1․ Եւ անտի յարուցեալ՝ գա՛յ ի սահմանս Հրեաստանի, յայնկոյս Յորդանանու: Եւ երթայր դարձեալ խռնեա՛լ ժողովուրդն առ նա, եւ որպէս սովո՛ր էր՝ միւսանգամ ուսուցանէ՛ր զնոսա:
2․ Իսկ փարիսեցիքն մատուցեալ փորձելո՛վ հարցանէին զնա՝ եւ ասէին, եթէ արժա՞ն իցէ առն զկին իւր արձակել:
3․ Նա՝ պատասխանի ետ նոցա՝ եւ ասէ. Զի՞նչ պատուիրեաց ձեզ Մովսէս:
4․ Եւ նոքա ասեն. Մովսէս հրաման ետ՝ գի՛ր մեկնելոյ գրել, եւ արձակել:
5․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնոսա. Վասն խստասրտութեան ձերոյ գրեաց զպատուիրանն զայն.
6․ այլ իսկզբանէ արարածոց, արո՛ւ եւ է՛գ արար զնոսա Աստուած, եւ ասէ:
7․ Վասն այսորիկ թողցէ այր զհա՛յր իւր եւ զմայր, եւ երթիցէ՛ զհետ կնոջ իւրոյ:
8․ Եւ եղիցին երկուքն ի մարմի՛ն մի: Եւ այնուհետեւ ո՛չ են երկու՝ այլ մարմին մի՛:
9․ Արդ՝ զոր Աստուած զուգեաց, մարդ մի՛ մեկնեսցէ:
10․ Եւ ի տան դարձեալ՝ աշակերտքն զնոյն հարցին ցնա՛:
11․ Եւ ասէ ցնոսա. Եթէ այր՝ արձակեսցէ զկին իւր, եւ արասցէ այլ, շնա՛յ:
12․ Եւ կին՝ եթէ ելցէ յառնէ իւրմէ՝ եւ եղիցի առն այլո՛ւմ, շնա՛յ:
13․ Եւ մատուցանէին առ նա մանկտի՝ զի ձե՛ռն դիցէ նոցա. իսկ աշակերտքն՝ սաստէի՛ն այնոցիկ որ մատուցանէինն:
14․ Իբրեւ ետես Յիսուս, բարկացեալ սաստեա՛ց նոցա եւ ասէ. Թո՛յլ տուք մանկտւոյդ գա՛լ առ իս, եւ մի՛ արգելուք զդոսա. զի այդպիսեա՛ցդ է արքայութիւն Աստուծոյ:
15․ Ամէն ասե՛մ որ ո՛չ ընկալցի զարքայութիւն Աստուծոյ իբրեւ զմանուկ, ո՛չ մտցէ ի նա:
16․ Եւ առեալ զնոսա ի գիրկս ձե՛ռն եդ ի վերայ՝ եւ աւրհնեաց զնոսա:
17․ Եւ ընդ ելանելն նորա անտի ի ճանապարհ, ահաւասիկ ոմն մեծատուն՝ ընթացեալ ի ծունր իջանէր, հարցանէ՛ր ցնա՝ եւ ասէր. Վարդապե՛տ բարի՝ զի՞նչ արարից զի զկեանսն յաւիտենականս ժառանգեցից:
18․ Եւ Յիսուս՝ ասէ ցնա. Զի՞ ասես զիս բարի. չի՛ք ոք բարի՝ բայց մի Աստուած հայր:
19․ Զպատուիրանս գիտես. մի՛ շնար. մի՛ սպանաներ. մի՛ գողանար. մի՛ սուտ վկայեր. պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր:
20․ Նա՝ պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնա. Վա՛րդապետ՝ զայդ ամենայն արարի՛ ի մանկութենէ իմմէ, արդ՝ զի՞նչ եւս պակաս իցեմ:
21․ Եւ Յիսուս հայեցեալ ի նա՝ սիրեա՛ց զնա եւ ասէ ցնա. Մի ինչ պակա՛ս է ի քէն, եթէ կամիս կատարեալ լինել, ե՛րթ զոր ինչ ունիս վաճառեա՛՝ եւ տո՛ւր աղքատաց, եւ ունիցիս գանձս յերկինս, եւ ա՛ռ զխաչն՝ եւ ե՛կ զկնի իմ:
22․ Եւ նա՝ խոժոռեալ ընդ բանն՝ գնաց տրտո՛ւմ: Զի ունէր ինչս բազումս:
23․ Եւ հայեցեալ յա՛յս կոյս՝ յա՛յն կոյս Յիսուս, ասէ ցաշակերտսն. Զիա՞րդ դժուարին է՝ որ զինչսդ ունին, մտանել յարքայութիւն Աստուծոյ:
24․ Եւ աշակերտքն զարմացեա՛լ էին ի վերայ բանիցն նորա: Իսկ Յիսուս դարձեալ պատասխանի ետ նոցա՝ եւ ասէ. Ո՛րդեակք՝ ո՞րչափ դժուարին է յուսացելոց յինչս՝ մտանել յարքայութիւն Աստուծոյ:
25․ Դիւրի՛ն է մալխոյ ընդ ծա՛կ ասղա՛ն անցանել, քան մեծատա՛ն յարքայութիւն Աստուծոյ մտանել:
26․ Եւ նոքա առաւե՛լ եւս զարմանային՝ եւ ասէին ընդ միմեանս. Իսկ ո՞վ կարասցէ ապրել:
27․ Հայեցեալ ընդ նոսա Յիսուս՝ ա՛սէ. Առ ի մարդկանէ՛ ա՛յդ անհնարին է, այլ ո՛չ առ ի յԱստուծոյ:
28․ Սկսաւ ասել ցնա Պե՛տրոս. Ահաւասիկ մեք՝ թողաք զամենայն, եւ եկաք զկնի՛ քո:
29․ Պատասխանի՛ ետ Յիսուս եւ ասէ. Ամեն ասե՛մ ձեզ՝ ո՛չ ոք է որ եթող զտուն, կամ զեղբարս, կամ զքորս, կամ զհայր, կամ զմայր, կամ զորդիս, կամ զագարակս՝ վասն իմ կամ վասն աւետարանին.
30․ եթէ ոչ առնուցո՛ւ հարիւրապատիկ ա՛յժմ յա՛յսմ ժամանակի տո՛ւնս, եւ եղբարս, եւ քորս, եւ մայրս, եւ որդիս, եւ ագարակս հալածանաւք հանդերձ, եւ յաշխարհին որ գալոց է՝ զկեա՛նսն յաւիտենականս:
31․ Զի բազումք եղիցին առաջինք՝ յետի՛նք, եւ յետինք՝ առաջի՛նք:
32․ Եւ էին ի ճանապարհի՛ մինչ դեռ ելանէին յԵրուսաղէմ. եւ երթա՛յր Յիսուս առաջի քան զնոսա, եւ զարմացեա՛լ էին որ զհե՛տն երթային. եւ երկնչէի՛ն: զևէ Եւ առեալ միւսանգամ զերկոտասանսն առանձինն, սկսաւ ասել նոցա զինչ ա՛նցք անցանելոց իցեն ընդ նա:
33․ Թէ ահաւասիկ ելանեմք յԵրուսաղէմ. եւ որդի մարդոյ մատնեսցի քահանայապետիցն եւ դպրաց. եւ դատեսցի՛ն զնա ի մահ, եւ մատնեսցեն զնա հեթանոսաց.
34․ եւ կատակեսցե՛ն զնովաւ, եւ հարկանիցե՛ն զնա, եւ թքանիցեն ի նա, եւ սպանցեն. եւ յերի՛ր աւուր յարիցէ՛:
35․ Եւ երթային առ նովաւ Յա՛կովբոս եւ Յովհա՛ննէս՝ որդիքն Զեբեդեայ. եւ ասեն ցնա. Վա՛րդապետ՝ կամիմք զի զոր ինչ խնդրեսցուք ի քէն՝ արասցե՛ս մեզ:
36․ Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Զի՞նչ կամիք յինէն՝ զի արարի՛ց ձեզ:
37․ Եւ նոքա՝ ասեն ցնա. Տո՛ւր մեզ՝ զի նստցուք մի՝ յաջմէ՛ քումմէ եւ մի՛ յահեկէ՛՝ ի փա՛ռսն քում:
38․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնոսա. Ո՛չ գիտէք զինչ խնդրէք. կարէ՞ք ըմպել զբաժակն՝ զոր ե՛ս ըմպելոց եմ, կամ զմկրտութիւնն՝ զոր ես մկրտելոցն եմ մկրտել:
39․ Եւ նոքա՝ ասեն ցնա. Կարե՛մք: Եւ Յիսուս ասէ ցնոսա. Զբաժակն զոր ես ըմպելոց եմ՝ ըմպիցէ՛ք, եւ զմկրտութիւնն՝ զոր ես մկրտելոց եմ՝ մկրտիցի՛ք.
40․ այլ նստուցանել ընդ աջմէ իմմէ եւ ընդ ահեկէ՝ ո՛չ է իմ տալ, այլ որոց տուեալ իցէ:
41․ Եւ լուեա՛լ զայն տասանցն, սկսան բարկանա՛լ Յակովբայ եւ Յովհաննու:
42․ Եւ Յիսուս կոչեաց զնոսա առ ինքն, եւ ասէ ցնոսա. Գիտէ՛ք. զի որ յանուա՛ն իշխանքն են հեթանոսաց, տիրե՛ն նոցա. եւ մեծամե՛ծք նոցա իշխեն նոցա:
43․ Ո՛չ նո՛յնպէս իցէ եւ ի ձերում միջի. այլ որ կամիցի ի ձէնջ մե՛ծ լինել, եղիցի ձեր պաշտաւնեա՛յ.
44․ եւ որ կամիցի ի ձէնջ առաջին լինել՝ եղիցի ձեր ամենեցուն ծառայ:
45․ Քանզի եւ որդի մարդոյ՝ ո՛չ եկն առնուլ պաշտաւն, այլ պաշտե՛լ, եւ տալ զանձն իւր փրկա՛նս փոխանակ բազմաց:
46․ Եւ գան յԵրիքո՛վ. եւ ընդ ելանելն նորա յԵրիքովէ աշակերտաւքն՝ եւ բազում ժողովրդովք, որդի Տիմէի Բարտիմէո՛ս կոյր նստէ՛ր մուրացիկ յանցս ճանապարհի:
47․ Իբրեւ լուաւ՝ թէ Յիսուս Նազովրեցի՛ է, սկսաւ աղաղակել՝ եւ ասել. Որդի Դաւթի Յիսուս՝ ողորմեա՛ց ինձ:
48․ Եւ սաստէին նմա բազումք՝ զի լռեսցէ՛, եւ նա՝ առաւե՛լ եւս աղաղակէր. Որդի Դաւթի ողորմեա՛ց ինձ:
49․ Զտեղի՛ առ Յիսուս, եւ հրամայեաց կոչե՛լ զնա: Կոչեն զկոյրն՝ եւ ասեն ցնա. Քաջալերեա՛ց՝ արի՛՝ կոչէ՛ զքեզ:
50․ Եւ նորա ընկեցեալ զձորձս իւր, յարեաւ ե՛կն առ Յիսուս:
51․ Պատասխանի՛ ետ նմա Յիսուս՝ եւ ասէ. Զի՞նչ կամիս՝ թէ արարից քեզ: Ասէ ցնա կոյրն. Ռա՛բբունի, զի բացա՛յց:
52․ Եւ Յիսուս ասէ ցնա. Ե՛րթ՝ հաւատք քո կեցուցի՛ն զքեզ: Եւ վաղվաղակի՛ բացաւ, եւ երթա՛յր զհետ նորա ի ճանապարհին:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: