Գիրք` 22. Գիրք Մակաբայեցւոց Բ

Գլուխ 9

   
1․ Ընդ այն ժամանակս դէպ եղեւ դառնալ Անտիոքայ մեծաւ անարգանաւք ի կողմանցն Պարսից: Քանզի էր երթեալ նա ի քաղաքն ի բուն նոցա, խորհեցաւ ձեռն արկանել զգանձիւն. եւ թէ հնարեսցի զքաղաքն իսկ աւերել ջանայր: Իբրեւ զայն զգացին զաւրք քաղաքին, առհասարակ ի զէնս իւրեանց ընթացան. եւ զայն որ մեծաւ սաստկութեամբ ի վերայ երթեալ էր. անարժան կորակոր յանձանց ի բաց մերժէին:

2․ Իբրեւ չու առնէր խաղայր գնայր ամաւթալից Անտիոքոս ի կողմանցն Պարսից, գայր հասաներ ի կողմանս Եկբատանայ: Ազդ լինէր նմա որ ինչ անցք անցեալ էին ընդ նա:

3․ Զմտաւ ածէր զստահակութիւն քաղաքացւոցն որ զնա ի փախուստ դարձուցին:

4․ Լցեալ սրտմտութեամբ` զերկոցունց կողմանցն զմտաւ ածէր յԵրուսաղէմացիս անդ յագեցուցանել զսրտմտութիւն բարկութեան իւրոյ. վասն այսորիկ հրաման տայր կառավարին, ստէպ տագնապաւ անդադար տայր վարել: Միտ եդեալ ճանապարհին: Զայն ինչ ոչ ածէր զմտաւ, թէ յերկնից իրաւունք ինչ ոչ երթային. բայց ինքն մեծամեծս փքայր ի հպարտութիւն ամբարտաւանութեան իւրոյ, եւ ասէր անմարդի զԵրուսաղէմ հրէից հասուցանել:

5․ Իսկ ամենակալ Բարձրեալն Տէր Աստուած Իսրայէլի եհար զնա աներեւոյթ հարուածովք: Այն ինչ բանքն ի բերան նորա էին, ցաւք սաստիկք եւ անհնարին ոսկերաց ի վերայ հասանէին, եւ դառնութեան խիթք ի փոր անկանէին:

6․ Կարի յիրաւունս. զի որ բազում նորանոր չարաչար ցաւս յայլոց մարմինս տանջանաւք հասուցանէր, նոյն սաստկութեան ցաւք զնովաւ անկեալ պաշարեալ պահէին:

7․ Սակայն եւ այնպէս ոչ կասէր ի հպարտութենէ անտի, այլ առաւել բորբոքէր ամբարտաւանութեամբ բարկութեամբ ի վերայ հեբրայեցւոց. ստիպէր ճեպել ի ճանապարհ, մինչ դէպ եղեւ նմա անկանել ի կառաց անտի` մինչդեռ գայր նա տագնապաւ: Անդ անկանէր ի չարաչար տանջանս. զի ամենայն ոսկերքն առհասարակ խորտակէին:

8․ Եւ այն` որ այնինչ կամէր ի վերայ ալեաց ծովու սաստել վասն անաւրէն հպարտութեանն, եւ զվերին լերանցն ներքին առնել, եւ զներքին վերին. զնա ինքն յերկիր հողեալ, շալակաւ շրջեցուցանէին. յայտնապէս Աստուծոյ զաւրութեանցն երեւեցելոց:

9․ Մինչչեւ յաչաց անտի անաւրինին եռանդն որդանց բղխեալ սորսորել. եւ կենդանութեամբ իւրով ախտին ցաւոց զանդամսն ի միմեանց յաւշել: Եւ ի նեխոյն հոտոյ զաւրացն ամենայնի նեղել տագնապաւ:

10․ Եւ որ յառաջն հպարտացեալ մտաւք զաստեղս երկնից ամփոփել համարէր, այսր անդր շրջշրջել ոչոք կարէր վասն նեխոյն հոտոյ տագնապի:

11․ Յայնմ վայրի սկսաւ բեկանել ի հպարտ յամբարտաւան խստութենէ անտի, եւ ի միտս իւր իջանէր առ տանջանացն Աստուծոյ. միով միով ցաւաւք ի վերայ հարեալ մարմնոյն զայրացելոյ.

12․ զի եւ ինքն իսկ ոչ կարէր ժոյժ ունել ի նեխոյ հոտոյ անտի: Սկսաւ այսպէս խաւսել. Պարտ եւ պատշաճ է հնազանդ լինել Տեառն Աստուծոյ, եւ մի ի մարմինս մահկանացուս աստուածակերպ աւրինակ բարձրանալ:

13․ Աղաչէր, ուխտս դնէր առ այն որ չէր նմա ողորմելոց:

14․ Վասն զսուրբ քաղաքն հարթ յատակ եւ անմարդի կացուցանել, զայն մարդաշատ եւ ազատ ցուցանել:

15․ Զհեբրայեցիսն որոց սպառնայր` ոչ պատանաց եւ ոչ թաղելոյ արժանի առնել, այլ կանամբք եւ մանկտւով ի հաւակերի դնել գազանաբեկս արարեալ, զնոսա քաղաքակիցս իւր` հաւասարս աթենացւոց գրով մուրհակաւք կացուցանել:

16․ Եւ զտաճարն սուրբ` զոր յառաջ սպառնայր կապուտ կողոպուտ թողուլ, գեղեցիկ պատարագաւք զարդարեցից: Եւ զզարդ եւ զսպաս տաճարին որ յառաջ անտի տարեալ իցէ, բազմապատիկ անդրէն դարձուցանել: Եւ զկարգս մտից պիտոյ պատարագաց յարքունուստ լնուլ:

17․ Եւ ի վերայ այսր ամենայնի հեբրայեցի եւս լինել. եւ յամենայն մարդաշէն տեղիս հասանել պատմել զզաւրութիւն մեծութեանցն Աստուծոյ:

18․ Իբրեւ ոչինչ էր հնար ցաւոցն դադարել, զի հասեալ էր ի վերայ նորա պատուհասն ի Տեառնէ արդար դատաստանաւ. իբրեւ ակն ինչ ոչ կալաւ այնուհետեւ ապրելոյ իւրոյ. հրովարտակս առնէր առ եբրայեցիսն մեծաւ խոնարհութեամբ` աւրինակաւս այսուիկ:

19․ Առ քաղցր հեբրայեցիս. առ ընկերս եղբարս քաղաքակիցս, ողջոյն յոյժ:

20․ Շնորհ յոյժ ունիմ վասն ձեր յԱստուծոյ:

21․ Եւ ես ի տկարութեան իմում յանհնարին հիւանդութեան մեծաւ գթով յիշեցի զձեզ: Դարձեալ եմ ես ի կողմանց Պարսից, եւ անկայ ի հիւանդութիւն դժուարին. եւ այսպէս լաւ համարեցայ ի մտի իմում վասն աւգտի հասարակաց եւ շինութեան:

22․ Եւ իմ` ոչ եթէ յոյս ինչ հատեալ է վասն կենաց, այլ ակն ունիմ ապրել ի դժուարին հիվանդութենէ աստի:

23․ Բայց եւ յայն վայր հայեցայ, եթէ հայրն ի ժամանակի յորում վերակողմն կողման չուեալ գնացեալ երթայր` ցոյց նա զփոխանակն իւր.

24․ զի եթէ որ ինչ անցք անցցեն ընդ նա, կամ համբաւ ինչ դժուարին եկեսցէ` գիտիցեն ում պահեալ կայ` եւ յանձն է տեղին, եւ մի խռովեսցին:

25․ Եւ թող զայս` հայեցայ ես շուրջ զմեւք ի մերձաւորս արքայութեան մերոյ, եւ որ շուրջ զմեւք` ընդ ակամբ հայէին ի մեզ. յայտ արարի ես զորդի իմ զԱնտիոքոս ի տեղի իմ թագաւորութեան. զոր բազում անգամ արդեւք իբրեւ չու արարեալ իմ գնայի, ի վերին կողմանս երթանայի. բազմաց ումեք ի ձէնջ յանձն արարեալ` եւ ի ձեռն եդեալ երթայի: Այլ ես` եւ առ նոսա գրեցի պատճենիւդ այդուիկ, զոր առ ձեզդ ի ներքոյ գրեցի:

26․ Արդ աղաչեմ զձեզ` յիշել ձեզ զերախտիսն զառհասարակ բարեացն. եւ սէր աւգուտ առ իւրաքանչիւր` պահել ընդ իս զհաւանութիւն միաբանութեան` եւ առ որդիդ իմ.

27․ զի զայս ինչ հաստատեալ հաւատացեալ գիտեմ, թէ քաղցրագոյն մարդասիրագոյն եւս յանկիցէ ի ձեզ` զիմոց բարուց զկնի հայեցեալ:

28․ Եւ մարդախոշոշն` անաւրէն հայհոյիչն, զայս աւրինակ անկեալ կործանեալ սատակամահ լինէր, յաւտար լերինս չարաչար տանջանաւք զոր ընդ այլս անցոյց` կարճէր ի կենաց անտի:

29․ Իսկ Փիլիպպոս դայեկորդի իւր որ առեալ տանէր զմարմին նորա` երկեաւ յորդւոյ անտի. առ Պտղոմէոս յերկիրն Եգիպտացւոց հատուածով փախստեայ լինէր: