1. Եւ ե՛լ անտի, ե՛կն ի գաւառ իւր, եւ երթային զհետ նորա աշակերտքն իւր:
2. Եւ եղեւ ի շաբաթուն՝ սկսաւ ուսուցանե՛լ ի ժողովրդեանն: Եւ բազումք իբրեւ լսէին՝ զարմանային ընդ վարդապետութիւն նորա, եւ ասէին. Ուստի՞ է սմա այս, կամ զի՞նչ է իմաստութիւնս որ տուեալ է սմա. զի զաւրութիւնք այսպիսի՛ք ի ձեռաց սորա լինիցին:
3. Ո՞չ սա է մանուկ հիւսանն, եւ որդին Մարեմայ, եղբայր Յակովբա՛յ եւ Յովսեա՛յ եւ Յուդայի՛ եւ Սիմովնի. եւ չիցե՞ն քորքն դորա ա՛ստ առ մեզ: Եւ գայթագղէին ի նա:
4. Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Ոչ է մարգարէ՛ անարգ, բայց եթէ ի գաւառի՛ իւրում, եւ յազգատոհմի, եւ ի տա՛ն իւրում:
5. Եւ ո՛չ կարէր անդ՝ եւ ո՛չ մի ինչ զաւրութիւն առնել, բայց սակաւ հիւանդաց ձեռն եդեալ՝ բժշկէ՛ր զնոսա:
6. Եւ զարմանա՛յր վասն անհաւատութեան նոցա:
Եւ շրջէր շուրջ զգաւառաւքն, եւ ուսուցանէր:
7. Եւ կոչեա՛ց առ ինքն զերկոտասանսն, եւ սկսաւ առաքե՛լ զնոսա երկուս երկուս. եւ տայր նոցա իշխանութիւն ի վերայ այսոց պղծոց:
8. Եւ պատուիրեաց նոցա՝ զի մի՛ ինչ բարձցեն ի ճանապարհ, բայց միայն գաւազա՛ն. մի՛ պարկ, մի՛ հաց, մի՛ պղինձ ի գաւտիս:
9. Այլ ագանել հողաթա՛փս, եւ մի՛ զգենուցուք ասէ՝ երկուս պարեգաւտս:
10. Եւ ասէ՛ր ցնոսա. Յոր տուն մտանիցէք, անդէ՛ն աւթեվանս կալջի՛ք՝ մինչեւ ելանիցէք անտի:
11. Եւ որ ոչ ընկալցին զձեզ, եւ ո՛չ լուիցեն ձեզ, յորժամ ելանիցէք անտի՝ թաւթափեսջի՛ք զփոշի ոտից ձերոց ի վկայութիւն նոցա:
12. Եւ ելեալ քարոզէին՝ զի ապաշխարեսցե՛ն.
13. եւ դե՛ւս բազումս հանէին՝ եւ աւծանէին իւղով զբազում հիւանդս, եւ բժշկէի՛ն զնոսա:
14. Եւ լուա՛ւ արքայ Հերովդէս. քանզի յայտնի եղեւ անուն նորա. եւ ասէր, թէ Յովհաննէս մկրտիչ յարեա՛ւ ի մեռելոց, եւ վասն ա՛յնորիկ զաւրութիւնք լինին նովաւ:
15. Ա՛յլք ասէին՝ թէ Եղիա՛ իսկ այլքն՝ թէ մարգարէ՛ է, կամ թէ՝ իբրեւ զմի՛ ի մարգարէից:
16. Իբրեւ լուաւ Հերովդէս, ասէ. Զորոյ՝ ե՛ս զգլուխն հատի զՅովհաննու, սա՛ է՝ նա յարեա՛ւ ի մեռելոց:
17. Զի ինքն Հերովդէս առաքեաց կալաւ զՅովհաննէս, եւ կապեա՛ց զնա եւ ե՛դ ի բանտի, վասն Հերովդիայ կնոջ Փիլիպպոսի եղբաւր նորա, քանզի նա՝ կին արար զնա:
18. Քանզի ասէ՛ր Յովհա՛ննէս ցՀերովդէս՝ թէ ո՛չ է աւրէն քեզ ունել զկի՛ն եղբաւր քոյ:
19. Եւ Հերովդիա ոխացեա՛լ էր ընդ նմա՝ եւ կամէր սպանանե՛լ զնա, եւ ո՛չ կարէր:
20. Զի Հերովդէս՝ երկնչէ՛ր ի Յովհաննէ. քանզի գիտէր զնա այր արդա՛ր եւ սուրբ. եւ սպասէ՛ր նմա. եւ լուեալ ի նմանէ բազում ինչ՝ առնէ՛ր, եւ քաղցրութեամբ՝ լսէր նմա:
21. Իբրեւ ա՛ւր մի լինէր պարապոյ, յորժամ ընթրի՛ս տայր Հերովդէս՝ յաւուր ծննդոց իւրոց, նախարարա՛ց իւրոց եւ հազարապետաց եւ մեծամեծա՛ց գալիլեացւոց.
22. եւ ի մտանել դստերն Հերովդիայ եւ ի կաքաւել, հաճո՛յ եղեւ Հերովդի եւ բազմականացն: Ասէ՛ թագաւորն ցաղջիկն. Խնդրեա՛ յինէն զոր ինչ կամիս, եւ տա՛ց քեզ:
23. Եւ երդուաւ նմա բազում անգամ, թէ զոր ինչ եւ խնդրեսցե՛ս դու յինէն, տա՛ց քեզ՝ մինչեւ ցկէ՛ս թագաւորութեան իմոյ:
24. Նա՝ ելեալ ասէ՛ ցմայր իւր. Զի՞նչ խնդրեցից: Եւ նա՛ ասէ, զգլո՛ւխն Յովհաննու մկրտիչ:
25. Եւ մտեալ անդրէն փութանակի առ թագաւորն՝ ասէ՛. Կամիմ՝ զի այժմ տացե՛ս ինձ վաղվաղակի ի վերայ սկտեղ զգլուխն Յովհա՛ննու մկրտչի:
26. Եւ տրտմեցա՛ւ յոյժ թագաւորն, այլ վասն երդմանցն՝ եւ կոչնականացն՝ ո՛չ կամեցաւ անարգել զնա.
27. եւ առաքեաց վաղվաղակի թագաւորն՝ դահիճ, եւ հրամայեաց բերե՛լ զգլուխն նորա: Եւ չոգա՛ւ գլխատեաց զնա ի բանտին.
28. եւ եբե՛ր զգլուխն նորա սկտեղբ՝ եւ ե՛տ ցաղջիկն: Եւ աղջիկն տարաւ՝ ե՛տ մաւր իւրում:
29. Իբրեւ լուան աշակերտքն նորա, եկին՝ բարձին զմարմինն՝ եւ եդին ի գերեզմանի:
30. Ժողովեցան առաքեալքն առ Յիսուս, եւ պատմեցի՛ն նմա զամենայն ինչ զոր արարին եւ զոր ուսուցին:
31. Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Եկա՛յք դուք առանձինն յանապատ տեղի, եւ հանգիջի՛ք սակա՛ւ մի: Զի էին բազումք որ երթային եւ գային, եւ հա՛ց անգամ՝ չժամանաէին ուտել:
32. Եւ գնացի՛ն նաւու յանապատ տեղի առանձինն:
33. Եւ տեսին զնոսա զի երթային, եւ զգացի՛ն բազումք. եւ հետի յամենայն քաղաքաց խո՛ւռն ընթանային անդր, եւ մերձենայի՛ն առ նոսա:
34. Եւ ելեալ ետես ամբոխ բազում, եւ գթացա՛ւ ի նոսա զի էին իբրեւ ոչխարք՝ որոց ո՛չ իցէ հովիւ: Եւ սկսաւ ուսուցանե՛լ զնոսա յոյժ:
35. Եւ իբրեւ բազում ժա՛մ եղեւ, մատուցեալ աշակերտքն՝ ասէին. Տեղիս՝ անապա՛տ է, մինչդեռ աւուր կայ,
36. արձակեա՛ զժողովուրդսդ, զի երթեալ շուրջ յագարակս եւ ի գեղս՝ գնեսցե՛ն իւրեանց զինչ ուտիցեն, զի աստ՝ ինչ ուտել՝ ո՛չ ունին:
37. Նա՝ պատասխանի՛ ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. Դո՛ւք տուք դոցա՝ ուտել: Ասեն ցնա՝ երթիցուք գնեսցուք երկերի՛ւր դահեկանի հաց, եւ տացո՛ւք դոցա ուտել:
38. Ասէ ցնոսա. Քանի՞ նկանակ ունիք, երթայք տեսէ՛ք: Իբրեւ գիտացին, ասեն ցնա. Հի՛նգ. եւ երկո՛ւս ձկունս:
39. Եւ հրամայեաց նոցա բազմե՛լ երախա՛նս երախանս ի վերայ դալա՛ր խոտոյ:
40. Եւ բազմեցան դասք դասք, ուր հարեւր եւ ուր յիսուն:
41. Եւ առեալ զհինգ նկանակն եւ զերկուս ձկունսն, հայեցա՛ւ յերկինս, աւրհնեա՛ց մանրեա՛ց զնկանակսն, եւ ետ ցաշակերտսն զի արկցեն նոցա, եւ զերկուս ձկունսն՝ բաշխեա՛ց ամենեցուն.
42. Կերան՝ եւ յագեցա՛ն.
43. եւ բարձին զնշխարսն երկոտասան սակառի՛ լի, եւ ի ձկա՛նց անտի:
44. Եւ էին որք կերանն՝ իբրեւ արք հինգ հազար:
45. Եւ նոյն ժամայն ճեպեա՛ց զաշակրետսն մտանե՛լ ի նաւ, եւ յառաջագո՛յն քան զնա երթալ յա՛յնկոյս ի Բեթսայիդա, մինչ ինքն զժողովուրդսն արձակիցէ.
46. կզ. Եւ հրաժարեալ ի նոցանէ՝ ել ի լեառն կալ յաղաւթս:
47. Եւ իբրեւ երեկոյ եղեւ, է՛ր նաւն ի մէջ ծովուն, եւ ինքն ի ցամաքի՛:
48. Եւ ետես զնոսա հողմակոծեալս ի վարելն, զի էր հողմն ընդդէ՛մ նոցա: Եւ զչորրորդ պահու գիշերոյն գա՛յ առ նոսա գնալով ի վերայ ծովուն. եւ կամէր զանց առնել առ նոքաւք:
49. Նոքա իբրեւ տեսին զի գնա՛յր ի վերայ ծովուն, համարեցան թէ առաչաւք ինչ լինիցի, եւ զաղաղա՛կ բարձին:
50 Քանզի ամենեքեան տեսին զնա՝ եւ խռովեցան: Եւ նա՝ անդէն վաղվաղակի խաւսեցա՛ւ ընդ նոսա, եւ ասէ. Քաջալերեցարո՛ւք, ե՛ս եմ՝ մի՛ երկնչիք:
51. Եւ ե՛լ ի նաւն առ նոսա, եւ դադարեա՛ց հողմն: Եւ առաւե՛լ եւս յիմարեալ էին ի միտս իւրեանց, եւ զարմանային յոյժ.
52. քանզի եւ ի վերայ հացին ո՛չ իմացան զի էր սիրտ նոցա թմբրեալ:
53. Եւ իբրեւ անցին յայնկոյս, եկի՛ն յերկիրն Գեննեսարեթ:
54. Եւ իբրեւ ելին ի նաւէ անտի, իսկ եւ իսկ ծանեա՛ն զնա արք տեղւոյն այնորիկ.
55. եւ ընթացեալ ա՛յսր անդր ընդ ամենայն գաւառն, սկսան մահճաւք բերել զհիւանդս, ուր լսէին թէ անդ իցէ:
56. Եւ ուր եւ մտանէր՝ ի գեղս կամ ի քաղաքս կամ յագարակս, ի հրապարակս դնէին զախտաժէտս, եւ աղաչէին զնա՝ զի գոնէ՝ ի քղանցս հանդերձից նորա մերձենայցեն. եւ որք միանգամ մերձեցանն՝ փրկեցա՛ն:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: