1․ Դարձեալ սկսաւ ուսուցանել առ ծովեզերբն. եւ խռնեցա՛ն զնովաւ ժողովուրդք բազումք, մինչեւ ի նա՛ւ մտանել նմա, եւ նստե՛լ ի ծովուն. եւ ամենայն ժողովուրդքն զծովեզերբն՝ զցամա՛քն ունէին:
2․ Եւ ուսուցանէր զնոսա առակաւք բազո՛ւմ ինչ: Եւ ասէր նոցա ի վարդապետութեան իւրում:
3․ Լսէ՛ք ահաւասիկ ել սերմանաւղ սերմանե՛լ:
4․ Եւ եղեւ ի սերմանելն, ոմն անկաւ առ ճանապարհաւ, եւ եկն թռչուն եւ եկե՛ր զնա:
5․ Եւ այլն անկաւ յապառաժի՝ ուր ո՛չ գոյր հող բազում. եւ վաղվաղակի՛ բուսաւ: Քանզի ո՛չ գոյր հիւթ երկրին,
6․ եւ յորժամ ծագեաց արեւ՝ ջեռա՛ւ, եւ զի ո՛չ գոյին արմատք՝ ցամաքեցա՛ւ:
7․ Եւ այլն անկաւ ի մէ՛ջ փշոց. ելին փուշքն եւ հեղձուցի՛ն զնա, եւ պտուղ ո՛չ ետ:
8․ Եւ այլն անկաւ յերկիր բարւոք. եւ ելեալ աճեցեալ տայր պտո՛ւղ, եւ բերէր ընդ միոյ՝ երեսուն, եւ ընդ միոյ՝ վաթսուն, եւ ընդ միոյ՝ հարեւր:
9․ Եւ ասէր. որ ունիցի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ:
10․ Եւ իբրեւ եղեւ առանձինն, հարցին ցնա որ զնովաւն էին աշակերտաւքն հանդերձ՝ զառակսն:
11․ Եւ ասէ ցնոսա. Ձեզ տուեալ է գիտե՛լ զխորհուրդս արքայութեան Աստուծոյ: Բայց նոցա որ արտաքինքն են՝ ամենայն ինչ առակաւք լինի:
12․ Զի տեսանելով տեսցեն՝ եւ մի՛ տեսցեն, եւ լսելով լուիցեն՝ եւ մի՛ իմասցին. զի մի՛ երբէք դարձցին՝ եւ թողցին նոցա:
13․ Եւ ասէ ցնոսա. Ո՛չ գիտէք զառակս զայս, եւ զիա՞րդ զամենայն առակսն գիտիցէք:
14 Որ սերմանէն՝ զբա՛նն սերմանէ:
15․ Եւ նոքա են որ առ ճանապարհաւն, ուր բա՛նն սերմանի. եւ յորժամ լսեն զնա, գայ սատանայ՝ եւ հանէ՛ զբանն սերմանեալ ի սիրտս նոցա:
16․ Եւ նոքա են որ յապառաժին սերմանեցան. որք յորժամ լսիցեն զբանն, վաղվաղակի խնդութեամբ ընդունին:
17․ Եւ զի ո՛չ ունին արմատս յանձինս, այլ առ ժամանա՛կ մի են. ապա ի հասանել նեղութեան կամ հալածման վասն բանին, վաղվաղակի՛ գայթագղին:
18․ Իսկ որ ի մէջ փշոցն սերմանեցան, նոքա են՝ որ իբրեւ զբանն լսեն,
19․ եւ հոգք աշխարհիս, եւ պատրանք մեծութեան մտանեն եւ հեղձուցանեն զբանն՝ եւ անպտո՛ւղ լինի:
20․ Եւ նոքա են որ յերկիրն բարւոք սերմանեցան, որք լսեն զբանն՝ եւ ընդունի՛ն, եւ տան պտո՛ւղ, ընդ միոյ՝ երեսո՛ւն, եւ ընդ միոյ՝ վաթսո՛ւն, եւ ընդ միոյ՝ հարե՛ւր:
21․ Եւ ասէ ցնոսա. Մի եթէ՝ գայ ճրա՛գ զի ընդ գրուանաւ դնիցի, կամ ընդ մահճաւք. ոչ ապաքէն ի վերայ աշտանակի դնիցի:
22․ Զի՝ չէ՛ ինչ ի ծածուկ, որ թէ ո՛չ յայտնեսցի. եւ ո՛չ եղեւ ինչ գաղտնի, եթէ ո՛չ ի յա՛յտ գայցէ:
23․ Եթէ ոք ունիցի ականջս լսելոյ, լուիցէ՛:
24․ Եւ ասէ ցնոսա. Տեսէ՛ք զինչ լսէքդ, եւ յաւելցի՛ ձեզ որոց լսէքդ. որով չափով չափէք՝ նովի՛ն չափեսցի՛ ձեզ:
25․ Որ ոք ունիցի՛ տացի՛ նմա. եւ որ ո՛չն ունիցի, եւ զոր ունին՝ բարձցի՛ ի նմանէ:
26․ Եւ ասէր. Ա՛յսպէս է արքայութիւն Աստուծոյ. որպէս զի այր մի արկանիցէ սերմանիս յերկրի.
27․ եւ ննջիցէ, եւ յառնիցէ զցա՛յգ եւ զցերեկ. եւ սերմանիքն բուսանիցին եւ աճիցեն. եւ նա ո՛չ գիտէ՝
28․ թէ երկիրն ինքնին բերէ զպտուղ. նախ՝ զխո՛տն, եւ ապա՝ զհա՛սկն, եւ ապա՝ ցորեան ատոք ի հասկին:
29․ Այլ յորժամ տայցէ զպտուղն, վաղվաղակի առաքի մանգաղ. զի հասեա՛լ են հունձք:
30․ Եւ ասէր. Ո՞ւմ նմանեցուսցուք զարքայութիւնն Աստուծոյ, կամ որո՞վ առակաւ՝ առակեսցուք զնա:
31․ Որպէս հատն մանանխոյ՝ որ յորժամ սերմանիցի յերկրի, փոքրագո՛յն է քան զամենայն սերմանիս՝ որ են յերկրի:
32․ Եւ յորժամ սերմանիցի, բուսանի եւ լինի մե՛ծ քան զամենայն բանջար եւ արձակէ՛ ոստս մեծամեծս, մինչեւ բաւակա՛ն լինել ընդ հովանեաւ նորա թռչնոց երկնից բնակել:
33․ Եւ այնպիսի՛ առակաւք խաւսէր ընդ նոսա զբանն, որպէս կարա՛ւղ լինէին լսել.
34․ եւ առանց առակի ո՛չինչ խաւսէր ընդ նոսա: Բայց առանձինն աշակերտացն իւրոց մեկնէ՛ր զամենայն:
35․ Եւ ասէ ցնոսա յաւուր յայնմիկ՝ իբրեւ ընդ երեկս լինէր. Եկայք անցցո՛ւք յա՛յն կողմն:
36․ Թողուն զժողովուրդն, եւ առնո՛ւն զնա նաւա՛ւն հանդերձ, եւ զայ՛լ եւս նաւսն որ էին ընդ նմա:
37․ Եւ լինէր մրրիկ մեծ հողմոյ, եւ զալիսն ի նա՛ւն զեղոյր մինչ գրեթէ լի՛ իսկ լինել:
38․ Եւ ինքն ննջէ՛ր ի խելս նաւին ի վերայ բարձի: Զարթուցանէին զնա՝ եւ ասէին. Վարդապե՞տ՝ ո՛չինչ է քեզ փոյթ, զի կորնչիմք աւասիկ:
39․ Եւ զարթուցեալ սաստեա՛ց հողմոյն, եւ ծովուն՝ ասէ. Դադարեա՛ կարկեա՛ց: Եւ դադարեաց հողմն, եւ եղեւ խաղաղութիւն մեծ:
40․ Եւ ասէ ցնոսա. Ընդէ՞ր այդպէս վատասիրտք էք, չե՛ւ եւս ունիք հաւատս: Եւ երկեան երկե՛ւղ մեծ, եւ ասէին ցմիմեանս. Ո՞ ոք արդեւք իցէ սա, զի եւ հո՛ղմ եւ ծո՛վ հնազանդին սմա:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: