ. եւ անդէն անկան կործանեցան շուրջ զԱնանեայ տաճարաւն. ի խորհուրդ յիմարութեան խորհեցան նոքա զՆէեմեայ տաճարաւն:

14․ Զի իբր բնակութեամբ իմն հասեալ կայր ի տեղի անդր ինքնին Անտիոքոս` եւ որ ընդ նմա բարեկամքն էին առնուլ զգանձսն ամենայն իբրեւ ի պատճառս վարձանաց համարի:

15․ Առաջի արարին քահանայք տաճարին զամենայն: Եւ նա յաւժարեաց գալ մտանել սակաւուք ի ներքս. իբրեւ եղեւ միջամուտ սրահիցն` համարձակ զդրունսն առին զարտաքինս պարսպացն ընդ որ եմուտ Անտիոքոս.

16․ եւ բացին զպատուհանսն գաղտնիս որ ընդ առաստաղակալաւքն էին, եւ ընդ այնոսիկ սկսան հոսել վիրգս մեծամեծս, եւ անդէն զառաջնորդն գնդաւն հանդերձ սատակեցին: Իբրեւ զնոսա ի ներքս յաւշեցին, հանին զկառափունսն եւ ընկեցին ի պարսպէն ի մէջ զաւրացն:

17․ Վասն այսր ամենայնի աւրհնեալ է Աստուած որ ետ ի ձեռս զամպարիշտս:

18․ Արդ մեք իբրեւ կամեցաք ի քսաներորդի հինգերորդի ի Քասղեւ ամսեանն սրբել զտաճարն. լաւ համարեցաք զայս եւ ձեզ ցուցանել, զի եւ դուք արասջիք զայս իբրեւ զաւրէնս տաւնիցն տաղաւարահարացն. եւ հրոյն որպէս շինեաց Նէեմի զտաճարն եւ զսեղանն, յորում մատուցանէր զպատարագսն ողջակիզացն:

19․ Քանզի ի ժամանակի յորում վարեցան հարքն մեր ի կողմանս Պարսից որ այնց ժամանակաց պաշտաւնասէր քահանայք էին, առին ի սեղանոյ անտի զհուրն ի ծածուկ, եւ տարան թաքուցին ի խորշս կողմանցն անջուր ջրհորոցն. անդ զգուշութեամբ զտեղին հետախաղաղ ծածկէին, զի ամենայն տեղին աներեւոյթ լիցի:

20․ Իբրեւ անցին ամք բազումք, իբրեւ կամք եղեն Աստուծոյ, առաքեաց Նէեմի զհրոյն` հրամանաւ պարսից արքային, զթոռունս քահանայապետիցն այնոցիկ. որոց ծածկեալ էր թաքուցեալ զհուրն զի բերցեն: Նոքա իբրեւ եկին, պատմեցին եւ ասեն. Բայ` հուր ինչ մեք անդր ոչ գտաք, բայց գտաք մեք անդ ջուր դանդաղամած թանձրացեալ:

21․ Ապա ետ նոցա հրաման երթալ մխոցաւ առնուլ` եւ բերել: Եւ իբրեւ եղեւ ժամ պատարագացն ողջակիզաց, հրաման ետ քահանայապետն Նէեմի ցանել զայն ի վերայ փայտիցն եւ պատարագացն:

22․ Եւ իբրեւ զայս արարին` փոքր մի ժամանակ անց ի վերայ. եւ արեգակն շող ամպագոյն ի վերայ ծագեաց, բորբոքեցաւ բոց հրոյն ի վերայ փայտից սեղանոյն` եւ մաշեաց զողջակէզսն, զի սքանչացեալ էին ամենեքեան:

23․ Ձայն առին` սկսան աւրհնել քահանայքն մինչդեռ ողջակէզքն կատարէին. բայց առաջնորդէր Յովնաթան իբրեւ ի բերանոյ Նէեմեայ, եւ այլքն զկնի կցէին:

24․ Եւ էր աղաւթիցն աւրինակ` այս: Տէր, տէր Աստուած ամենայն արարածոց, ահեղ, հզաւր, ճշմարիտ, արդար եւ ողորմած. դու միայն թագաւոր քաղցր.

25․ դու միայն ես որ մատակարարես ամենայնի զամենայն. դու միայն ես արդար եւ ճշմարիտ, ամենակալ յաւիտենից. որ ապրեցուցանես զԻսրայէլ յամենայն չարեաց, որ արարեր զհարսն այնպէս ընտրեալս, եւ սրբեցեր զնոսա:

26․ Ընկալ զպատարագս զայս փոխանակ ամենայն ժողովրդեան քոյ, եւ պահեա դու զժառանգութիւն քո:

27․ Սրբեա եւ ժողովեա զցրումն գերութեան մերոյ. ազատեա զայնոսիկ որ կան ի ծառայութիւն անարգելոց եւ պղծոց. հայեաց ի ծառայս քո. ծանիցեն հեթանոսք` թէ դու ես Աստուած մեր:

28․ Հար հարուածովք քովք զայնոսիկ որ բռնադատեցին զմեզ` հեթանոսք պիղծք եւ անարգեալք, որ այժմ հպարտացեալ եւ ամբարտաւանեալ են ի վերայ մեր:

29․ Եւ տնկեա դու զժողովուրդ քո ի տեղի սրբութեան քոյ, որպէս ասացն Մովսէս:

30․ Եւ քահանայքն աւրհնէին զաւրհնութիւնս իւրեանց:

31․ Եւ ողջակէզքն տակաւ վառեալ բորբոքեալ մաշէին: Եւ իբրեւ վախճան եղեւ պատարագացն, զջուրն մնացեալ հրամայեաց Նէեմի զվիմաւքն արկանել:

32․ Եւ իբրեւ այս եղեւ, առաւել բոցն ի վերայ բորբոքեցաւ. եւ իբրեւ բոցոյն նշոյլք եղեն, դարձեալ միւսանգամ վառեցաւ բորբոքեցաւ սեղանն, եւ որինչ էր մնացեալ` եւ այն մաշեցաւ:

33․ Եւ իբրեւ իրքն այն համարձակ յայտնեցան, եւ բանքն ի թագաւոր անդր հասին, եւ եկին տեսին զտեղին յորում զհուրն թաքուցեալ էր քահանայիցն գերելոց, ջուր բղխեաց. ուստի եւ քահանայքն որ զՆէեմեաւն էին` զողջակէզսն իւրեանց կատարեալ սրբեցին:

34․ Ապա իբրեւ եհաս թագաւորն յիրացն հաստատութեան վերայ` հրամայեաց շուրջ փակել զտեղին, եւ տաճար շինեցին:

35․ Եւ ում կամէր շնորհս առնել թագաւորն` անտի տայր պարգեւ. եւ ում տայր` բազում ինչս մատուցանէին նմա:

36․ Եւ անուն եդին նմա որ զՆէեմեաւն էին` Նեփթէ, որ թարգմանեալ կոչի սրբիչ: Այլ կարդային զանուն նորա բազումք, Եփրաթա: