1․ Իսկ Նիկանովր` իբրեւ ազդ եղեւ նմա վասն յուդայեանց ի կողմանցն Շամրտացւոց, խորհեցաւ պատրաստեցաւ յաւուր պահոց շաբաթու անկանել ի վերայ:
2․ Եւ հրէայքն` որ ընդ նմա էին, բռնադատեալ տանէր Նիկանովր, սկսան աղաչել եւ ասել. Քաւ քեզ Տէր, մի այդպէս խիստ եւ խըժաբար կատարեր զկամս քո. այլ տուր փառս, եւ դիր պատիւ աւուրս որ պատուեցաւ ի պատիւ հանգստեան յամենակալ սրբոյդ:
3․ Սկսաւ անդէն հարցանել անաւրէնն` եւ ասէ. Եւ գո՞յ Աստուած ամենակալ յերկինս որ հրամայեաց ձեզ փափուկ ունել զաւրն շաբաթուց:
4․ Նոքա պատասխանի ետուն` եւ ասեն. Այո, գոյ Տէր ամենազաւր կենդանի, որ հրամայեաց փափուկ ունել զեւթներորդ շաբաթուց:
5․ Եւ ժանտաժուտն ասէ արհամարհանաւք, ասէ` հզաւրն երկրիս է. որ տայ գործել զինու եւ զարդու, եւ գործել զգործ արքունի: Եւ սակայն ոչ մեղմացաւ անաւրէնն ի հպարտութենէ անտի:
6․ Եւ Նիկանովր ամենայն հպարտութեամբ խստապարանոց գնացեալ, համարէր հասանել ի վերայ Յուդայեանց. հասանել սատակել` եւ նշան յաղթութեան կանգնել:
7․ Իսկ Մակաբէոս յամենայն ժամ յուսացեալ էր ի Տէր, որ հանապազաւր զաւգնութիւն իւր ոչ առնէր պակաս ի նմանէ:
8․ Մխիթարէր զայնոսիկ որ ընդ իւրն էին, մի ձանձրանալ` մի զանգիտել յանաւրէն հեթանոսաց. յարձակել, եւ դնել ի մտի զգործսն քաջութեան զառաջինս: Եւ որ աւգնականութիւնքն ձեզ յերկնից գտան. եւ արդ` ակն ունել զնոյն ի Տեառնէ զյաղթութիւն եւ զմխիթարութիւն:
9․ Եւ մխիթարէր զնոսա յաւրինացն եւ ի մարգարէից. առ յիշեցուցանել նոցա զմարտ պատերազմաց որ ի ձեռս նոցա կատարեցաւ.
10․ պնդասրտեալ յաւժարագոյնս եւս առնէր զնոսա, զհեթանոսացն եւս ստութիւնս ի մէջ բերելով, եւ զուխտիցն անցանել, եւ զերդմանցն անարգել:
11․ Եւ զմի մի ի նոցանէ առաւել վառէր մխիթարութեան բանիւք, քան զինուքն` տիգաւք եւ ասպարաւք: Եւ երազ եւս սկսաւ պատմել նոցա արժանի ժամանակին, զի առաւել զուարթացոյց զամենեսեան:
12․ Եւ էր տեսիլ երազոյն աւրինակ այս. Ոնիա ոմն որ յայնժամ լեալ էր քահանայապետ. գեղեցիկ հայելով, շքեղ տեսանելով, հեզ բարոյիւք, եւ հանդարտ սրտիւ. եկեալ խաւսս արկանէր գեղեցիկ, որպէս սովոր էր ի մանկութենէ, զամենայն զանձին քաջութենէ. համբարձեալ զձեռս իւր աղաչէր ի վերայ ազգացն հեբրայեցւոց հաստատութեան:
13․ Ապա դարձեալ տեսանէր զծերութիւն փառաւորութեան սքանչելի եւ կարի վայելուչ իմն, որ շուրջ զնովաւ բակ առեալ ունէր` եւ ասէ:
14․ Անդուստ խաւսել սկսաւ Ոնիա` եւ ասէր. Եղբայր ծերս այս. սա է որ բազում աղաւթս անպակաս յաճախ մատուցանէ Աստուծոյ Երեմիա մարգարէ Աստուծոյ:
15․ Եւ ձգէր զաջ ձեռն իւր Երեմիա, եւ տայր ձեռն ի ձեռն ցՅուդայ սուսեր մի ոսկեհանդերձ. եւ ընդ տալն` ասէր այսպէս.
16․ Առ զսուսերդ զայդ սուրբ պարգեւ ի Տեառնէ, զի դովաւ սատակեսցես զթշնամիս ամենայն:
17․ Մխիթարեցան ի բանից անտի Յուդայ` ի զաւրեղ եւ ի գեղեցիկ, եւ բարձրացան յոյժ քաջալերութեամբ. եւ անձինք երիտասարդաց վերստին նորոգեցան: Եդին ի մտի այնուհետեւ ոչ այսր անդր սայթաքել, այլ հաստատուն զոտս ի բոյս հարկանել, յենուլ ի համբերութիւն, պնտել ի պատերազմի. ժառանգել զանուն քաջութեան, հաստատել ի վերայ իրաց ուխտին հաւասարութեան, առնուլ յանձն զճգնութիւն ի վերայ քաղաքին.
18․ ի վերայ կանանց եւ մանկանց, եւ եղբարց հարազատաց, եւ ի վերայ դայեկաց բնակաց տոհմային քաղաքացւոց: Եւ առաւել քան զայս ամենայն ճգնութիւն պատերազմի էր նոցա ի վերայ մեծի տաճարին սրբելոյ:
19․ Էր սակայն եւ ի ներքս քաղաքացւոցն ոչ թեթեւ վիշտ պատերազմի, կարծիք վշտագին դատաստանին:
20․ Այլ իբրեւ կողմանք զաւրացն երկոցունց ի միմեանս հասանէին, փող հարկանէր, պատրաստութիւն լինէր, ճակատ յարդարէր, զփիղսն վառեալս գնդաց գնդաց ի գլուխ յաւրինեալ կացուցանէին, զհեծելազաւրն յաջ յահեակ թեւս գործէին:
21․ Զայն ահեղ տեսիլ` Յուդա հայեցեալ տեսանէր` զգնդացն դրաւշու դրաւշու պատրաստութիւն, զզինուցն զպէսպէս սրբութիւն, զնշանացն փողփողել, զմեծամեծ գազանացն զանհնարին գազանութիւն, զձեռս յերկինս համբարձեալ` ի նշանագործ Տէրն կարդայր. որ ոչ թէ ըստ կամս մարդկան, այլ ըստ կամս իրաւանց իւրոց տայ զյաղթութիւն արժանեաց իւրոց:
22․ Եւ սկսաւ ասել յաղաչելն իւր այսպէս. Դու Տէր տերանց` առաքեցեր զհրեշտակ քո ի ժամանակս Եզեկիայ արքայի, եւ սատակեցեր դու ի զաւրաց անտի Սենեքերիմայ հարիւր ութսուն եւ հինգ հազար հեծեալ սպառազէն:
23․ Եւ արդ Տէր ամենազաւր որ բնակեալ ես յերկինս, առաքեա զհրեշտակ քո առաջի մեր, յահ յերկեւղ ի դողումն, ի զաւրութիւն բազկի քոյ, զի զահի հարցին` եւ պակիցեն,
24․ որ հայհոյութեամբ հասեալ են ի վերայ ժողովրդեան քոյ: Եւ սա զբանս իւր վախճանեաց:
25․ Իսկ Նիկանովր` մեծաշուք ի գոչիւն փողոյ, բազում արուեստականաց ձայնիւ զճակատն յառաջ մատուցանէր:
26․ Սոքա աստի բազում աղաւթիւք խնդրուածոց ի վերայ յարձակէին.
27․ զձեռս ի գործ արարեալ, եւ զսիրտս առ Աստուած աղաւթիւք յերկինս: Հասանէին հարկանէին գունդն մակաբեան Յուդայ ի զաւրացն հեթանոսաց, ոչինչ պակաս յերից բիւրուց եւ ի հինգ հազարէ. մեծապէս զուարճացեալք յերեւել աւգնականութեան մեծութեանցն Աստուծոյ:
28․ Եւ այսպէս զգործն ուրախութեան վճարեալ խնդութեամբ դառնային: Անդ գտանէին անկեալ զՆիկանովր առաջի գնդին կոտորելոց` զինուն զարդուն նշանաւք հանդերձ ի մէջ երկուց ճակատոցն:
29․ Ի ձայն բարձր գոչման մեծ աղաղակաւ զամենազաւրն Աստուած յիւրեանց հայրենի բարբառն աւրհնէին:
30․ Հրաման տայր որ զաւրութեամբն հաստատութեամբ` առհասարակ քաջութեամբ նահատակութեամբ` մտադեւր հաւանութեամբ ի վերայ ազգին նահատակեալ` հրամայեաց զգլուխն հատանել զՆիկանովրայ, եւ զաջ ձեռն թիկամբն հանդերձ, եւ տանել յԵրուսաղէմ:
31․ Իբրեւ եկն ինքն` եհաս, կոչեաց զազգատոհմն, զքահանայսն առաջի սեղանոյն. եւ ետ ածել զամրապահ միջնաբերդին զակառանց.
32․ եւ ցոյց նոցա զանաւրէն զհայհոյիչ զՆիկանովրայ զգլուխն, եւ զձեռն զոր իշխեաց ձգել ի տաճար անդր յամենակալի Աստուծոյ պարծանաւք հպարտութեամբ:
33․ Եւ զլեզուն հրամայեաց զանաւրէն Նիկանովրայ հատանել. եւ ասէ, մանր մանր կոտորեալ զայս թռչնոց գէշագէշ ջամբեցից: Եւ զանմտութեան բազուկն յանդիման տաճարին հրամայեաց կախել:
34․ Այլ ամենեքին յերկինս աւրհնէին զերեւելին Աստուած` եւ ասէին. Աւրհնեալ որ պահեաց անարատ զսուրբ տեղի իւր:
35․ Եւ կախեաց զՆիկանովրայ զգլուխն զբարձրամուր աշտարակէն յայտ յանդիման ամենեցուն. եւ յայտնապէս աւգնականութեան Տեառն նշան յաղթութեան կանգնեցաւ:
36․ Ուխտ եդին առհասարակ, հրաման ետուն ընդ ամենայն ազգն ի հասարակ կամաց հաւանութենէ առնել զաւրն զայն աւր տաւնից տարեկանաց. զի մի թողցեն աննշան զաւրն զայն:
37․ Եւ էր նշան աւուրն թիւ երեքտասաներորդ աւր, երկոտասաներորդ ամսեանն Ադարայ, որ անուանեալ կոչի յասորւոց բարբառոյ անտի այսպէս. որ միով աւուրբ յառաջ էր քան զամիսն մարդքէական:
38․ Այն որ ինչ վասն Նիկանովրայ իրացն` խաւսք են, այսչափ: Եւ յայնց ժամանակաց յորում հասու եղեն հեբրայեցիք քաղաքին` ի նմին վայրի եւ ես զբանս վախճանեցից:
39․ Եւ թէ իցեն ի կարգի` գովեցայց ի կարգել անդ. զայս եւ ես կամիմ. ապա թէ հետեւակս ինչ` եւ տկարս ինչ խաւսեալ իցէ, ես այդչափ ինչ կարող էի:
40․ Զի որպէս զգինի ոք առանձինն ըմպիցէ` եւ դարձեալ զջուր առանձինն` անարգ է. այլ զորաւրինակ զջուր ընդ գինի ոք խառնէ, քաղցր եւ անոյշ առնէ զշնորհս նորա. սոյնպէս եւ բանից կազմութիւն զուարթացուցանէ զլսելիս որ ընդունին զսա: Յայսմ վայրի լիցի վախճան բանիցս:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: