Գլուխ 8

   
1․ Յաւուրսն յայնոսիկ դարձեալ ժողովո՛ւրդ բազում էր, եւ ինչ՝ ո՛չ ունէին ուտել. կոչեա՛ց զաշակերտսն իւր՝ եւ ասէ ցնոսա:

2․ Գթա՛մ ես ի վերայ ժողովրդեանդ. զի արդ՝ երե՛ք աւուրք են՝ մինչ առ ի՛ս են, եւ ո՛չ ունին զինչ ուտիցեն:

3․ Եւ եթէ արձակեմ զդոսա նաւթիս ի տունս իւրեանց, նքթիցե՛ն ի ճանապարհի. զի ոմանք ի դոցանէ ի հեռաստանէ՛ եկեալ են:

4․ Պատասխանի ետուն նմա աշակերտքն նորա. Ուստի՞ կարես յագեցուցանել զդոսա հացիւ յանապատի աստ:

5․ Եւ հարցանէր զնոսա. Քանի՞ նկանակ հաց ունիք: Եւ նոքա ասեն. Եւթն:

6․ Եւ հրամայեաց ժողովրդեանն բազմե՛լ ի վերայ երկրի: Եւ առեալ զեւթն նկանակն՝ գոհացա՛ւ՝ եբե՛կ, եւ տայր ցաշակերտսն զի արկցե՛ն: Եւ արկին առաջի ժողովրդեանն:

7․ Եւ ձկունս՝ սակա՛ւ ունէին. եւ զա՛յն եւս աւրհնեաց, եւ հրամայեաց արկանել:

8․ Կերան եւ յագեցա՛ն, եւ բարձին զնշխարս կոտորոցն՝ եւթն զամբիղ:

9․ Եւ էին որք կերանն՝ իբրեւ չո՛րք հազարք. եւ արձակեա՛ց զնոսա:

10․ Եւ նոյնժամայն մտեալ ի նաւ հանդերձ աշակերտաւքն՝ ե՛կն ի կողմանս Դաղմանունեայ:

11․ Եկին փարիսեցքն՝ եւ սկսան վիճե՛լ ընդ նմա, եւ խնդրէին ի նմանէ նշա՛ն յերկնից՝ փորձելո՛վ զնա:

12․ Եւ զայրացա՛ւ յոգի իւր՝ եւ ասէ. Զի՞ է՝ զի ազգս այս նշան խնդրէ. ամէն ասեմ ձեզ, թէ՛ տացի նշան ազգիս այսմիկ:

13․ Եթող զնոսա, դարձեալ եմուտ ի նաւ, եւ գնա՛ց յայնկոյս:

14․ Եւ մոռացան հաց բառնալ. բայց մի նկանակ ունէին ընդ իւրեանս ի նաւին:

15․ Եւ պատուիրէ՛ր նոցա եւ ասէր. Զգո՛յշ եղերուք ի խմորոյ անտի փարիսեցւոց՝ եւ ի խմորոյ հերովդիանոսաց:

16․ Եւ խորհէին ընդ միմեանս եւ ասէին, թէ զի հացս ո՛չ ունիմք:

17․ Գիտաց Յիսուս՝ եւ ասէ ցնոսա. Զի՞ խորհիք ի սիրտս ձեր թե՛րահաւատք՝ թէ հաց ո՛չ ունիք. տակաւին ո՛չ իմանայք եւ ո՛չ յիշէք. ապշութիւն ունի զսիրտս ձեր.

18․ աչք գո՛ն՝ եւ ո՛չ տեսանէք, ականջք են՝ եւ ո՛չ լսէք եւ ո՛չ իմանայք տակաւին: Եւ ո՛չ յիշէք,

19․ յորժամ զհինգ նկանակն ի հինգ հազարսն, եւ քանի՞ սակառի բարձէք զկոտորոցն լի: Եւ ասեն ցնա. Երկոտասա՛ն:

20․ Եւ յորժամ զեւթն նկանակն ի չորս հազարսն, եւ քանի՞ զամբիղ լի՝ բարձէք զկոտորոցն: Եւ նոքա ասեն. Եւթն: Եւ ասէ ցնոսա. Իսկ զիա՞րդ ո՛չ իմանայք:

22․ Գա՛ն ի Բեթսայիդա. եւ ածեն առաջի նորա կո՛յր մի, եւ աղաչէին զնա՝ զի մերձեսցի ի նա:

23․ Եւ առեալ զձեռանէ կուրին՝ եհա՛ն արտաքոյ շինին, եթուք յա՛չս նորա, եւ ձե՛ռն եդ ի վերայ նորա. եւ հարցանէր ցնա՝ թէ տեսանիցէ՞ ինչ:

24․ Բացաւ՝ եւ ասէր. Տեսանե՛մ զմարդիկս՝ զի շրջին իբրեւ զծառս:

25․ Դարձեալ եդ ձեռս ի վերայ աչաց նորա՝ եբաց, եւ տեսանէ՛ր. ողջացաւ եւ տեսանէ՛ր համարձակ զամենայն:

26․ Արձակեա՛ց զնա ի տուն իւր՝ եւ ասէ. Ի շէնդ մի՛ մտանիցես, այլ ե՛րթ ի տուն քո. եւ յորժամ ի շէնն մտանիցես՝ մի՛ ումեք ասիցես ի շինին:

27․ Եւ ե՛լ Յիսուս աշակերտաւքն հանդերձ ի շէնս Կեսարեայ Փիլիպեայ. եւ ի ճանապարհին հարցանէ՛ր ցաշակերտսն՝ եւ ասէր. Զո՞ ուստեք՝ ասեն զինէն մարդիկն՝ թէ իցեմ:

28․ Նոքա ետո՛ւն պատասխանի՝ եւ ասեն. ԶՅովհա՛ննէս մկրտիչ, եւ այլք՝ զԵղիա՛, եւ այլք՝ զմի ոք ի մարգարէից անտի:

29․ Ասէ ցնոսա. Իսկ դուք՝ զո՞ ուստեք ասէք զինէն թէ իցեմ: Պատասխանի՛ ետ Պե՛տրոս, եւ ասէ ցնա. Դո՛ւ ես Քրիստոսն:

30․ Եւ սաստեա՛ց ի նոսա՝ զի ումեք՝ մի՛ ասիցեն զնմանէ:

31․ Եւ սկսաւ ուսուցանել զնոսա, թէ պա՛րտ է որդւոյ մարդոյ բազո՛ւմ չարչարանս ընդունել, եւ անարգել յերիցանց եւ ի քահանայապետից եւ ի դպրաց եւ մեռանե՛լ. եւ յերիր աւուր յառնե՛լ:

32․ Եւ համարձա՛կ զբանն խաւսեցաւ: Եւ առեալ զնա մեկուսի՛ Պետրոսի՝ սկսաւ սաստե՛լ նմա:

33․ Եւ նա՝ դարձաւ ետես զաշակերտսն, սաստեա՛ց Պետրոսի եւ ասէ. Ե՛րթ յետս՝ ի՛մ սատանայ. զի ո՛չ խորհիս դու զԱստուծոյսն, այլ զմարդկանս:

34․ Եւ կոչեցեալ առ ինքն զժողովուրդն աշակերտաւքն հանդերձ՝ ասէ ցնոսա. Եթէ ոք՝ կամի գալ զկնի իմ, ուրասցի՛ զանձն իւր, եւ բարձցէ զխաչ իւր՝ եւ եկեսցէ՛ զկնի իմ:

35․ Զի որ կամիցի ապրեցուցանել զանձն իւր, կորուսցէ՛ զնա. եւ որ կորուսցէ զանձն իւր վասն աւետարանին, ապրեցուսցէ՛ զնա:

36․ Զի՞նչ աւգուտ է մարդոյ՝ եթէ զաշխարհ ամենայն շահեսցի, եւ զանձն իւր տուժեսցի:

37․ Քանզի՝ զի՞նչ տացէ մարդ՝ փոխանակ անձին իւրոյ:

38․ Զի որոք՝ ամաւթ համարեսցի զիս եւ զբանս իմ ի շնացաւղ եւ ի մեղաւո՛ր ազգիս յայսմիկ, եւ որդի մարդոյ յամաւթ արասցէ զնա՝ յորժամ եկեսցէ փառաւք հա՛ւր իւրոյ եւ հրեշտակաց սրբոց:

39․ Եւ ասէ ցնոսա. ամէն ասե՛մ զի են ոմանք ի սոցանէ որ ա՛ստ կան, որք մի՛ ճաշակեսցեն զմահ՝ մինչեւ տեսցեն զարքայութիւն Աստուծոյ եկեալ զաւրութեամբ: