Գիրք` 9. Թագաւորութեանց Ա

Գլուխ 27

1․ Եւ խաւսեցաւ Դաւիթ ի սրտի իւրում եւ ասէ. Արդ` անկանիցիմ յաւուր միում ի ձեռն Սաւուղայ. եւ չէ ինձ բարի, եթէ ոչ դարձայց յերկիրն Փղշտացւոց. եւ եթէ իցէ` խնդրեսցէ զիս Սաւուղ յամենայն սահմանս Իսրայէլի` ապրեցայց ի ձեռաց նորա:

2․ Եւ յարեաւ Դաւիթ, եւ անց ինքն` եւ վեց հարիւր արքն որ ընդ նմա, եւ գնաց առ Անքուս որդի Մովաքայ` արքայ Գեթայ:

3․ եւ նստաւ Դաւիթ ընդ Անքուսայ ի Գէթ. ինքն եւ արք իւր` իւրաքանչիւր տամբ իւրով: եւ Դաւիթ եւ երկոքին կանայք իւր, Աքինովամ Յեզրայէլացի, եւ Աբիգեա կին Նաբաղայ Կարմելացւոյ:

4․ Եւ ազդ եղեւ Սաւուղայ եթէ փախեաւ Դաւիթ ի Գէթ, եւ ոչ եւս յաւել խնդրել զնա:

5․ Եւ ասէ Դաւիթ ցԱնքուս. Եթէ եգիտ ծառայ քո շնորհս առաջի աչաց քոց, տացես ինձ տեղի ի միում քաղաքաց յանդս, եւ նստայց անդ: եւ ընդէ՞ր նստիցի ծառայ քո ի թագաւորեալ քաղաքի ընդ քեզ:

6․ Եւ ետ նմա Անքուս յաւուր յայնմիկ զՍիկելակ. վասն այնորիկ եղեւ Սիկելակ արքայի Հրէաստանի մինչչեւ ցայսաւր:

7․ Եւ եղեւ թիւ աւուրցն զորս նստաւ Դաւիթ յանդի այլազգեացն` աւուրք չորից ամաց:

8․ Եւ ելանէր Դաւիթ եւ արքն որ ընդ նմա էին, եւ ասպատակէին ի վերայ ամենայն գեսերացւոյն, եւ գիզերացւոյն, եւ ամաղեկացւոյն. եւ ահա բնակէր երկիրն ի Գեղամսուրայ յապահովելոց պարսպաւորաց մինչչեւ ցԵգիպտոս:

9․ Եւ հարկանէր Դաւիթ զերկիրն եւ ոչ ապրեցուցանէր զայր եւ զկին. եւ առնոյր հաւտս եւ անդեայս, եւ էշս, եւ ուղտս, եւ հանդերձս. եւ դառնայր եւ գայր առ Անքուս:

10․ Եւ ասէր Անքուս ցԴաւիթ. Որո՞ւմ կողման արշաւեցեր այսաւր: եւ ասէ Դաւիթ. Ի կողմանս հարաւոյ Հրէաստանի, եւ ի կողմանս Յերամեղի, եւ ի կողմանս Կենեզայ:

11․ զայր եւ զկին ոչ ապրեցուցի ածել ի Գէթ. ասեմ գուցէ ազդ լինիցի զմէնջ ի Գէթ, եւ ասիցեն թէ զայս ինչ գործէ Դաւիթ: Եւ այս իրաւունք էին նորա զամենայն աւուրս որչափ եւ նստաւ Դաւիթ յանդի այլազգեացն:

12․ Եւ հաւատաց Անքուս Դաւթի յոյժ, եւ ասէ. Ամաչելով ամաչէ ի ժողովրդենէ իւրմէ յԻսրայէլէ: եւ եղիցի ինձ ծառայ յաւիտեան: