Գլուխ 7

   
1․ Եւ ժողովեցա՛ն առ նա փարիսեցիքն՝ եւ ոմանք ի դպրացն որ եկեալ էին յԵրուսաղեմէ:

2․ Եւ տեսեալ զոմանս յաշակերտացն անտի՝ զի խառնա՛կ ձեռաւք, ա՛յս ինքն է՝ անլուա՛յ ուտէին հաց, բամբասեցի՛ն:

3. Զի փարիսեցիքն՝ եւ ամենայն հրէայք, եթէ ոչ բռնալի՛ր լուանան զձեռս, հաց՝ ո՛չ ուտեն. քանզի ունին զաւանդութիւն ծերոցն.

4․ եւ ի հրապարակէ մտեալ՝ եթէ ոչ նախ մկրտիցին, ո՛չ ուտեն: Եւ ա՛յլ ինչ բազում է՝ զոր ընկալա՛ն ունել, մկրտութիւնս բաժակաց, եւ ստոմանաց, եւ պղնձեաց, եւ մահճաց:

5․ Ապա հարցանեն զնա փարիսեցիքն՝ եւ դպիրք՝ թէ ընդէ՞ր աշակերտքն քո ո՛չ գնան ըստ աւանդութեան ծերոցն. այլ խառնակ ձեռաւք հա՛ց ուտեն:

6․ Նա պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնոսա, թէ բարւո՛ք մարգարէացաւ Եսայի վասն ձեր կեղծաւորաց, որպէս ասաց. Ժողովուրդս այս շրթա՛մբք մեծարէ զիս, եւ սիրտք նոցա հեռացեալ ի բացեա՛յ են յինէն:

7․ Զո՛ւր պաշտեն զիս. ուսուցանեն վարդապետութիւնս՝ զմարդկա՛ն պատուիրեալս:

8․ Թողեալ զպատուիրանն Աստուծոյ, ունիք զմարդկա՛ն աւանդութիւն:

9․ Եւ ասէ ցնոսա. Բարւոք խոտէք զպատուիրանն Աստուծոյ, զի զձե՛ր աւանդութիւնն հաստատիցէք:

10․ Զի Մովսէս ասէ. Պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր. եւ որ չարախաւսեսցէ զհաւրէ՛ կամ զմաւրէ, մահո՛ւ վախճանեսցի:

11․ Եւ դուք ասէք, եթէ ասիցէ՛ ոք ցհայր կամ ցմայր՝ կորբա՛ն, որ է՝ պատարա՛գ, զոր յինէն աւգտեսցիս.

12․ եւ ո՛չ եւս տայք թոյլ նմա չառնել ինչ հաւրն, կամ մաւր:

13․ Եւ անարգէ՛ք զբանն Աստուծոյ ձերով աւանդութեամբն, զոր աւանդեցէք. եւ բազում ինչ այլ՝ որ այսմ նմա՛ն է՝ առնէք:

14․ Եւ կոչեա՛լ առ ինքն զամենայն ժողովուրդն՝ ասէ ցնոսա. Լուարո՛ւք ինձ ամենեքեան՝ եւ ի մի՛տ առէք:

15․ Ո՛չինչ արտաքո՛ւստ ի մարդ մտեալ՝ եթէ կարիցէ պղծել զնա, այլ որ ելանէ՛ ի նմանէ՝ ա՛յն է որ պղծէ զմարդն:

16․ Որ ունիցի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ՛:

17․ Եւ իբրեւ եմուտ ի տուն յամբոխէ անտի, հարցանէին զնա աշակերտքն վասն առակին:

18․ Եւ ասէ՛ ցնոսա. Այդպէս եւ դուք անմիտք էք. ո՛չ իմանայք, եթէ ամենայն որ արտաքո՛ւստ ի ներքս մտանէ ի մարդ, ո՛չ կարէ զնա պղծել.

19․ զի ո՛չ եթէ ի սիրտ նորա մտանէ, այլ յորովա՛յն. եւ արտա՛քս ելանէ. եւ սրբէ՛ զամենայն կերակուրսն:

20․ Եւ ասէ՛ր, թէ որ ինչ ի մարդոյն ելանէ՝ ա՛յն պղծէ զմարդ:

21․ Զի ի ներքո՛ւստ ի սրտէ՛ մարդկան խորհուրդք չարութեան ելանեն. շնութիւնք, պոռնկութիւնք,

22․ գողութիւնք, սպանութիւնք, ագահութիւնք, չարութիւնք, նենգութիւնք, գիջութիւն, չարակնութիւն, հայհոյութիւն, ամբարտաւանութիւն, անզգամութիւն:

23․ Ա՛յս ամենայն չարիք՝ ի ներքուստ ելանեն, եւ պղծեն զմարդ:

24․ Եւ անտի յարուցեալ ե՛կն ի սահմանս Տիւրոսի եւ Սիդովնի. եւ մտեալ ի տուն՝ ո՛չ ումեք կամէր յայտնել, եւ ո՛չ կարաց ծածկել:

25․ Լուաւ կին մի զնմանէ, որոյ դուստր իւր նեղեա՛լ էր յայսոյ պղծոյ, եկն՝ անկա՛ւ առաջի նորա:

26․ Եւ կինն՝ էր հեթանոս, փիւնիկ ասորի՛ յազգէ. եւ աղաչէր զնա՝ զի զդեւն հանցէ՛ ի դստերէ նորա:

27․ Եւ Յիսուս ասէ՛ ցնա. Թո՛յլ տուր, նա՛խ յագեսցին մանկունք. զի ո՛չ է բարւոք առնուլ զհաց մանկանց եւ արկանե՛լ շանց:

28․ Նա՝ պատասխանի՛ ետ եւ ասէ. Տէր՝ եւ շո՛ւնք ի փշրանաց սեղանոյ մանկանցն կերակրին:

29․ Եւ ասէ ցնա. Վասն ա՛յդր բանի՝ ե՛րթ, ե՛լ դեւն ի դստերէ քումմէ:

30․ Գնա՛ց ի տուն իւր, եւ եգիտ ելեալ զդեւն. եւ զդուստրն, զի անկեա՛լ դնէր ի մահիճս:

31․ Եւ ելեալ միւսանգամ ի սահմանացն Տիւրոսի եւ Սիդովնի, եւ ե՛կն ի ծովեզրն գալիլեացւոց ի մէջ սահմանացն ի Դեկա՛պոլիս:

32․ Եւ բերին առաջի նորա խուլ մի եւ համր. եւ աղաչեցին՝ զի ձե՛ռն դիցէ ի վերայ նորա:

33․ Եւ առեալ զնա մեկուսի՛ յամբոխէ անտի, ա՛րկ զմատունս իւր ընդ ականջս նորա՝ եւ եթո՛ւք անդր. եւ կալա՛ւ զլեզուէ նորա.

34․ հայեցա՛ւ յերկինս՝ յոգոց եհան՝ եւ ասէ. Ե՛փփաթա, որ է՝ բացի՛ր:

35․ Եւ նոյնժամայն բացա՛ն լսելիք նորա, եւ լուծան կապանք լեզուի նորա. եւ խաւսէր՝ ուղի՛ղ:

36․ Եւ պատուիրեաց նոցա՝ զի մի՛ ումեք ասիցեն: Եւ որչափ նա պատուիրէր նոցա, նոքա ե՛ւս առաւել քարոզէին:

37․ Եւ ե՛ւս քան զեւս զարմանային եւ ասէին. Զամենայն ինչ բարւո՛ք գործեաց սա, զի խլից՝ լսե՛լ տայ, եւ համերց խաւսե՛լ: