Գիրք` 22. Գիրք Մակաբայեցւոց Բ

Գլուխ 13

   
1․ Յամին հարիւրորդի քառասներորդի իններորդի. դէպ եղեւ առ ժամանակաւքն Յուդայ, եկն Անտիոքոս բազում զաւրաւք

2․ Լիւսիաւ հանդերձ ի Հրէաստան` մետասան բիւրու վահանաւոր զաւրաւք. հինգ հազար եւ երեք հարիւր հեծելազաւր գնդաւ, եւ քսան եւ երկու փղաւք. երեք հարիւր գերանդազէն կառաւք:

3․ Անկեալ էր եւ Շիմոն ի նոսա ի խելս կերպարանեալս` իբրեւ թէ բարեխաւսէր ի խաղաղութիւն աշխարհին, բայց սրտի խորհրդով ցանկացեալ էր քահանայապետութեան աշխարհին:

4․ Իսկ արքայ` արքայից արքայ, յոյժ յուզեաց զսրտմտութիւն բարկութեան Անտիոքայ ի վերայ անաւրէն Շիմոնի. մանաւանդ Լիւսի եւս ցուցանէր, եթէ սա է պատճառք ամենայն չարեաց որ լինին յաշխարհի անդ. հրաման տայր ըստ աւրինի ի նմին տեղւոջ կալեալ կորուսանել:

5․ Եւ էր ի տեղւոջ անդ աշտարակ մի յիսուն կանգուն շինեալ` լի մոխրով, գործած բոլորշի յամենայն կողմանց.

6․ դուռն առ ի շեղ ի ներքսակողմ ի մոխիր անդ առ լեգ շինեալ, յայն արկանէր զվնասակար տաճարին. եւ կամ զպարտ այլոց մեծամեծ չարեաց ընկենուլ, հասարակ հաւանութեամբ շուրջ լինել մէն ձեռն մատուցեալ:

7․ Այսպիսի աւրհասաւ հրամայեցին զանաւրէն Շիմոն ի միջոյ ջնջել:

8․ Զի մի հողոյ եւ մի պատանաց յիւրում բնակութեան աշխարհին արժանի լիցի: Քանզի բազում չարիս էր ցուցեալ նորա ի սեղան անդր, ուր հուրն սրբութեան կայր` եւ աճիւնն. վասն այնորիկ մոխրահեղձոյց մահու զկատարած իւր վախճանէր:

9․ Անտիոքոս արքայ` առաւել վայրենացեալ խորհրդովք գայր` պատրաստեալ չարաչար տանջանս քան որ առ հարբն եղեն` հասուցանել ի վերայ հեբրայեցւոց:

10․ Իբրեւ զայն զգայր Յուդա, պատուէր տայր ժողովրդոցն ցայգ եւ զցերեկ կարդալ առ Տէր. զի որպէս այլ երբէք, եւ արդ աւգնական լիցի այնոցիկ,

11․ որ ի հարցն աւրինաց եւ ի սրբոյ տաճարէն մերժել կամին. եւ մի յանձն առցէ հեթանոսաց անաւրինաց ի ձեռս տալ:

12․ Իբրեւ ամենեքին առհասարակ միաբանութեամբ յայսմ ուխտի կային արտասուաւք եւ պահովք, առաջի անկեալ թաւալէին անպակաս զերիս աւուրս, մխիթարեաց զնոսա Յուդա անձին զգալ:

13․ Եւ ինքն առնոյր զծերակոյտ ժողովրդեանն առանձինն` ի խորհուրդ մտանէր. պնդեսցուք ասէ զքաղաքսդ, մինչչեւ զաւրաց թագաւորին ի ներքս ի Հրէաստան մտեալ է:

14․ Եւ մեք ելցուք քաջութեամբ կամաւքն Աստուծոյ, մահու չափ մարտնչել ի վերայ աւրինացն, քաղաքին եւ տաճարին` աշխարհի եւ տէրութեան: Իբրեւ զայն ասէր` պնդէին վաղվաղակի ի կողմն Մովդիիմ քաղաքի զաւրաւքն հանդերձ: Բանակ հարկանէր.

15․ զնշան բաշխէր. յանձն առնէր Աստուծոյ զանձն եւ զզաւրսն, եւ զյաղթութիւն գնդին: Եւ առնոյր զԱրիստիդէս  ընտիր ընտիր երիտասարդ վառելովք. անկանէր գիշերի ընդ բանակս թագաւորին ի ներքս զսրահակաւքն, կոտորէր զգիշերապահ դռնապահսն իբրեւ չորս հազար այր. եւ զգլխաւոր փղացն փղապետաւն հանդերձ անդէն սպանանէր. եւ այնպէս զդռնապահսն տապաստ արկեալ այսրէն դիմէր:

16․ Յայնմ ժամանակի զամենայն բանական խռովութեամբ եւ դողութեամբ լնոյր:

17․ Եւ ամենեքին լքեալք եւ լուծեալք եւ սպառեալք եւ տարակուսեալք` յայն առաւաւտն հասանէին:

18․ Իսկ թագաւորն` վասն յերկնից աւգնականութեանն, այսպիսի ճաշակս քաջասրտութեան քաջութեան զեբրայեցւոց գնդին առնոյր` խելաւք, միւսանգամ փորձ փորձէր. ի կորէս ելանէր

19․ եւ ի Բեթսովր ասպատակեալ, պահ պատնէշ պաշարումն մատուցանէր: Սակայն եւ անդ յարձակեալ մարտուցեալ ի պարտութիւն մատնէր:

20․ Զի որ ի ներքս անդ էին, ինքնին Յուդա` նետ եւ զէն եւ համբարս ընդ աներեւոյթ կողմանս ի ներքս մատուցանէր:

21․ Այսց խորհրդոց առ թշնամի անդր` Ռոդոկ անուն ի հրէից գնդէ անտի մատն եւ գուշակ լինէր: Քննեցաւ, խնդրեցաւ, գտաւ, պատժեցաւ, ի սուր սպառեցաւ:

22․ Իբրեւ ազդ զգուշութեան եղեւ ամրականացն բռնութիւն թագաւորին. սկսաւ` թողեալ զզաւրութիւնն, նենգաւ ջանալ ընդ ամրականսն. դաշինս կռէր, եւ յառնուլ առնէր զամուրսն:

23․ Անդէն անդուստ յարձակէր ի կողմն յուդայեանց. եւ յերկոցունց կողմանց ի պարտութիւն մատնեալ վատթարեալ գտանէր: Ապա ազդ եղեւ նմա մոլեգին գնացքն Փիլիպպեայ, զի բռնութեամբ տիրաբար ի վերայ իրացն արքունի հասեալ շրջէր յաշխարհին. լուծաւ լքաւ տրտմեցաւ, աղաչեաց զեբրայեցիս` եւ հաւանեցաւ նոցա. ուխտ եդ, երդմնի արար` զամենայն իրաւունս նոցա անդրէն դարձուցանել, զխաղաղութիւն հաշտութեան ի մէջ հաստատեաց. մատոյց պատարագ, եւ մեծարեաց զտաճարն. ի գութ սէր քաղցրութեան մարդասէր լինէր ընդ ամենայն տեղիս նոցա:

24․ Փառաւորեաց զՄակաբէ, եւ ճոխագոյն եւս կացոյց զնա ի վերայ նոցա քան զառաջինն: Եւ եթող անդ սպարապետ ի վերայ աշխարհին զՀեգեմոնիդէս ի Դովրայ մինչչեւ ի Գերար.

25․ ինքն եկն եմուտ ի Պտղոմայիս: Բարկացեալ յոյժ էին քաղաքացիքն վասն ուխտիցն հաշտութեան. ոչ հանդարտէին, այլ ի նմին խռովութեան կային, զի անդրէն լուծցէ զհաշտութիւն հաւանութեանն:

26․ Մատեաւ ինքնին Լիւսիաս, առաջի եկաց իմաստաբար, հաճեաց զմիտսն, մեղմացոյց: Դարձ արար անդրէն ի կողմանս Անտիոքացւոց: Այն արշաւան ասպատակի թագաւորին` այսպիսի դարձիւ վճարեցաւ: