Գիրք` 7. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ կորնթացիս Ա

Գլուխ 11

   
1. Նմանա՛ւղք ինձ եղերուք, որպէս եւ ես Քրիստոսի:

2. Գովե՛մ զձեզ՝ զի զամենայն ինչ զիմ յիշէ՛ք. եւ որպէս աւանդեցի՛ ձեզ՝ զաւանդութիւնսն ունիցիք:

3. Կամիմ զի գիտիցէ՛ք դուք. եթէ ա՛ռն ամենայնի գլուխ Քրիստոս է, եւ գլուխ կնոջ ա՛յր, եւ գլուխ Քրիստոսի Աստուած:

4. Ամենայն այր յորժամ յաղա՛ւթս կայցէ, կամ մարգարէանայցէ, եւ զգլուխն ծածկեա՛լ ունիցի, յամա՛ւթ առնէ զգլուխն իւր:

5 Եւ ամենայն կին յորժամ յաղաւթս կայցէ, կամ մարգարէանայցէ բացա՛ւ գլխով, յամաւթ առնէ զգլուխն իւր, զի այնպէս համարէ՝ թէ գերծեա՛լ իցէ:

6. Զի եթէ ո՛չ սքողեսցի կին, փոքրեսցէ զհե՛րս իւր. ապա թէ անպատեհ է կնոջ փոքրե՛լ կամ գերծուլ՝ սքողեսցի՛:

7. Ա՛ռն մարդոյ չէ՛ պարտ ծածկել զգլուխ՝ զի պատկեր եւ փա՛ռք Աստուծոյ իսկ կին՝ փա՛ռք առն իւրոյ:

8. Զի ո՛չ եթէ այր ի կնոջէ է, այլ կին յառնէ՛:

9. Քանզի ո՛չ իսկ հաստատեցաւ այր վասն կնոջ, այլ կին վասն ա՛ռն:

10. Վասն այնորիկ պարտի կինն շո՛ւք դնել գլխոյն վասն հրեշտակաց:

11. Բայց ո՛չ կին առանց առն, եւ ո՛չ այր առանց կնոջ ի Տէր:

12. Զի որպէս կին յառնէ, նոյնպէս եւ այր ի կնոջէ՛. բայց ամենայն յԱստուծոյ:

13. Այլ դուք ձեզէ՛ն տո՛ւք զիրաւդ. արժա՞ն է կնոջ մարդոյ հոլանի՛ յաղաւթս կալ առաջի Աստուծոյ:

14. Եւ ո՞չ բնութիւնն իսկ ուսուցանէ զձեզ. զի այր եթէ գիսաւոր է, անարգա՛նք են նմա:

15. Բայց կին եթէ գիսաւոր է, փա՛ռք են նմա. զի գէ՛սք փոխանակ զգեստու տուեա՛լ են նմա:

16. Ապա թէ ոք կամի հակառակաւղ լինել, մեք չունի՛մք այնպիսի սովորութիւն, եւ ո՛չ եկեղեցիքն Աստուծոյ:

17. Այլ զայս պատուիրեմ, ո՛չ որպէս թէ գովիցեմ, զի ո՛չ ի լա՛ւ անդր՝ այլ ի վատթա՛րն նկրտիք:

18. Նախ՝ յորժամ ի մի վայր ժողովիցիք յեկեղեցին, լսեմ եթէ հերձուա՛ծք գոն ի եւ սակա՛ւ ինչ հաւատացի:

19. Բայց եւ հերձուա՛ծք լինելո՛ց են ի զի որ ընտիրքն իցեն ի ձեզ՝ երեւեսցի՛ն:

20. Եւ արդ՝ ի ժողովելն ձեզ ի միասին, ո՛չ է տո՛ւն Տեառն ձեզ տեղի հա՛ց ուտելոյ:

21. Զի իւրաքանչի՛ւր ոք զի՛ւր ընթրիս յառաջանայ ուտել, եւ ոմն քաղցեալ, եւ ոմն արբեալ:

22. Միթէ տու՞նս ոչ ունիցիք ուտելոյ եւ ըմպելոյ. եթէ զեկեղեցեաւն աստուծոյ արհամարհէք, եւ յամաւթ առնէք զչքաւորսն: Զի՞նչ ասացից, գովեցի՞ց զձեզ. յա՛յդմ ո՛չ գովեմ:

23. Զի ես ընկալայ ի Տեառնէ՛, զոր եւ ձեզն աւանդեցի, եթէ Տէր Յիսուս ի գիշերին յորում մատնէր, ա՛ռ հաց.

24. գոհացա՛ւ. եբե՛կ եւ ասէ. Ա՛յս է իմ մարմին որ վասն ձեր. զա՛յս արարէք առ իմոյ յիշատակի:

25. Նոյնպէս եւ զբաժակն յետ ընթրեացն, ա՛ռ եւ ասէ. ա՛յս բաժակ նոր ուխտէ իմով արեամբ. զա՛յս արարէ՛ք քանիցս անգամ թէ ըմպիցէք՝ առ իմոյ յիշատակի:

26. Քանիցս անգամ թէ ուտիցէք զհացս զայս՝ եւ զբաժակս ըմպիցէք, զմա՛հն Տեառն պատմեցէ՛ք, մինչեւ եկեսցէ նա:

27. Այսուհետեւ՝ որ ուտիցէ զհացս, կամ ըմպիցէ զբաժակս Տեառն անարժանութեամբ, պարտակա՛ն եղիցի մարմնոյ եւ արեանն Տեառն:

28. Փորձեսցէ՛ մարդ զանձն իւր, եւ ապա՛ ի հացէ անտի կերիցէ, եւ ի բաժակէն արբցէ:

29. Զի որ ուտէ եւ ըմպէ անարժանութեամբ, դատաստա՛նս անձին իւրում ուտէ եւ ըմպէ. զի ոչ խտրէ զմարմինն Տեառն:

30. Վասն այնորիկ իսկ են ի ձեզ բազում հիւա՛նդք եւ ախտաժէ՛տք. եւ շա՛տ եւս ա՛յն են, որ եւ ննջեցեա՛լքն իսկ իցեն:

31. Զի եթէ զանձի՛նս քննեաք, ապա ո՛չ դատապարտեաք:

32. Եւ եթէ դատիմք՝ ի Տեառնէ՛ խրատիմք. զի մի՛ ընդ աշխարհի դատապարտեսցուք:

33. Այսուհետեւ ե՛ղբարք, յորժամ ի մի վայր ժողովիցիք ուտել, միմեանց մնասջիք:

34. Ապա թէ ոք քաղցեալ իցէ, ի տա՛ն իւրում կերիցէ՛. զի մի՛ ի դատապարտութիւն ժողովիցիք: Բայց զա՛յլ ինչ յորժամ եկից, յա՛յնժամ պատուիրեցից: