Գլուխ 19

   
1․ Եւ խաւսեցաւ Սաւուղ ընդ Յովնաթանայ որդւոյ իւրում, եւ ընդ ամենայն ծառայս իւր սպանանել զԴաւիթ:

2․ Եւ Յովնաթան որդի Սաւուղայ հաճեալ էր ընդ Դաւթի յոյժ. եւ պատմեաց Յովնաթան Դաւթի եւ ասէ. Հայր իմ խնդրէ սպանանել զքեզ. զգոյշ լեր վաղիւ ընդ առաւաւտն. եւ թաքիջիր, եւ նստիջիր ի թաքստեան:

3․ եւ ես ելից եւ կացից մաւտ առ հաւր իմում յանդիման, ուր եւ իցես դու անդ, եւ ես խաւսեցայց վասն քո ընդ հաւր իմում. Եւ տեսից եթէ զինչ իցէ եւ պատմեցից քեզ:

4․ Եւ խաւսեցաւ Յովնաթան վասն Դաւթի բանս բարիս ընդ Սաւուղայ հաւր իւրում, եւ ասէ ցնա. Մի մեղիցէ արքայ` ի ծառայ իւր Դաւիթ, զի ոչ ինչ մեղաւ նա քեզ. եւ գործք նորա բարութեամբ են առ քեզ յոյժ:

5․ եւ եդ զանձն իւր ի ձեռին իւրում, եւ եհար զայլազգին. եւ արար փրկութիւն մեծ. եւ ամենայն Իսրայէլ տեսին եւ ուրախ եղեն. եւ ընդէ՞ր մեղանչիցես յարիւն արդար` սպանանել զԴաւիթ տարապարտուց:

6․ Եւ լուաւ Սաւուղ ձայնի Յովնաթանու, եւ երդուաւ Սաւուղ եւ ասէ. Կենդանի է Տէր եթէ մեռանիցի:

7․ Եւ կոչեաց Յովնաթան զԴաւիթ, եւ պատմեաց նմա Յովնաթան զամենայն բանս զայսոսիկ. եւ տարաւ Յովնաթան զԴաւիթ առ Սաւուղ, եւ էր առաջի նորա իբրեւ յերեկն եւ յեռանտ:

8․ Եւ յաւել եւս լինել պատերազմ, եւ զաւրացաւ Դաւիթ տալ պատերազմ ընդ այլազգիսն. եւ եհար ի նոցանէ հարուածս մեծամեծս յոյժ. եւ փախեան յերեսաց նորա:

9․ Եւ եղեւ այս չար ի Տեառնէ ի վերայ Սաւուղայ. եւ ինքն նստէր ի տան, եւ գեղարդն ի ձեռին նորա. եւ Դաւիթ երգէր ձեռաւք իւրովք:

10․ եւ խնդրէր Սաւուղ հարկանել զգեղարդնն ընդ Դաւիթ եւ ընդ որմն. եւ խուսեաց յերեսաց Սաւուղայ, եւ եհար զգեղարդն յորմնն. եւ Դաւիթ ել գնաց եւ զերծաւ:

11․ Եւ եղեւ ի գիշերին յայնմիկ առաքեաց Սաւուղ հրեշտակս ի տուն Դաւթի պահել զնա. զի սպանցէ զնա ընդ առաւաւտն: Եւ պատմեաց Դաւթի Մեղքող կին իւր` եւ ասէ. Եթէ ոչ ապրեցուսցես զանձն քո ի գիշերիս յայսմիկ` վաղիւ մեռանելոց ես:

12․ եւ իջոյց Մեղքող զԴաւիթ ընդ պատուհանն, եւ փախեաւ գնաց եւ ապրեաց:

13․ Եւ առ Մեղքող պաճուճապատանս, եւ եդ ի վերայ մահճացն. եւ լեարդ այծեաց եւ կծիկ մազոյ եդ ի սնարէ, եւ ծածկեաց զնա հանդերձիւ:

14․ Եւ առաքեաց հրեշտակս Սաւուղ` ունել զԴաւիթ. եւ ասեն. թէ Խաւթ է:

15․ Եւ առաքեաց ի վերայ Դաւթի դարձեալ եւ ասէ. Հանէք զնա մահճաւքն առ իս` եւ սպանից զնա:

16․ Եւ եկին հրեշտակքն, եւ ահա պաճուճապատանքն ի վերայ մահճացն, եւ լեարդ այծեաց եւ կծիկ մազոյ ի սնարսն:

17․ Եւ ասէ Սաւուղ ցՄեղքող. Ընդէ՞ր այսպէս խաբեցեր զիս, եւ արձակեցեր զթշնամին իմ եւ ապրեցաւ: եւ ասէ Մեղքող ցՍաւուղ. Ինքն ասաց թէ արձակեա զիս, ապա թէ ոչ սպանանեմ զքեզ:

18․ Եւ Դաւիթ փախեաւ եւ ապրեցաւ, եւ եկն առ Սամուէլ յԱրիմաթեմ. եւ պատմեաց նմա զամենայն ինչ զոր արար նմա Սաւուղ: եւ գնացին Սամուէլ եւ Դաւիթ` եւ նստան ի Նաւաթհռամա:

19․ Ազդ եղեւ Սաւուղայ եւ ասեն. Ահա Դաւիթ ի Նաւաթհռամայ է:

20․ եւ առաքեաց Սաւուղ հրեշտակս ունել զԴաւիթ. եւ տեսին զեկեղեցին մարգարէից մարգարէացելոց. եւ Սամուէլ կայր ի վերայ նոցա: եւ եղեւ ի վերայ հրեշտակացն Սաւուղայ հոգի Աստուծոյ, եւ մարգարէացան եւ նոքա:

21․ Եւ պատմեցաւ Սաւուղայ. եւ յաւել Սաւուղ առաքել այլ հրեշտակս. եւ մարգարէացան եւ նոքա: եւ յաւել Սաւուղ առաքել այլ հրեշտակս, եւ մարգարէացան եւ նոքա:

22․ Եւ բարկացաւ սրտմտութեամբ Սաւուղ, եւ գնաց ինքն յԱրիմաթեմ, եւ եկն մինչչեւ ի ջրհորն մեծ` որ ի Սոկքով, եւ եհարց եւ ասէ. Ո՞ւր է Սամուէլ եւ Դաւիթ. եւ ասեն. Ի Նաւաթհռամայ է:

23․ Եւ գնաց անտի ի Նաւաթհռամայ: եւ եղեւ ի վերայ նորա հոգի Աստուծոյ, եւ երթայր երթալով եւ մարգարէանայր, մինչչեւ հասանել նմա ի Նաւաթհռամա:

24․ եւ մերկացաւ զհանդերձ իւր ինքնին, եւ մարգարէացաւ առաջի նոցա. եւ անկաւ մերկ զտիւն ողջոյն, եւ զգիշերն ամենայն. վասն այնորիկ ասէին` թէ եւ Սաւուղ ի մարգարէս: