Գլուխ 9

   
1․ Զ Եւ յետ վե՛ց աւուր՝ առնո՛ւ ընդ իւր Յիսուս զՊետրոս եւ զՅա՛կովբոս եւ զՅովհա՛ննէս, եւ հանէ զնոսա ի լեառն մի բարձր առանձինն. եւ յայլակե՛րպս եղեւ առաջի նոցա:

2․ Եւ ձորձք նորա եղեն փայլո՛ւն սպիտակ յոյժ, որպէս թափիչք երկրի ո՛չ կարեն այնպէս սպիտակացուցանել:

3․ Եւ երեւեցա՛ւ նոցա Եղիա Մովսիսի՛ւ հանդերձ, եւ խաւսէին ընդ Յիսուսի:

4․ Պատասխանի ետ Պե՛տրոս՝ եւ ասէ ցՅիսուս. Ռա՛բբի՝ բարւո՛ք է մեզ աստ լինել. եւ արասցուք՝ երի՛ս տաղաւարս՝ մի՝ քե՛զ, եւ մի՝ Մովսիսի՛, եւ մի՝ Եղիայի՛:

5․ Քանզի ո՛չ գիտէր զինչ խաւսէր, զի զարհուրեա՛լ էին:

6․ Եւ եղեւ ամպ մի՝ հովանի՛ ի վերայ նոցա. ձա՛յն եղեւ յամպոյ անտի՝ եւ ասէ. Դա՛ է որդի իմ սիրելի՝ դմա՛ լուարուք:

7․ Եւ յանկարծակի հայեցեալ ա՛յսր ա՛նդր, ո՛չ եւս զոք ուրեք տեսին, բայց միայն՝ զՅիսուս ընդ իւրեանս:

8․ Եւ մինչդեռ իջանէին ի լեռնէ անտի, պատուիրեա՛ց նոցա զի մի՛ ումեք պատմեսցեն զոր տեսինն, բայց յորժամ որդի մարդոյ ի մեռելո՛ց յարիցէ:

9․ Եւ նոքա զբանն ի մտի՛ ունէին: Եւ խնդրէին ընդ միմեանս՝ թէ զի՞նչ իցէ ի մեռելո՛ցն յառնել:

10․ Հարցին ցնա եւ ասեն. Զի՞նչ է այն զոր դպիրքն ասեն՝ եթէ նախ Եղիայի պա՛րտ է գալ:

11․ Նա՝ պատասխանի ետ նոցա եւ ասէ. Եղիա նախ եկեալ՝ յարդարեսցէ՛ զամենայն: Իսկ զիա՞րդ գրեալ է զորդւոյ մարդոյ, զի բազում ինչ չարչարեսցի եւ անգոսնեսցի:

12․ Այլ ես՝ ասե՛մ ձեզ, եթէ Եղիա եկն, եւ արարի՛ն ընդ նա զինչ եւ կամեցան. որպէս եւ գրեա՛լ է վասն նորա:

13․ Եւ եկեալ առ աշակերտսն, տեսին ամբո՛խ շուրջ զնոքաւք, եւ զդպիրսն՝ զի վիճէին ընդ նոսա:

14․ Եւ վաղվաղակի ամենայն ժողովուրդն իբրեւ տեսին զնա՝ զարմացա՛ն, եւ ընդ առաջ ընթացեալ ողջո՛յն տային նմա:

15․ Եւ եհարց ցնոսա թէ զի՞նչ վիճէիք ընդ նոսա:

16․ Պատասխանի ետ մի ոմն ի ժողովրդենէն՝ եւ ասէ. Վա՛րդապետ՝ ածի՛ զորդի իմ առ քեզ, զոր ունի ա՛յս համր.

17․ եւ ուր հասանէ՝ զարկուցանէ՛ զնա, եւ փրփրէ՛, եւ կրճտէ զատամունս իւր՝ եւ ցամաքի. եւ ասացի ցաշակերտսն քո զի հանցեն, եւ ո՛չ կարացին հանել զնա:

18․ Պատասխանի՛ ետ նոցա եւ ասէ. Ո՛վ ա՛զգ անհաւատ՝ մինչեւ յե՞րբ իցեմ ընդ ձեզ, մինչեւ ցե՛րբ անսայցեմ ածէ՛ք զնա առ իս:

19․ Եւ ածին զնա առ նա: Իբրեւ ետես զնա ա՛յսն, վաղվաղակի շարժլեա՛ց զնա, եւ անկեալ յերկիր թաւալէ՛ր եւ փրփրեայր.

20․ Եհա՛րց ցհայր նորա եւ ասէ. Քանի՞ ժամանակք են՝ յորմէհետէ այդ եղեւ դմա: Եւ նա ասէ. Ի մանկութենէ.

21․ բազում անգամ ի հո՛ւր արկանէ եւ ի ջուր՝ զի կորուսցէ զդա. արդ՝ եթէ կարա՛ւղ ինչ ես, աւգնեա՛ մեզ Տէր՝ գթացեալ ի վերայ մեր:

22․ Եւ Յիսուս ասէ ցնա. Ասացեր՝ եթէ կարաւղ ես. ամենայն ինչ՝ հնարաւո՛ր է այնմ որ հաւատայն:

23․ Եւ վաղվաղակի աղաղակեա՛ց հայր մանկանն՝ եւ ասէ. Հաւատա՛մ, աւգնեա՛ անհաւատութեանս իմում:

24․ Իբրեւ ետես Յիսուս՝ եթէ կուտի՛ ժողովուրդն ի վերայ, սաստեա՛ց այսո՛յն պղծոյ՝ եւ ասէ. Հա՛մրդ՝ եւ խո՛ւլ այս՝ ե՛ս տամ քեզ հրաման, ե՛լ ի դմանէ, եւ այլեւս՝ մի՛ մտանիցես ի դա:

25․ Եւ աղաղակեաց՝ եւ յո՛յժ լլկեաց զնա՝ եւ ե՛լ. եւ եղեւ պատանեակն իբրեւ զմեռեա՛լ, մինչեւ բազմաց իսկ ասել՝ թէ մեռա՛ւ:

26․ Եւ Յիսուս կալաւ զձեռանէ նորա յարոյց զնա, եւ կանգնեցա՛ւ:

27․ Եւ իբրեւ եմուտ նա ի տուն, աշակերտքն առանձինն հարցին ցնա. Մեք՝ ընդէ՞ր ո՛չ կարացաք հանել զնա:

28․ Եւ ասէ ցնոսա. Այդ ազգ՝ ո՛չ իւիք ելանէ, եթէ ոչ պահա՛ւք եւ աղաւթիւք:

29․ Եւ անտի ելեալ անցանէին առ գալիլեացւովք. եւ ո՛չ կամէր եթէ ոք գիտասցէ:

30․ Քանզի ուսուցանէր զաշակերտսն իւր՝ եւ ասէր ցնոսա, թէ որդի մարդոյ մատնելո՛ց է ի ձեռս մարդկան, եւ սպանցե՛ն զնա. եւ իբրեւ սպանցի՝ յերիր աւուր յառնէ՛:

31․ Եւ նոքա ո՛չ գիտէին զբանն, եւ երկնչէի՛ն հարցանել ցնա:

32․ Ե՛կն ի Կափառնաում. եւ իբրեւ եմուտ ի տուն, հարցանէ՛ր զնոսա, զի՞նչ վիճէիք զճանապարհայն ընդ միմեանս:

33․ Եւ նոքա լո՛ւռ լինէին: Քանզի ընդ միմեանս վիճէին ի ճանապարհին թէ՝ ո՞վ մե՛ծ իցէ:

34․ Եւ իբրեւ նստաւ՝ կոչեա՛ց զերկոտասանսն, եւ ասէ ցնոսա. Եթէ ոք կամի առաջին լինել՝ եղիցի ամենեցուն կրտսե՛ր՝ եւ ամենեցուն պաշտաւնեա՛յ:

35․ Եւ առեալ մանուկ մի կացոյց ի մէջ նոցա. եւ ընկալեալ զնա ի գիրկս իւր, ասէ ցնոսա:

36․ Որ միանգամ յայսպիսի մանկտւոյ ընկալցի յանուն իմ, զի՛ս ընդունի: Եւ որ զիս ընդունի, ո՛չ զիս ընդունի՝ այլ զայն որ առաքեացն զիս:

37․ Պատասխանի ետ նմա Յովհա՛ննէս եւ ասէ. Վա՛րդապետ՝ տեսա՛ք զոմն զի յանուն քո դե՛ւս հանէր՝ եւ զմե՛ր կնի ո՛չ շրջէր, եւ արգելա՛ք զնա:

38․ Եւ նա ասէ. Մի՛ արգելուք զնա. զի ո՛չոք է որ առնէ զաւրութիւնս յանուն իմ, եւ կարիցէ հայհոյել զիս:

39․ Զի որ ո՛չն է ընդ մեզ հակառակ, ի մե՛ր կողմն է:

40․ Եւ որ ոք արբուսցէ ձեզ ջուր բաժակաւ յանունս յայս, թէ դուք՝ քրիստոսի՛ էք, ամէն ասե՛մ ձեզ՝ մի՛ կորուսցէ զվարձս իւր:

41․ Եւ որ ոք՝ գայթագղեցուսցէ զմի ի փոքրկանցս որ հաւատան յիս, լա՛ւ էր նմա առաւել՝ եթէ արկեալ էր ընդ պարանոցաւ նորա երկա՛ն իշոյ, եւ ընկեցեալ ի ծով:

42․ Եւ եթէ գայթագղեցուսցէ զքեզ ձեռն քո, հա՛տ՝ ընկեա՛ ի քէն. զի լա՛ւ իցէ քեզ խե՛ղ ի կեանսն յաւիտենից մտանել, քան երկուս ձեռս ունել՝ եւ երթալ ի գեհե՛ն ի հուրն անշէջ:

44․ Եւ եթէ ոտն քո գայթագղեցուսցէ զքեզ, հա՛տ ընկեա՛ զնա ի քէն. լա՛ւ իցէ քեզ կա՛ղ մտանել ի կեանսն յաւիտենից, քան երկուս ոտս ունել՝ եւ անկանե՛լ ի գեհեն:

46․ Եւ եթէ ակն քո գայթագղեցուսցէ զքեզ, հա՛ն զնա ի բաց. լա՛ւ իցէ քեզ միով ակամբ մտանել յարքայութիւն Աստուծոյ, քան երկուս աչս ունել՝ եւ անկանել ի գեհեն:

47․ Ուր որդն նոցա ո՛չ մեռանի՝ եւ հուրն ո՛չ շիջանի:

48․ Զի ամենայն ինչ հրով յաղեսցի:

49․ Բարւո՛ք է աղ. եթէ աղն անհամեսցի, ի՞ւ համեմեսցի: Արդ՝ դուք կալարո՛ւք յանձինս ձեր զաղն, եւ խաղաղութիւն արարէ՛ք ընդ միմեանս: