1․ Եւ գտանի այս գրեալ ի մատեանս առաջինս. եթէ Երեմիա մարգարէ հրաման ետ առնուլ ի հրոյ անտի յայնմանէ յետոյ նոցա` որպէս ցուցանի. եւ ետ պատուէր մարգարէն զաւակի նոցա որ յետ նոցա էին:
2․ Եւ աւրէնս եդ նոցա զի մի մոռասցին զհրամանս Տեառն, եւ մի մոլորեսցին ի խորհուրդս իւրեանց, յորժամ տեսանիցեն կուռս քանդակեալս, պատկերս կերպարանեալս ոսկեղէնս եւ արծաթեղէնս, եւ որ զնոքաւք զարդ ինչ իցէ.
3․ աղաչէր պատուիրանաւքն, մի մոռանալ զաւրէնս ի սրտից իւրեանց:
4․ Եւ էր` գրեալ ի մատեանս անդ` այսպէս. իբրեւ զի զվրան ժամուն` եւ զտապանակ կտակարանացն հրամայեաց մարգարէն ըստ երկնաւոր հրամանին ընդ իւրեանս շրջեցուցանել. իբրեւ ելանէր Մովսէս ի լեառն անդր տեսանել զժառանգութիւնն Աստուծոյ:
5․ Արդ եկն եհաս Երեմիա մարգարէ ի տեղի անդր. եւ անդ եգիտ այրս ամուրս անտառախիտս. զվրան ժամուն, եւ զտապանակն կտակարանաց, եւ զսեղանն խնկոց անդ տարեալ դնէր ի ներքս, եւ զդրունսն ինքնին առարկանէր:
6․ Եւ անդէն մատեան որ ընդ նմայն իսկ էին նշանակել զտեղին, եւ ամենեւին ճանապարհ ի տեղի անդր ոչ կարացին գտանել:
7․ Իբրեւ զգաց Երեմիա` պատուհասել սկսաւ զնոսա` եւ ասէ. Ի՞բր ոչ գիտէք` եթէ անծանաւթ հրաման է զտեղիդ կացուցանել, մինչչեւ հաճեսցի Տէր տերանց ընդ արարածս իւր, եւ ժողովել հրամայեսցէ Աստուած զժողովս ժողովրդեան իւրոյ:
8․ Եւ ապա Տէր յայտնեսցէ զայս. եւ երեւեսցին փառքն Տեառն ի սիւն ամպոյ, որպէս ի ժամանակսն Մովսիսի: Որպէս եւ Սողոմոն աղաչեաց զի տեղին սրբեսցի մեծապէս Տեառն:
9․ Յայտ իմն այսպէս առնէր, թէ իմաստութեան խորհրդով մատուցին զպատարագս նաւակատեաց եւ զկատարելեաց տաճարին:
10․ Որպէս եւ Մովսէսն եկաց յաղաւթս առ Տէր, եւ էջ հուր յերկնից եւ մաշեաց զփայտն, եւ զողջակէզս պատարագացն. սոյնպէս եւ Սողոմոն եկաց յաղաւթս, եւ էջ հուր` եւ մաշեաց զողջակէզսն ի վերայ սեղանոյն:
11․ Զի Մովսիսի չէր հրամայեալ ուտելի առնել զվասն մեղացն, իջանէր հուրն եւ մաշէր զպատարագսն:
12․ Սոյնպէս եւ Սողոմոն առնէր զայն զութ աւրն ի գլուխ:
13․ Եւ խնդրէին ի հին մատեանսն ի գիրս հարցափորձից, որ առ ամաւքն Նէեմեայ եղեալ. եւ իբրեւ զիւր եդեալ զայս ամենայն ժողովէր, եւ զայլ մատեանս թագաւորաց եւ մարգարէից, եւ զԴաւթի ինքն ի գլխովին, եւ զայլ հրովարտակս թագաւորաց` որ վասն ինչ ինչ ի պատիւ տաճարին տուեալ էր, զամենայն ի մի վայր կուտէր:
14․ Սոյնպէս եւ Յուդա զամենայն կործանեալն ի պատերազմաց անտի եւ զցրուեալն ի մի վայր ժողովեաց. եւ այժմ առ մեզ բովանդակեալ պահի:
15․ Եւ արդ որպէս զիարդ եւ պիտոյ իցէ ձեզ` յղեսջիք, եւ մեք տացուք բերել ձեզ:
16․ Եւ զայն ինչ բարի գործեսջիք, եթէ զաւուրս տաւնիցն հանապազորդ առնիջիք:
17․ Այլ ինքն Աստուած որ փրկեաց զամենայն ժողովուրդ իւր, եւ դարձոյց զամենայն ի ժառանգութիւն, զարքայութիւն եւ զքահանայութիւն` եւ զսրբութիւն.
18․ որպէս եւ խոստացաւն ի ձեռն կտակարանացն. յուսամք ի Տէր եթէ հուպ ընդ հուպ ժողովեսցէ ի սուրբ տեղին:
19․ Զի փրկեաց իսկ զմեզ ի մեծամեծ չարեաց, եւ զտեղին ի սրբութիւն դարձոյց:
20․ Այլ վասն Յուդայ Մակաբեանց, եւ եղբարցն սորին, եւ տաճարին մեծի սրբութեան, եւ սեղանոյն նաւակատեաց:
21․ Եւ կամ վասն ընդ երեւեալ Անտիոքայ, կամ ընդ քաջահայր որդի նորա ճակատամարտս.
22․ կամ որ ինչ յերկնից յայտնութիւնք եղեն: Այն որինչ վասն քաջութեան պնդութեան աւրինացն, եւ կամ որ զքաջութիւն ի մտի դնել. եւ սակաւուք զբազումս որ զաշխարհս յաչս դնէին, զխուժադուժ ազգս հալածել:
23․ Կամ զհոյակապ ընդ ամենայն տիեզերս զշքեղ տաճարն վերստին շինել, կամ զմեծ քաղաքն ամենայնիւ յամենայնէ յազատութիւն հասանել. կամ զի ամենայն քաղցրութեամբ հեզութեամբ, խաղաղութեամբ տեառն Աստուծոյ ընդ մեզ հաճ լինել:
24․ Զայն ամենայն որինչ միանգամ ի ձեռն Յասոնեայ Կիւրենացւոյ ի հինգ գլուխս դպրութեան ցուցեալ է. զայս ամենայն ջանասցուք ի մի գլուխ հրովարտակիս կարճ ի կարճոյ ցուցանել:
25․ Զի հայեցաք մեք ի խուռն մեծաթիւ համարոյ բանիցդ, եւ որ ի ներքս ծանրութիւն թուիցի` որ կամիցին մխել ի բանս մատենիցդ.
26․ այդրէն ի դոյն թաւալել վասն թանձրութեան հիւթոյ խորութեան բանիցդ. հոգացաք մեք առնել ընթերցանելեացն զբաւսանս իմաստնոցն` յիշատակ առանց աշխատութեան, եւ ամենեցուն անեղծ անարատութեան:
27․ Եւ մեզ` որ զաշխատութիւնս զայս յանձն առաք վասն համառաւտ բանիս, մի դիւրին ինչ ջան համարիջիք, կամ սակաւ քրտանց եւ տքնութեանց արժանի:
28․ Որպէս ոք զի պատրաստիցի առնել ուրախութիւն կոչնոց ընկերաց. մեծահաց գործիցէ զընկերացն ուրախութիւն, եւ ոչ զիւր դիւրութիւն խորհիցի. սակայն վասն բազմացն հաճութեան ջան յանձն առաք:
29․ Զճշդելն եւ զճշմարտելն` զայն առաջնոյն թողաք. զեղչելն եւ զբազկելն, եւ զկարճառաւտ բանն ի համառաւտ կացուցանել, զայն մեք ոչ դանդաղեցաք:
30․ Որպէս վասն հասարակաց շինութեան ապարանից` բազմաց զգործ բաժանեալ, բայց սկիզբն եւ կատարածն շինուածոցն ի բուն ճարտարապետ անդր հայի. այլ ծեփելն եւ գունելն եւ արծնելն եւ նկարելն, այն ի զարդարիչ անդր հայի:
31․ Սոյնպէս եւ մերս. հարցանելն եւ փորձելն եւ քննելն, եւ զհետ վարել ճշմարտութեան բանիցն, եւ զխորին խորհուրդս խորագիտութեամբ ի վեր բերել. որ առաջնորդ եղեւ այնց դպրութեանց` ի նմանէ խնդրելի է.
32․ այլ զհամառաւտ կարճառաւտ բանից` որպէս այժմիկ պատմելոյ յանձն առեալս իցէ, յինէն պահանջելի է:
33․ Արդ` աստի սկիզբն արասցուք բանիցդ պատմել խոստացելոց, այսչափ ինչ զաւդեսցուք յառաջին անդր: Բայց սակայն եւ այս անագորոյն մտաց է, զճառս մատենին յառաջագոյն երկայնել, եւ զմատեանն ի գլխովին համառաւտ կարճառաւտ պատմել:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: