Գլուխ 14

1․ Եւ եղեւ աւր. եւ ասէ Յովնաթան որդի Սաւուղայ ցպատանին ցկապարճակիրն իւր. Եկ անցցուք ի կիրճս այլազգեացն յայնկոյս. եւ հաւր իւրում ոչ պատմեաց:

2․ Եւ Սաւուղ նստէր ի գլուխ բլրին ընդ նռնենեաւն ի Մագդովղ. եւ էին ընդ նմա իբրեւ վեց հարիւր այր ի ժողովրդենէն:

3․ Եւ Աքիա` որդի Աքիտովբայ եղբաւր Քաբիելի. որդւոյ Փենեհեսի որդւոյ Ղեւեայ քահանայի Աստուծոյ ի Սելով` որ կրէր Զեփուդն: Եւ ժողովուրդն ոչ գիտէր եթէ երթեալ իցէ Յովնաթան

4․ ի մէջ կրճին, ընդ որ խնդրէր անցանել Յովնաթան ի ճամբար այլազգեացն ի կիրճս. եւ քարաժայռք յայսմ կողմանէ, եւ քարաժայռք յայնմ կողմանէ. անուն միումն Բազէս, եւ անուն միւսումն Սէնարա:

5․ եւ ժայռ մի ի հիւսւսոյ որ երթայր ընդ Մաքմաս, եւ միւս եւս ժայռ` որ երթայր ի հարաւոյ ի Գաբայէ:

6․ Եւ ասէ Յովնաթան ցպատանին ցկապարճակիրն իւր. Եկ անցցուք ի կիրճս անթլփատիցն այնոցիկ. թերեւս արասցէ ինչ մեզ Տէր. զի ոչ ինչ է խտիր Տեառն ապրեցուցանել բազմաւք կամ սակաւուք:

7․ Եւ ասէ ցնա կապարճակիրն իւր. Արա զամենայն ինչ յոր եւ յաւժարեսցէ սիրտ քո. ահաւասիկ ես ընդ քեզ եմ. որպէս սիրտ քո` սիրտ իմ:

8․ Եւ ասէ Յովնաթան. Ահաւասիկ մեք անցանեմք առ արսն. եւ Յափսիթերս երթիցուք առ նոսա,

9․ եթէ ասիցեն ցմեզ. Ի բաց կացէք այտի մինչչեւ պատմեսցուք ինչ ձեզ. զտեղի կալցուք` եւ մի ելցուք առ նոսա:

10․ Ապա թէ ասիցեն. Ելէք առ մեզ. ելցուք, զի մատնեաց զնոսա Տէր ի ձեռս մեր: այս լիցի մեզ նշանակ:

11․ Եւ մտին երկոքեան ի կիրճս այլազգեացն: եւ ասեն այլազգիքն. Ահա եբրայեցիքն ելանեն ի ծակուց իւրեանց` ուր թաքուցեալ էին:

12․ Եւ պատասխանի ետուն արք կրճացն` եւ ասեն ցՅովնաթան եւ ցկապարճակիրն. Ելէք առ մեզ` եւ ծանուսցուք ձեզ բանս: եւ ասէ Յովնաթան ցկապարճակիրն իւր. Եկ զկնի իմ զի մատնեաց զնոսա Տէր ի ձեռս Իսրայէլի:

13․ Եւ ել Յովնաթան Յափսիթերս, եւ կապարճակիրն նորա ընդ նմա. եւ հայեցան ընդ դէմ Յովնաթանու, եւ եհար զնոսա. եւ կապարճակիրն տայր ստէպ զհետ նորա:

14․ Եւ եղեն առաջին հարուածքն զոր եհար զնոսա Յովնաթան` եւ կապարճակիրն իւր` իբրեւ քսան արանց, նետիւք եւ բռնաքարամբք դաշտին:

15․ Եւ եղեւ խռովութիւն յանդին եւ ի բանակին. եւ ամենայն ժողովուրդն որ ի կիրճսն էին` եւ ապականիչքն զարհուրեցան, եւ ոչ կամէին աշխատել. եւ դղրդեցաւ երկիրն, եւ եղեւ ահ ի Տեառնէ:

16․ Եւ տեսին դէտքն Սաւուղայ ի Գաբաայ Բենիամինի, եւ ահա խռովեալ էր բանակն յայսկոյս յայնկոյս:

17․ Եւ ասէ Սաւուղ ցժողովուրդն որ ընդ նմա. Հանդէս արարէք եւ տեսէք` ո՞վ երթեալ իցէ ի մէնջ: եւ հանդէս արարին, եւ ոչ գտանէր Յովնաթան` եւ կապարճակիր նորա:

18․ Եւ ասէ Սաւուղ ցԱքիա. Մատո Զեփուդդ. քանզի նա կրէր Զեփուդն. զի էր տապանակն Աստուծոյ յաւուր յայնմիկ առաջի Իսրայէլի:

19․ Եւ եղեւ մինչդեռ խաւսէր Սաւուղ ընդ քահանային, եւ աղաղակ ի բանակին այլազգեաց երթալով երթայր եւ յաճախէր: եւ ասէ Սաւուղ ցքահանայն. Ամփոփեա զձեռն քո:

20․ Եւ ել Սաւուղ եւ ամենայն ժողովուրդն որ ընդ նմա, եւ եկին մինչչեւ ցպատերազմն: եւ ահա եղեւ սուր առն ի վերայ ընկերի իւրոյ, եւ աղմուկ մեծ յոյժ:

21․ Եւ ծառայքն` որ էին ընդ այլազգիսն յերէկն եւ յեռանտն` որ ելեալ էին ընդ բանակին, դարձան անդրէն լինել ընդ Իսրայէլի, եւ ընդ Սաւուղայ եւ Յովնաթանու:

22․ Եւ ամենայն Իսրայէլ որ թաքուցեալ էին ի լերինն Եփրեմի, իբրեւ լուան թէ փախեան այլազգիքն, խմբեցան եւ նոքա եւս զհետ նոցա ի պատերազմ:

23․ Եւ փրկեաց Տէր յաւուր յայնմիկ զԻսրայէլ. եւ պատերազմն պատեցաւ զԲեթաւանաւ:

24․ եւ ամենայն ժողովուրդն էր ընդ Սաւուղայ իբրեւ տասն հազար արանց. եւ էր պատերազմ ցրուեալ ընդ ամենայն քաղաքսն ի լերինն Եփրեմի: Եւ Սաւուղ անգիտացաւ անգիտութիւն յաւուր յայնմիկ. եւ նզովեաց զժողովուրդն` եւ ասէ. Անիծեալ լիցի մարդն` որ կերիցէ հաց մինչչեւ ցերեկոյ, մինչչեւ խնդրեցից վրէժ ի թշնամեաց իմոց: Եւ ոչ ճաշակեաց ամենայն ժողովուրդն հաց,

25․ եւ ամենայն երկիրն ճաշէր: Եւ անդ էր անտառ մեղուաց հանդէպ անդին,

26․ եւ եմուտ զաւրն ի մեղուանոցն, եւ անցանէին քրթմնջելով. եւ չէր ոք որ դարձուցանէր զձեռն իւր ի բերան իւր. քանզի երկեաւ ժողովուրդն յերդմանէն Տեառն:

27․ Եւ Յովնաթանու չէր լուեալ` թէ երդմնեցոյց հայր նորա զժողովուրդն, եւ կարկառ զծագ գաւազանի իւրոյ որ ի ձեռին իւրում, եւ եհար ի խորիսխ մեղու. եւ դարձոյց զձեռն իւր ի բերան իւր, եւ բացան աչք նորա:

28․ Եւ պատասխանի ետ ոմն ի զաւրուէ անտի եւ ասէ. Երդմնեցուցանելով երդմնեցոյց հայր քո զժողովուրդս` եւ ասէ. Անիծեալ լիցի այր որ կերիցէ հաց մինչչեւ ցերեկոյ: եւ լքաւ ժողովուրդն:

29․ Եւ իբրեւ գիտաց Յովնաթան, ասէ. Կորոյս հայր իմ զերկիրս. զի թէ տեսին աչք իմ, վասն զի ճաշակեցի սակաւ մի ի մեղուէս յայսմանէ.

30․ եթէ ուտելով կերեալ էր այսաւր ժողովրդեանն յաւարէ թշնամեաց իւրեանց զոր գտին` մեծամեծ հարուածս առնէին յայլազգիսն:

31․ Եւ եհար յաւուր յայնմիկ յայլազգեացն ի Մաքմաս, եւ աշխատեցաւ ժողովուրդն յոյժ:

32․ եւ յարձակեցաւ ժողովուրդն յաւարն:  Եւ առ ժողովուրդն զհաւտս եւ զանդեայս եւ զծնունդս արջառոց, եւ սպանանէր ի վերայ երկրի, եւ ուտէր ժողովուրդն հանդերձ արեամբն:

33․ Ազդ եղեւ Սաւուղայ եւ ասեն. թէ Մեղաւ ժողովուրդն Տեառն. զի կերան արեամբ հանդերձ: եւ ասէ Սաւուղ ի Գեթթամա անաւրինեցայք. թաւալեցուցէք ինձ այսր վէմ մի մեծ:

34․ Եւ ասէ Սաւուղ. Սփռեցայք ընդ ժողովուրդդ` եւ ասացէք ցդոսա. Մատուցանել այսր զիւրաքանչիւր արջառ իւր, եւ զիւրաքանչիւր ոչխար իւր, եւ սպանէք ի վերայ դորա, եւ կերայք զդոսա. եւ մի մեղանչէք Տեառն ուտելով հանդերձ արեամբ: Եւ մատոյց ժողովուրդ իւրաքանչիւր որ ի ձեռին իւրում զցայգն. եւ սպանանէին անդ:

35․ եւ շինեաց անդ Սաւուղ սեղան Տեառն: զայն նախ սկսաւ Սաւուղ շինել սեղան Տեառն:

36․ Եւ ասէ Սաւուղ. Իջցուք զհետ այլազգեացն զցայգ, եւ յափշտակեսցուք ի նոցանէն մինչչեւ լուսասցի աւր, եւ մի թողուցուք ի նոցանէ այր: եւ ասեն ցնա. Զամենայն զոր ինչ հաճոյ թուի առաջի աչաց քոց` արա: Ասէ քահանայն. Մատիցուք աստ առ Աստուած:

37․ եւ եհարց Սաւուղ զԱստուած. Իջցո՞ւք զհետ այլազգեացն, եթէ մատնեսցե՞ս զնոսա ի ձեռս Իսրայէլի: եւ ոչ արար նմա պատասխանի Տէր յաւուր յայնմիկ:

38․ Եւ ասէ Սաւուղ. Մատուցէք այսր զամենայն ազգս Իսրայէլի, եւ գիտասջիք եւ տեսջիք` թէ վասն ո՞յր եղեն այսաւր մեղքս այսոքիկ.

39․ զի կենդանի է Տէր որ փրկեաց զԻսրայէլ. զի թէ զՅովնաթանայ որդւոյ իմոյ տացէ պատասխանի` մահու մեռցի: եւ ոչ ոք էր որ տայր պատասխանի յամենայն ժողովրդենէն:

40․ Եւ ասէ ցամենայն այր Իսրայէլի. Դուք լիջիք ի ծառայութիւն, եւ ես եւ Յովնաթան որդի իմ եղիցուք ի ծառայութիւն: եւ ասէ ժողովուրդն ցՍաւուղ. Որ ինչ հաճոյ իցէ առաջի աչաց քոց` արա:

41․ Եւ ասէ Սաւուղ. Տէր Աստուած Իսրայէլի. զի՞ է զի ոչ ետուր պատասխանի ծառայի քում յաւուր յայնմիկ. եթէ յիս իցեն այսաւր, եւ եթէ ի Յովնաթան յորդի իմ անաւրէնութիւնք` տուր յայտնութիւն: եւ եթէ ի ժողովրդեան քում Իսրայէլի իցէ անիրաւութիւն` տուր քաւութիւն:

Եւ արկին վիճակս` Յովնաթանու` եւ Սաւուղայ` եւ ժողովրդեանն. եւ ել ժողովուրդն արտաքս:

42․ Եւ ասէ Սաւուղ. Արկէք վիճակ ընդ իս եւ ընդ Յովնաթան որդի իմ. եւ որում հանցէ Տէր զվիճակն` մեռցի: եւ ասէ ժողովուրդն ցՍաւուղ. Մի լիցի բանդ այդ: Եւ ստիպեաց Սաւուղ զժողովուրդն. եւ արկին ընդ նա եւ ընդ Յովնաթան որդի նորա. եւ ել վիճակն Յովնաթանու:

43․ Եւ ասէ Սաւուղ ցՅովնաթան. Պատմեա ինձ զի՞նչ արարեր: եւ պատմեաց նմա Յովնաթան եւ ասէ. Ճաշակելով ճաշակեցի ծայրիւ գաւազանին որ ի ձեռին իմում սակաւ մի մեղր, եւ ահա մեռանիցի՞մ ես:

44․ Եւ ասէ ցնա Սաւուղ. Աւն եւ աւն արասցէ ինձ Աստուած` եւ աւն եւ աւն յաւելցէ, եթէ ոչ մահու մեռանիցիս այսաւր:

45․ Եւ ասէ ժողովուրդն ցՍաւուղ. Քաւ լիցի եթէ մեռանիցի այսաւր, որ արար զփրկութիւնս զայս մեծ Իսրայէլի: կենդանի է Տէր` եթէ անկցի ի հերոյ գլխոյ նորա յերկիր. զի ժողովուրդս Աստուծոյ արար զմեղսս զայսոսիկ: եւ եկաց ժողովուրդն յաղաւթս առ Տէր վասն Յովնաթանու յաւուր յայնմիկ. եւ ոչ մեռաւ:

46․ Եւ դարձաւ Սաւուղ յայլազգեացն. եւ այլազգիքն գնացին ի տեղիս իւրեանց:

47․ Եւ եհաս Սաւուղայ թագաւորել, եւ վիճակեցաւ ի վերայ Իսրայէլի. եւ տայր պատերազմ շուրջ ընդ ամենայն թշնամիս իւր. եւ ընդ Մովաբայ, եւ ընդ որդիսն Ամոնայ. եւ ընդ որդիսն Եդոմայ, եւ ընդ Բեթովրայ, եւ ընդ թագաւորին Սուբայ, եւ ընդ այլազգիսն. եւ ուր շրջէր` փրկէր եւ առնէր զաւրութիւնս սաստիկս:

48․ եւ եհար զԱմաղէկ, եւ ապրեցոյց զԻսրայէլ ի ձեռաց կոխողաց նոցա:

49․ Եւ էին որդիք Սաւուղայ. Յովնաթան, եւ Յեսսուր, եւ Մեղքիսաւէ: եւ անուանք երկուց դստերաց նորա, անուն անդրանկանն Ներոբ, եւ անուն երկրորդին Մեղքող:

50․ եւ անուն կնոջ նորա Աքինոամ դուստր Աքիմասայ. եւ անուն զաւրավարին նորա Աբեններ, որդի Ներեայ որդւոյ ընտանւոյ Սաւուղայ:

51․ Եւ Կիս` հայր Սաւուղայ. եւ Ներ` հայր Աբեներայ. եւ որդիք Յամինայ որդւոյ Աբիելի երեսուն եւ ութ:

52․ Եւ էր պատերազմ սաստիկ ընդ այլազգիսն զամենայն աւուրս Սաւուղայ: Եւ տեսեալ Սաւուղայ զամենայն զաւրաւորս եւ զամենայն որդի զաւրութեան, ժողովեաց զնոսա առ ինքն: